KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

YEŞİL BÜTÇELEME LİTERATÜRÜNÜN KAVRAMSAL VE BİBLİYOMETRİK ANALİZİ

A CONCEPTUAL AND BIBLIOMETRIC ANALYSIS OF GREEN BUDGETING LITERATURE

Fatma Yapıcı Sapankaya(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2441-924X
Sayfa
312–342
Yayın Tarihi
2026-10-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla yeşil bütçeleme literatüründe verimlilik ve bağlantı gücü açısından öne çıkan ülke ABD'dir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeşil bütçeleme çevre sorunlarını önlemek ve mevcut çevresel zararları iyileştirmek için tasarlanmış bir dizi maliye politikası tedbiri ve kuralını ifade eden bir kavram olarak maliye literatüründe yakın dönemde ilgi çeken alanlardandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda, Web of Science (WoS) veritabanında makale, derleme makalesi ve erken erişim çalışması kriterleri kullanılarak yeşil bütçeleme konusunda, 1997 ile 2026 yılları arasında yayınlanmış toplam 70 bilimsel çalışma incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla yeşil bütçeleme literatüründe verimlilik ve bağlantı gücü açısından öne çıkan ülke ABD'dir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2026 Verileri
⚙️Değişkenler:Yeşil Bütçeleme · İklim Bütçeleme · Bibliyometrik Analiz

Özet

Yeşil bütçeleme çevre sorunlarını önlemek ve mevcut çevresel zararları iyileştirmek için tasarlanmış bir dizi maliye politikası tedbiri ve kuralını ifade eden bir kavram olarak maliye literatüründe yakın dönemde ilgi çeken alanlardandır. Bu çalışma “yeşil bütçeleme” ye kavramsal bir bakış açısı sunmak ve bu alanda yayımlanan bilimsel makaleleri bibliyometrik yöntemlerle analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın yeşil bütçeleme literatüründe referans bir kaynak olarak gelecekte yapılacak araştırmalar ve politikalara yön vermesi beklenmektedir. Bu bağlamda, Web of Science (WoS) veritabanında makale, derleme makalesi ve erken erişim çalışması kriterleri kullanılarak yeşil bütçeleme konusunda, 1997 ile 2026 yılları arasında yayınlanmış toplam 70 bilimsel çalışma incelenmiştir. VOSviewer 1.6.18 paket programı yardımıyla yazar ve dergi atıf analizleri, kelime birlikteliği analizleri, yazar işbirlikleri ve makaleler ile ülkeler arasındaki bibliyografik eşleştirme analizleri gerçekleştirilmiştir. Yeşil bütçeleme konusunda en çok araştırılan alanlar; çevre çalışmaları (%32,8), çevre bilimleri (%30) ve yeşil sürdürülebilir bilim ve teknolojidir (%20). Yeşil bütçeleme konusunda en çok atıf alan makale Bilal vd. (2022) tarafından yazılan ve 135 atıf alan “Alternate Energy Sources and Environmental Quality: The İmpact of İnflation Dynamics” makalesi yeşil bütçeleme alanında en fazla atıf alan çalışma olmuştur. Bu alanda en çok atıf alan ülke 5 makale ve 252 atıfla Fransa olurken, belge başına atıf sayısıyla (n=114) İsveç birinci sırada yer almaktadır. Bibliyografik eşleşme ağ görselleştirmesine göre en büyük düğümle gösterilen ABD, yeşil bütçeleme konusunda en yüksek toplam çalışma sayısına (10) ve toplam bağlantı gücüne (TLS=252) sahip olan ülkedir. Dolayısıyla yeşil bütçeleme literatüründe verimlilik ve bağlantı gücü açısından öne çıkan ülke ABD'dir.

