Dergiler / Mizanül-Hak: İslami İlimler Dergisi / 2020 / Sayı: 10

Şȋa’da Hadisler Arasındaki İhtilafı Gidermede Ehl-i Sünnet’in Görüşüne Muhalif Olan Rivayeti Esas Alma: et-Tȗsȋ’nin İstibsȃr’ı Özelinde

Rejecting The Narrations Which Are Parallel of The Opinions of Ahl Al-Sunnah in Eliminating of Contradictory Ahbār in Shīa Hadīth Sources: The Case of Al-Tūsī’s Al-İstibsār

Sayfa
13–55
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Metot olarak el-İstibsȃr taranıp Ȃmme’nin görüşüne uygun olduğu için reddedilen ahbȃr tespit edilecek ve temsil değeri yüksek yeterli örnek üzerinden mesele tahlil edilip sonuca gidilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şȋa hadis kaynaklarında masum oldukları kabul edilen imamlara isnad edilen ahbȃrda birbiriyle çelişen pek çok rivayetin bulunduğu bir gerçektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Amacımız, Şȋa’nın niçin Ehl-i sünnet’e muhalefet etmeye odaklandığının tarihȋ, siyasȋ ve dinȋ arka planını tespit ve tetkik etmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Metot olarak el-İstibsȃr taranıp Ȃmme’nin görüşüne uygun olduğu için reddedilen ahbȃr tespit edilecek ve temsil değeri yüksek yeterli örnek üzerinden mesele tahlil edilip sonuca gidilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Takıyye · Ehl-i Sünnet’e muhalefet · et-Tȗsȋ

Özet

Şȋa hadis kaynaklarında masum oldukları kabul edilen imamlara isnad edilen ahbȃrda birbiriyle çelişen pek çok rivayetin bulunduğu bir gerçektir. Söz konusu rivayetleri Kur’ȃn’a arz etme, muhalif rivayeti takıyyeye hamlederek Ȃmme’nin/Ehl-i sünnet’in görüşüne muhalif olan rivayeti tercih etme; duruma göre zarurete, müstehap ya da kerahete hamletme, tevil yoluna gitme gibi yollarla giderilmeye çalışılmıştır. Kütüb-i Erbaa musanniflerinden Şeyhu’t-Tȃife lakaplı Tȗsȋ, el-İstibsȃr’ını ihtilaflı rivayetleri gidermeye tahsis etmiştir. Bu sebeple çalışmamızda, Tȗsȋ’nin el-İstibsȃr’ını ihtilafı giderme yollarından Âmme’nin görüşüne uygun olan rivayeti terk edip diğer rivayetleri esas alma prensibini nasıl, ne nisbette ve hangi meselelerde uyguladığı örnek rivayetler üzerinden tahlil edilecektir. Amacımız, Şȋa’nın niçin Ehl-i sünnet’e muhalefet etmeye odaklandığının tarihȋ, siyasȋ ve dinȋ arka planını tespit ve tetkik etmektir. Çalışmamız el-İstibsȃr’daki rivayetlerle sınırlıdır. Metot olarak el-İstibsȃr taranıp Ȃmme’nin görüşüne uygun olduğu için reddedilen ahbȃr tespit edilecek ve temsil değeri yüksek yeterli örnek üzerinden mesele tahlil edilip sonuca gidilecektir.

Abstract

It is a fact that, there are many contradictory narrations called akhbār and attributed to the infallible imams in the canonical hadīth sources of Shīa. These contradictory was tried to be solved and eliminated by presenting to the Qur’ān, preferring the narration which is against the opinion of ʻAmma / Ahl al-Sunnah, by explaining the opposition narration with dissimulation (taqiyya) in general; and its being necessary matters (darūriyyat), beloved and recommended thing (mustahab), or disapproved (karāha) or to comment it in a suitable way. Shayh al-Tāifa al-Tūsī, who is one of authors of the al-Kutub al-Arbaa, assigned his hadīth book al-Istibsār to resolve these contradictiories among narrations. So, in our study, we will analyse the principle which is one of the ways of resolving the conflict by abandoning the narration which is parallel of the opinion of Ahl al-Sunna and which extent and which matters he applied this method by giving some examples. Our goal is to identify and analyse the historical, political and religious background of why Shīa Imāmiyya focuses on opposing Ahl as-Sunnah. Our work is limited to narrations taking place in al-Istibsār. As a method, we will scan al-Istibsār and determine the narrations which were rejected because it is a parallel of the opinion of Ahl as-Sunnah and analyse the issue choosing sufficient samples with high representation value.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUTLUAY, İ. (2020). Şȋa’da Hadisler Arasındaki İhtilafı Gidermede Ehl-i Sünnet’in Görüşüne Muhalif Olan Rivayeti Esas Alma: et-Tȗsȋ’nin İstibsȃr’ı Özelinde. Mizanül-Hak: İslami İlimler Dergisi, Sayı: 10, 13–55. https://ajindex.com/articles/172671

