Dergiler / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2026 / Sayı: 68

ÇOCUKLARIN SUÇA SÜRÜKLENMESİNİN ÖNLENMESİNDE KOLLUĞUN ROLÜ: GÜVENLİK VE ADALET DENGESİ

THE ROLE OF LAW ENFORCEMENT IN PREVENTING CHILDREN’S INVOLVEMENT IN CRIME: BALANCING SECURITY AND JUSTICE

Sayfa
111–136
Yayın Tarihi
2026-10-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, suça sürüklenme nedeniyle kaydedilen olay sayısının 2015’te 133.829 iken 2025’te 196.308’e ulaştığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, çocukların suça sürüklenmesinin önlenmesinde kolluğun rolü güvenlik ve adalet dengesi çerçevesinde incelenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada, TÜİK’in güvenlik birimlerine gelen veya getirilen çocuklara ilişkin 2015–2025 dönemi tabloları betimsel eğilim analiziyle değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, suça sürüklenme nedeniyle kaydedilen olay sayısının 2015’te 133.829 iken 2025’te 196.308’e ulaştığını göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2015–2025 Verileri
⚙️Değişkenler:Suça sürüklenen çocuk · kolluk stratejileri · suç önleme

Özet

Bu çalışmada, çocukların suça sürüklenmesinin önlenmesinde kolluğun rolü güvenlik ve adalet dengesi çerçevesinde incelenmektedir. Araştırmada, TÜİK’in güvenlik birimlerine gelen veya getirilen çocuklara ilişkin 2015–2025 dönemi tabloları betimsel eğilim analiziyle değerlendirilmiştir. Adalet istatistiklerinden tamamlayıcı biçimde yararlanılmıştır. Türk mevzuatı, ulusal politika belgeleri, uluslararası standartlar ve ilgili araştırmalar ise nitel doküman incelemesine tabi tutulmuştur. Bulgular, suça sürüklenme nedeniyle kaydedilen olay sayısının 2015’te 133.829 iken 2025’te 196.308’e ulaştığını göstermektedir. Dönem genelindeki artış yüzde 46,7 olarak hesaplanmıştır. 2025 yılında ise bir önceki yıla göre yüzde 3,2 azalma kaydedilmiştir. Olayların ağırlıklı olarak 15–17 yaş grubunda ve erkek çocuklarda yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Yaralama, hırsızlık ve uyuşturucu veya uyarıcı madde suçları öne çıkan kategorileri oluşturmaktadır. Verilerin olay sayısını göstermesi nedeniyle bulgular tekil çocuk sayısı veya nedensel etki şeklinde yorumlanmamıştır. Mevzuat ve literatür birlikte değerlendirildiğinde, kolluğun ilk temas aşamasındaki uzmanlaşmış ve çocuk dostu yaklaşımının önleyici kapasite bakımından önem taşıdığı sonucuna ulaşılmıştır. Usul adaletine dayalı iletişim, çocuğun ihtiyaçlarına uygun yönlendirme ve kurumlar arası koordinasyon bu kapasitenin temel unsurlarını oluşturmaktadır. Sonuç olarak tekrar temas, hizmete erişim ve yönlendirme sürecinin tamamlanması gibi göstergelerin mevcut veri sistemlerine eklenmesi önerilmektedir.

Abstract

This study examines the role of law enforcement in preventing children’s involvement in crime within the framework of balancing security and justice. Tables published by the Turkish Statistical Institute on children received by or brought to security units between 2015 and 2025 were evaluated through descriptive trend analysis. Judicial statistics were used as complementary material. Turkish legislation, national policy documents, international standards, and relevant studies were examined through qualitative document analysis. The findings show that the number of incidents recorded due to alleged offending increased from 133,829 in 2015 to 196,308 in 2025. The overall increase during the period was 46.7 per cent. In 2025, however, a 3.2 per cent decline was recorded compared with the previous year. Incidents were concentrated among boys aged 15–17. Assault, theft, and drug-related offences constituted the leading categories. Since the data measure incidents, the findings were not interpreted as the number of unique children or as evidence of causal effects. A joint assessment of the legal framework and the literature indicates that a specialised and child-friendly approach during initial law enforcement contact is important for preventive capacity. Communication based on procedural justice, referral tailored to the child’s needs, and inter-agency coordination constitute the principal elements of this capacity. It is therefore recommended that indicators concerning repeated contact, access to services, and completion of referral processes be incorporated into existing data systems.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Demirbaş, M. (2026). ÇOCUKLARIN SUÇA SÜRÜKLENMESİNİN ÖNLENMESİNDE KOLLUĞUN ROLÜ: GÜVENLİK VE ADALET DENGESİ. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Sayı: 68, 111–136. https://doi.org/10.54049/taad.2016333

