Dergiler / Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi / 2015 / Cilt: 11 - Sayı: 24

BİREYLERİN ÖRGÜTSEL SESSİZLİK TUTUMLARINDA İŞ DOYUMU VE DUYGUSAL TÜKENMİŞLİK ALGILARININ ROLÜ

THE ROLE OF PERCEPTIONS OF JOB SATISFACTION AND EMOTIONAL BURNOUT IN INDIVIDUALS’ ORGANIZATIONAL SILENCE ATTITUDES

Sayfa
205–230
Yayın Tarihi
2015-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, sessiz kalan grubun iş doyumunun konuşan gruptan düşük, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarıda azalma algılarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı bireylerin örgütsel sessizlik tutumları ile duygusal tükenmişlik ve iş doyumu algıları arasındaki etkileşimi açıklamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Regresyon analizi sonuçlarına göre, örgütsel sessizlik tutumları üzerindeki varyansın % 8,4’ü duygusal tükenmişlik algısı tarafından açıklanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, sessiz kalan grubun iş doyumunun konuşan gruptan düşük, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarıda azalma algılarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Örgütsel Sessizlik · Kabullenici Sessizlik · İlişkisel Sessizlik

Özet

Bu çalışmanın amacı bireylerin örgütsel sessizlik tutumları ile duygusal tükenmişlik ve iş doyumu algıları arasındaki etkileşimi açıklamaktır. Bireylerin örgütsel sessizlik tutumları ile duygusal tükenmişlik ve iş doyumu algıları arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Regresyon analizi sonuçlarına göre, örgütsel sessizlik tutumları üzerindeki varyansın % 8,4’ü duygusal tükenmişlik algısı tarafından açıklanmaktadır. Kabullenici sessizlik üzerindeki varyansın %12,3’ü, kişisel başarıda azalma, duygusal tükenme ve iş doyumu tarafından; savunmacı sessizlik üzerindeki varyansın %9,4’ü duygusal tükenme ve duyarsızlaşma hissi tarafından ve ilişkisel sessizlik üzerindeki varyansın %4,7’si kişisel başarıda azalma hissi ve iş doyumu tarafından açıklanmaktadır. Ayrıca, sessiz kalan grubun iş doyumunun konuşan gruptan düşük, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarıda azalma algılarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Abstract

The purpose of this research is to explain the interactions between organizational silence and perceptions of emotional burnout and job satisfaction. Results reveal that organizational silence is significantly correlated with emotional burnout and perceptions of job satisfaction. According to regression analysis results emotional burnout explains 8,4% of the variance on organizational silence. Reduced personal accomplishment, emotional exhaustion and job satisfaction explain 12,3% of the total variance on acquiescent silence. 9,4% of the variance on defensive silence was explained by emotional exhaustion and depersonalization. Pro-social silence was significantly predicted by reduced personal accomplishment and job satisfaction, explaining the 4,7% variance. Moreover, the silent group had lower job satisfaction scores and higher emotional exhaustion, depersonalization and reduced personal accomplishment

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTAŞ, H., ŞİMŞEK, E. (2015). BİREYLERİN ÖRGÜTSEL SESSİZLİK TUTUMLARINDA İŞ DOYUMU VE DUYGUSAL TÜKENMİŞLİK ALGILARININ ROLÜ. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 24, 205–230. https://ajindex.com/articles/170009

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akgüç, O.M. (2011). Özel güvenlik görevlilerinin iş doyumu ve motivasyonlarıyla tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi.(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi,
  2. İstanbul.
  3. Akıncı, Z. B. (1998). Kurum kültürü ve örgütsel iletişim. İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Arı, G. S. & Bal, E. Ç. (2008). Tükenmişlik kavramı: Birey ve örgütler açısından önemi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(1), 131-148.
  6. Aslan, Ş. & Özata, M. (2008). Duygusal zekâ ve tükenmişlik arasındaki ilişkilerin araştırılması: Sağlık çalışanları örneği. Erciyes Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30, 77-97.
  7. Aşık, N.A. (2010). Çalışanların iş doyumunu etkileyen bireysel ve örgütsel faktörler ile sonuçlarına ilişkin kavramsal bir değerlendirme. Türk İdare Dergisi, 467, 31-51.
  8. Baycan, A. (1985). An analysis of the several aspects of job satisfaction between different occupational groups (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Brickman, P. & Campbell, D.T. (1971).Hedonic relativism and planning the good society. İçinde M. H. Appley (ed.), Adaptation level theory: A symposium (ss. 287-302).
  10. San Diego, CA: Academic Press.
  11. Borman, W.C. & Mottowidlo, S.J. (1993). Expanding the criterion domain to include elements of contextual performance. İçinde N. Schmitt & W. C. Borman (eds.), Personnel selection in organizations, (ss.71-98). San Francisco: Jossey Bass. Carrière, J., Bourque, O. C., & Bonaccio, S. (2007). The role of communication satisfaction as a mediator between an organization’s internal communication systems and two job outcomes: Job satisfaction and organizational commitment. ASAC 2007, (pp. 60-75). Retrieved May 14, 2010, from http://libra.acadiau.ca/ library/ASAC/v28/ 05/05_60.pdf. Campbell, J.P., McCloy, R.A., Oppler, S.H., & Sager, C.E. (1993). A theory of performance. İçinde N. Schmitt & W. C. Borman (eds.), Personnel selection in organizations, (pp. 35-70). San Francisco: Jossey Bass. Cummins, R.A. (2003). Normative life satisfaction: Measurement issues and a homostatic model. Social Indicators Research, 64, 225-256.
  12. Çakıcı, A. (2007). Örgütlerde sessizlik: Sessizliğin teorik temelleri ve dinamikleri. Ç. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 145-162.
  13. Dyne, L.V., Soon, A.& Botero, I.C. (2003).Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 1359-1392.
  14. Ergin, C., (1992). Doktor ve hemşirelerde tükenmişlik ve Maslach tüke