KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi / 2017 / Cilt: 13 - Sayı: 4

İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ YÖNETİŞİMİNDEKİ AKTÖRLERİN ANALİZİ VE TÜRKİYE

ANALYSIS OF ACTORS IN CLIMATE CHANGE GOVERNANCE AND THE SITUATION OF TURKEY

Yunus Emre ÖZER
Sayfa
833–851
Yayın Tarihi
2017-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak Türkiye boyutunda bir değerlendirme yaparak konunun tamamlayıcı bir şekle gelmesi hedeflenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İklim değişikliği küresel bir sorun olarak tüm dünyayı etkilemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu süreçte öne çıkan aktörlerin rol, sorumluluk ve kapasiteleri açısından analizinin yapılarak, iklim değişikliği yönetişiminin etkin biçimde süreklilik arz etmesine olan etkileri değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak Türkiye boyutunda bir değerlendirme yaparak konunun tamamlayıcı bir şekle gelmesi hedeflenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İklim Değişikliği · Yönetişim · İklim Değişikliği Yönetişimi

Özet

İklim değişikliği küresel bir sorun olarak tüm dünyayı etkilemektedir. Sera gazlarının giderek artması ve yutak alanların azalması tek başına bir ülkenin sorumluluğunda değildir. Bunun yanında iklim değişikliği artık kalıcı sonuçları olan bir vaka halini almıştır. Küresel ölçekte genellikle Birleşmiş Milletler bünyesinde seyreden iklim değişikliği müzakerelerinde çıkar çatışması net biçimde yaşanmaktadır. İklim değişikliği yönetişimi modeli bu süreçte çıkar çatışmalarını uzlaşmaya yönlendirecek ve tüm aktörlerin ikna olduğu çözümün üretebilmesine hizmet etmelidir. Bu çalışmada öncelikle yönetişim ve iklim değişikliği kavramları net biçimde oraya konmaya çalışılmıştır. İklim değişikliği süreci çok aktörlü ve çok düzeylidir. Bu süreçte öne çıkan aktörlerin rol, sorumluluk ve kapasiteleri açısından analizinin yapılarak, iklim değişikliği yönetişiminin etkin biçimde süreklilik arz etmesine olan etkileri değerlendirilmiştir. Son olarak Türkiye boyutunda bir değerlendirme yaparak konunun tamamlayıcı bir şekle gelmesi hedeflenmiştir.

Abstract

Climate change affects the whole world as a global problem. Increasing greenhouse gases and reducing sink areas are not the sole responsibility of an individual country. In addition, climate change is now a case with permanent consequences. There is a clear conflict of interest in climate change negotiations on the global scale, which is generally seen within the United Nations. The model of climate change governance should serve to direct conflicts of interest to reconciliation and to produce solutions in which all actors are persuaded. In this study, firstly, the concepts of governance and climate change have been tried to be put in a clear way. Climate change process is multi-actor and multi-level. The roles, responsibilities and capacities of the prominent actors were analyzed in this process to assess their impact on effective continuity of climate change governance. Finally, it was aimed to complement the subject by making an assessment in the dimension of Turkey

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZER, Y. E. (2017). İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ YÖNETİŞİMİNDEKİ AKTÖRLERİN ANALİZİ VE TÜRKİYE. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 4, 833–851. https://ajindex.com/articles/169769

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Al-Zu’bi, M. (2016). Jordan’s climate change governance framework: From silos to an intersectoral approach. Environ Syst Decis, 36, 277–301.
  2. Bernauer, T., Gampfer, R., Meng, T. & Su, Y.S. (2016). Could more civil society involvement increase public support for climate policy-making? Evidence from a survey experiment in China. Global Environmental Change, 40, 1–12.
  3. Berthou, S. K. G., & Ebbesen, B. V. (2016). Local governing of climate change in Denmark: recasting citizens as consumers. Journal of Environmental Planning and Management, 59(3), 501-517, DOI: 10.1080/09640568.2015.1021306. Blue, G. (2016). Framing climate change for public deliberation: What role for interpretive social sciences and humanities?. Journal of Environmental Policy & Planning, 18(1), 67-84, DOI: 10.1080/1523908X.2015.1053107. Busby, J. (2016). After Paris: Good enough climate governance, Current History (New York, N.Y.: 1941),115(777), 3-9.
  4. Dannevig, H., & Aall, C. (2015). The regional level as boundary organization? An analysis of climate change adaptation governance in Norway. Environmental Science & Policy, 54 168–175.
  5. Daphne, N. M., & Hills, P. (2016). An international review of local governance for climate change: implications for Hong Kong. Local Environment, 21(1), 39-64, DOI: 10.1080/13549839.2014.920313. Demirci, M. (2015). Kentsel iklim değişikliği yönetişimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 46, 75-100.
  6. Eliçin, Y. (2011). Avrupa Birliğinde yönetişim. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(38), 44- 60. Eryılmaz, B. (2014). Kamu Yönetimi. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  7. Fröhlich, J. & Knieling, J. (2013). Conceptualising climate change governance. In J. Knieling and W. L. Filho (Eds.), Climate Change Governance, Climate Change Management, DOI: 10.1007/978-3-642-29831-8_2, Springer-Verlag, Berlin Heidelberg. Gordon, D. J. (2016). Lament for a network? Cities and networked climate governance in Canada. Environment and Planning C: Government and Policy, 34, 529- 545, doi:10.1177/0263774X15614675. Gouldson, A., Colenbrander, S., Sudmant, A., Papargyropoulou, E., Kerr, N., McAnulla, F. & Hall, S. (2016). Cities and climate change mitigation: Economic opportunities and governance challenges in Asia. Cities, 54, 11- 19. Güney, T. (2015). Yönetişim ve sürdürülebilir kalkınma: OECD ülkeleri üzerine bir panel veri analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 29(2), 349-363.
  8. Heinaaki, L. (2009). Rethinking the status of indigenous pe