Abstract

Green budgeting, a concept encompassing a set of fiscal policy measures and rules designed to prevent environmental problems and mitigate existing environmental damage, has recently gained attention in the public finance literature. This study aims to provide a conceptual perspective on "green budgeting" and to analyze scientific articles published in this field using bibliometric methods. It is expected that this study will serve as a reference source in the green budgeting literature, guiding future research and policies. In this context, a total of 70 scientific studies published between 1997 and 2026 on green budgeting were examined using article, review article, and early access article criteria in the Web of Science (WoS) database. Author and journal citation analyses, co-occurrence of keywords analyses, co-authorship analysis, and bibliographic coupling analyses between articles and countries were conducted with the help of the VOSviewer 1.6.18 software package. The most researched fields in green budgeting are environmental studies (32.8%), environmental sciences (30%), and green sustainable science and technology (20%). The most cited article on green budgeting is “Alternate Energy Sources and Environmental Quality: The Impact of Inflation Dynamics” by Bilal et al. (2022), which received 135 citations. France has the highest number of citations in this field with 5 articles and 252 citations, while Sweden ranks first in terms of citations per document (n=114). According to the bibliographic matching network visualization, the USA, shown as the largest node, has the highest total number of studies (10) and total connection strength (TLS=252) in green budgeting. The USA is the prominent country in terms of productivity and connection strength in the green budgeting literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sapankaya, F. Y. (2026). YEŞİL BÜTÇELEME LİTERATÜRÜNÜN KAVRAMSAL VE BİBLİYOMETRİK ANALİZİ. Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 312–342. https://doi.org/10.71284/jpepfm.2026624

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (59)