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Akbay, Zeliha Ülkühan. İmâmiyye Şîası’nda İhtilâfü’l-Hadîs-Takıyye İlişkisi: Şeyh et-Tûsî’nin el-İstibsâr’ı Özelinde. Yüksek Lisans Tezi, İzmir 2018. Avnü’d-dȋn, Ebü’l-Muzaffer Yahyȃ b. Hübeyra eş-Şeybȃnȋ. İhtilȃfü’l-eimmeti’l-ulemȃ. thk. Seyyid Yusuf Ahmed. Beyrut: Dȃru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1423/2002. Aynȋ, Ebû Muhammed Bedreddin Mahmûd b. Ahmed b. Mȗsȃ el-Hanefȋ. ʻUmdetü’l-kȃrȋ, Beyrut: İhyȃü’t-türȃsi’l-Arabȋ, ty. Abdürrezzȃk, Ebȗ Bekr Abdürrezzȃk b. Hemmȃm el-Yemȃnȋ. el-Musannef. thk. Habıbürrahmȃn el-Azamȋ. Beyrut: el-Mektebü’l-İslȃmȋ, 1403. Begavȋ, Ebû Muhammed Muhyissünne Hüseyin b. Mes’ud. Şerhu’s-sunne. thk. Şuayb el-Arnaȗt, Muhammed Züheyr eş-Şȃvȋş. Beyrut: el-Mektebü’l-İslȃmȋ, 1403/1983. Beyhakȋ, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali. es-Sünenü’l-kübrȃ, thk. Abdülkadir Atȃ. Beyrut: Dȃru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424/2003.
  2. Bozkurt, Nebi. “İçki”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 21: 455-456. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  3. Bufano, Michael. A Reconsideration of the Sunni-Shi'a Divide in Early Islam. Yüksek Lisans Tezi. Clemson University, 2008.
  4. Clarke, Lynda. “The Rise and Decline of Taqiyya in Twelver Shi,ism”. Todd Lawson, ed. Reason and Inspiration in Islam: Theology, Philosophy, and Mysticism in Muslim Thought. London: I. B. Tauris in association with the Institute of Ismaili Studies, 2005, 46-63.
  5. Dalkılıç, Mehmet. “Taqiyya (Dissimulation) And Its Being Fundamental Belief In Shi'a Sect”. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15 (2007): 183-217. Dȃrimȋ, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahman b. Fazl. Sünenü’d-Dȃrimȋ. thk. Hüseyin Selȋm Esedü’d-Dȃrȃnȋ. Suudi Arabistan: Dȃru’l-muğnȋ li’n-neşr ve’t-tevzȋʻ, 1412/2000.
  6. Dönmez, İbrahim Kȃfi. “Mütʻa”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 32: 174-180, İstanbul: TDV Yayınları, 2006.
  7. Ebstein, Michael. “Absent yet at All Times Present: Further Thoughts on Secrecy in the Shii Tradition and in Sunni Mysticism”. Al-Qantara. 34/ 2, (2013): 387-413. Ebȗ ʻUbeyd el-Kȃsım b. Sellȃm el-Bağdȃdȋ. et-Tahȗr li’l-Kȃsım b. Sellȃm. thk. Meşhȗr Hasen Mahmȗd Selmȃn, Cidde: Mektebetü’s-sahȃbe, 1414/1994. Ebü’l-Meȃlȋ, Burhȃnüddȋn Mahmȗd b. Ahmed el-Buhȃrȋ el-Hanefȋ, el-Muhȋtu’l-burhȃnȋ fȋ fıkhı’n-Nuʻmanȋ. thk. Abdülkerim Sȃmȋ el-Cündȋ. Beyrut: Dȃru’l-kütübi’l-ilmiyye 1424/2004.
  8. Gleave, Robert. “The Legal Efficacy of taqiyya Acts in Imami Jurisprudence: Ali al-Karaki’s al-Risala fi l-taqiyya”. Al-Qantara. 34/ 2 (2013): 415-438.
  9. Haider, Najam. Shīī İslam an Introduction. Cambridge: Cambridge University Press, 20