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Brantingham PJ and Faust FL, ‘A Conceptual Model of Crime Prevention’ (1976) 22(3) Crime & Delinquency 284–96
  2. Erbaş R, ‘Modern Onarıcı Adalet Programlarının Temel Esasları Açısından Türk Ceza Muhakemesi Hukukundaki Uzlaştırmanın Değerlendirilmesi’ (2023) 2 Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1179–1234
  3. Fagan J and Tyler TR, ‘Legal Socialization of Children and Adolescents’ (2005) 18(3) Social Justice Research 217–41
  4. Geller A and Fagan J, ‘Police Contact and the Legal Socialization of Urban Teens’ (2019) 5(1) RSF: The Russell Sage Foundation Journal of the Social Sciences 26–49
  5. Karataş K, Aslan H and Kılıç A, ‘Türkiye’de Çocuk Polisinin Yapılanması ve Görevleri Çerçevesinde Sosyal Hizmetin Yeri ve Önemi’ (2019) 30(1) Toplum ve Sosyal Hizmet 166–86
  6. Karataş Z and Mavili A, ‘Çocuk Adalet Sisteminde Suça Sürüklenen Çocuklara Yönelik Uygulamalarda Karşılaşılan Sorunlar’ (2019) 19(45) Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi 1013–44
  7. Korkmaz BC and Ödemiş MH, ‘Türkiye’de Yürütülmüş Olan Suça Sürüklenen Çocuk Konulu Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi: Bibliyometrik Analiz’ (2026) 37(2) Toplum ve Sosyal Hizmet 555–74
  8. Li JCM, Zhang SY, Sun IY and Ho ASK, ‘Police Legitimacy and Procedural Justice for Children and Youth: A Scoping Review of Definitions, Determinants, and Consequences’ (2024) 9 Frontiers in Sociology 1409080
  9. Lösel F and Farrington DP, ‘Direct Protective and Buffering Protective Factors in the Development of Youth Violence’ (2012) 43(2S1) American Journal of Preventive Medicine S8–S23
  10. McAra L and McVie S, ‘Youth Justice? The Impact of System Contact on Patterns of Desistance from Offending’ (2007) 4(3) European Journal of Criminology 315–45
  11. Petrosino A, Turpin-Petrosino C and Guckenburg S, Formal System Processing of Juveniles: Effects on Delinquency (Campbell Systematic Reviews 2010:1, The Campbell Collaboration 2010)
  12. Wilson HA and Hoge RD, ‘The Effect of Youth Diversion Programs on Recidivism: A Meta-Analytic Review’ (2013) 40(5) Criminal Justice and Behavior 497–518
  13. Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü, Adalet İstatistikleri 2025 (Yayın No 20, Mart 2026)
  14. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, 2023–2028 Türkiye Çocuk Hakları Strateji Belgesi ve Eylem Planı (2023)
  15. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı, On İkinci Kalkınma Planı (2024–2028) (TBMM Kararı No 1396, 31 Ekim 2023)
  16. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı, On İkinci Kalkınma Planı (2024–2028): Çocuk Özel İhtisas Komisyonu Raporu (Ankara 2023)
  17. Development Services Group, Inc, Interactions Between Youth and Law Enforcement: A Literature Review (Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention, January 2018)
  18. Türkiye İstatistik Kurumu, Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocuk İstatistikleri, 2025 Haber Bülteninde Yapılan Ana Revizyona İlişkin Metodolojik Doküman (2025)
  19. Türkiye İstatistik Kurumu, ‘Geliş Nedeni ve Cinsiyete Göre Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocukların Karıştığı Olay Sayısı, 2015–2025’ (veri tablosu, 2026)
  20. Türkiye İstatistik Kurumu, ‘Geliş Nedeni, Yaş Grubu ve Cinsiyete Göre Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocukların Karıştığı Olay Sayısı, 2025’ (veri tablosu, 2026)
  21. Türkiye İstatistik Kurumu, ‘İsnat Edilen Suç Türü ve Cinsiyete Göre Güvenlik Birimine Gelen veya Getirilen Çocukların Karıştığı Olay Sayısı, 2015–2025’ (veri tablosu, 2026)
  22. Türkiye İstatistik Kurumu, İstatistiklerle Çocuk 2025 (Yayın No 4816, Nisan 2026)
  23. BM Çocuk Hakları Komitesi, ‘Çocuk Adalet Sisteminde Çocuk Haklarına İlişkin 24 No’lu Genel Yorum’ (18 Eylül 2019) UN Doc CRC/C/GC/24
  24. Council of Europe Committee of Ministers, Guidelines of the Committee of Ministers of the Council of Europe on Child-Friendly Justice (adopted 17 November 2010, Council of Europe Publishing 2011)
  25. United Nations Standard Minimum Rules for the Administration of Juvenile Justice (The Beijing Rules), UNGA Res 40/33 (29 November 1985) UN Doc A/RES/40/33
  26. Ceza Muhakemesi Kanunu, Kanun No 5271, RG 17 Aralık 2004/25673
  27. Çocuk Koruma Kanunu, Kanun No 5395, RG 15 Temmuz 2005/25876
  28. Çocuk Koruma Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, Kanun No 7593, RG 18 Ağustos 2026/33344
  29. Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmelik, RG 24 Aralık 2006/26386
  30. Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl ve Esaslar Hakkında Yönetmelik, RG 24 Aralık 2006/26386
  31. Emniyet Genel Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğü/Büro Amirliği Kuruluş, Görev ve Çalışma Yönetmeliği, RG 13 Nisan 2001/24372
  32. Türk Ceza Kanunu, Kanun No 5237, RG 12 Ekim 2004/25611
  33. Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği, RG 1 Haziran 2005/25832