  1. Andersen, N. (2021). Mapping the expatriate literature: A bibliometric review of the field from 1998 to 2017 and identification of current research fronts. The International Journal of Human Resource Management, 32(22), 4687-4724. https://doi.org/10.1080/09585192.2019.1661267.
  2. Altınöz, B. (2015). Sürdürülebilir kalkınma sürecinde kamu bütçesinin önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(1), 223- 256.
  3. Avcı, M. (2022). OECD Ülkelerinde yeşil bütçe girişimleri ne durumda? Kanıtların değerlendirilmesi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 20(46), 885-914.
  4. Bärnreuther, J. (2025). Green budgeting in eu member states. key insights from the 2025 commission survey: What has been achieved so far?European Commission. Erişim tarihi 13 Temmuz 2026, https://economy-finance.ec.europa.eu/events/green-budgeting-eu-making-it-work-2025-11-05_en,
  5. Bilal, B., Khan, I., Tan, D., Azam, W., & Hassan, S. T. (2022). Alternate energy sources and environmental quality: The impact of inflation dynamics. Gondwana Research, 106, 51-63. https://doi.org/10.1016/j.gr.2021.12.011
  6. Blazey, A., & Lelong, M. (2022). Green budgeting: A way forward. OECD Journal on Budgeting, 22(2). https://one.oecd.org/document/GOV/SBO(2022)5/en/pdf
  7. Bova, E. (2021). Green budgeting practices in the EU: A first review.(European Economy-Discussion Papers No. 140). Directorate-General for Economic and Financial Affairs, European Commission.
  8. Çalışkan, M. & Şahin İpek, E. A. (2023). Yeşil bütçe: OECD uygulamaları bakımından değerlendirilmesi. M. Sakal, F. Yapıcı Sapankaya (Eds.), Düşük karbonlu gelecek için yeşil maliye (s. 105-125). Nobel Yayıncılık, Ankara.
  9. Department of Finance (2024). Budget 2025 beyond GDP – Quality of life assessment. Government of Ireland. https://assets.gov.ie/static/documents/budget-2025-beyond-gdp-quality-of-life-assessment.pdf
  10. Department of Climate, Energy and the Environment (2025). Climate action plan 2025. Government of Ireland. https://www.gov.ie/en/department-of-climate-energy-and-the-environment/publications/climate-action-plan-2025/
  11. Direction du Budget (2024, 5 June). Decomposition of the €7 billion increase in payment appropriations for ecological planning between 2023 and 2024. https://www.budget.gouv.fr/reperes/green_budgeting/articles/decomposition-of-the-eu7-billion.
  12. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296. 10.1016/j.jbusres.2021.04.070.
  13. Elliott, C., Schumer, C., Gasper, R., Ross, K., & Singh, N. (2024, March 6). France shapes budget to increase net-zero-aligned public finance. World Resources Institute, https://www.wri.org/update/france-shapes-budget-increase-net-zero-aligned-public-finance, 23.07.2026.
  14. EC (2019). The European Green Deal (COM (2019) 640 Final). https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:52019DC0640,
  15. EC (2025). Green budgeting survey in the EU, results from the 2025 update. Directorate- General for Economic and Financial Affairs.
  16. EC (2025b). Green budgeting survey in the EU, Key insights from the 2025 European Commission Survey on Green Budget. Directorate- General for Economic and Financial Affairs.
  17. EU (2026). Circular economy. https://environment.ec.europa.eu/strategy/circular-economy_en
  18. IEEFA, Institute for Energy Economics and Financial Analysis (2025, January 27). What is green budgeting?, Erişim tarihi 2 Temmuz 2026, https://ieefa.org/resources/what-green-budgeting,
  19. Elliott, C., Schumer, C., Gasper, R., Ross, K., & Singh, N. (2024, March 6). France shapes budget to increase net-zero-aligned public finance. World Resources Institute, https://www.wri.org/update/france-shapes-budget-increase-net-zero-aligned-public-finance.
  20. Ellegaard, O., & Wallin, J. A. (2015). The bibliometric analysis of scholarly production: How great is the impact?. Scientometrics, 105(3), 1809-1831. https://doi.org/10.1007/s11192-015-1645-z
  21. Güngör Göksu, G. (2022). A cross-country analysis of green public finance management and budgeting in supporting sustainable development. Sayıştay Dergisi, 33(126), 409-441. https://doi.org/10.52836/sayistay.1170928
  22. Güngör Göksu G (2023). A retrospective overview of the Journal of Public Budgeting, Accounting and Financial Management using bibliometric analysis. Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management, 35 (2), 264–295. doi: https://doi.org/10.1108/JPBAFM-04-2022-0061.
  23. Güngör Göksu, G. & Demirel, M. (2023). Çevresel sürdürülebilir kalkınma amaçlarına ulaşılmasında yeşil bütçelemenin ülke performansına etkisi: OECD örneği. G. Güngör Göksu, Eroğlu (Eds.), Kamu maliye politikaları Perspektifinden çevresel sürdürülebilir kalkınma (s. 33-66). Sayıştay, Ankara.
  24. Hassan, W., & Duarte, A. E. (2024). Bibliometric analysis: a few suggestions. Current problems in cardiology, 49(8), 102640. https://doi.org/10.1016/j.cpcardiol.2024.102640
  25. İklimhaber (2019,19 Nisan). Maliye bakanları iklim değişikliği hedeflerini güçlendirmek için bir araya geldi. https://www.iklimhaber.org/maliye-bakanlari-iklim-degisikligi-hedeflerini-guclendirmek-icin-bir-araya-geldi/
  26. Kete, H. (2022). Green budgeting: France and Italy practices. Uluslararası Sosyal Siyasal ve Mali Araştırmalar Dergisi, 2(2), 102-115. https://izlik.org/JA58XP75KE
  27. Kim, M., & Cho, R. M. (2026). Green budgeting in south korea: Issue ownership and ministerial leadership. Public Administration Review. https://doi.org/10.1111/puar.70133
  28. Lelong, M. (t.y.). Green budgeting to green recovery [Powerpoint slides]. United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific. UNESCAP, sunum
  29. Marchewka-Bartkowiak, K. (2023). The european union emission trading system and its role for green budgeting development—the case of eu member states. Current Opinion in Environmental Sustainability, 65, 101390. https://doi.org/10.1016/j.cosust.2023.101390
  30. Marinheiro,C., Sousa, A. & Pinheiro, A. (2022). The climate dimension of fiscal policy sustainability: Best practices in green budgeting and lessons for Portugal (Working Paper No. 01/2022). Portuguese Public Finance Council.
  31. Merigó, J. M., & Yang, J. B. (2017). A bibliometric analysis of operations research and management science. Omega, 73, 37-48. https://doi.org/10.1016/j.omega.2016.12.004
  32. Ministry for the Ecological Transition (2020). National low-carbon strategy (SNBC-2). Government of France. https://www.ecologie.gouv.fr/sites/default/files/documents/en_SNBC-2_complete.pdf
  33. Nobanee, H., & Ullah, S. (2023). Mapping green tax: A bibliometric analysis and visualization of relevant research. Sustainable Futures, 6, 100129. https://doi.org/10.1016/j.sftr.2023.100129
  34. Noziere, B., Baduel, C., & Jaffrezo, J. L. (2014). The dynamic surface tension of atmospheric aerosol surfactants reveals new aspects of cloud activation. Nature communications, 5(1), 3335. https://doi.org/10.1038/ncomms4335
  35. OECD (2021). Green budgeting in OECD countries, OECD Publishing, https://doi.org/10.1787/acf5d047-en.
  36. OECD (2023). Green budgeting: Governing green through the budget cycle (GOV/SBO(2023)12). 45th Annual Meeting of Senior Budget Officials, Athens, Greece.
  37. OECD (2024), Green Budgeting in OECD Countries 2024, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/9aea61f0-en.
  38. OECD (2026). Green budgeting. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2026, https://www.oecd.org/en/topics/green-budgeting.html.
  39. Özdemir, H. (2025). Kamu maliyesinde yeşil dönüşüm: Yeşil bütçe etiketleme uygulamaları ve Türkiye’ye yönelik politika önerileri. Sayıştay Dergisi, 36(138), 545-573. https://doi.org/10.52836/sayistay.1704203.
  40. Pătărlăgeanu, S.R., Dinu, M. & Constantin, M. (2020). Bibliometric analysis of the field of green public procurement. Amfiteatru Economic, 22(53), 71-8. DOI: 10.24818/EA/2019/53/71.
  41. Petrie, M. (2021). Environmental governance and greening fiscal policy government accountability for environmental stewardship. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1007/978-3-030-83796-9
  42. Petrie, M. (2024). Climate-smart and green budgeting [Conference presentation]. Climate-smart. Public Financial Management MENA Conference, Cairo, Egypt. World Bank.
  43. PEFA Secretariat (2019).Climate responsive public financial management framework: Draft for plotting. World Bank. PEFA Climate Framework
  44. Pindiriri, C., & Kwaramba, M. (2024). Climate finance in developing countries: green budget tagging and resource mobilization. Climate Policy, 24(7), 894-908. https://doi.org/10.1080/14693062.2024.2302325
  45. PSA-The Philippine Statistics Authority (2026). Government climate change expenditure more than doubled to php 1.16 trillion in 2025, Erişim tarihi 10 Temmuz 2026, https://psa.gov.ph/content/government-climate-change-expenditure-more-doubled-php-116-trillion-2025
  46. Recabar, S., Dacumos III, F., Dedicatoria, R. M., & Ramos, R. (2019). Achieving a climate-responsive budget in the Philippines through climate change expenditure tagging. Leeds Global Partnership & Asia Leds Partnership
  47. Runhaar, H. (2016). Tools for integrating environmental objectives into policy and practice: What works where?. Environmental Impact Assessment Review, 59, 1-9. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2016.03.003
  48. Russel, D., & Benson, D. (2014). Green budgeting in an age of austerity: a transatlantic comparative perspective. Environmental Politics, 23(2), 243-262. https://doi.org/10.1080/09644016.2013.775727
  49. Sanchez, C., Williams, K. D., & Collins, M. (2016). Improved stochastic physics schemes for global weather and climate models. Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society, 142(694), 147-159. https://doi.org/10.1002/qj.2640
  50. Siemionek-Ruskań, M., & Siemionek-Lepczyńska, A. (2024). The essence of green participatory budgeting. Journal of Environmental Management & Tourism, 15(4), 601-607. DOI:10.14505/jemt.v15.4(76).01.
  51. Singh, R., & Toor, J. S. (2025). Green fiscal policy: A bibliometric analysis of trends, challenges, and future directions. Green Energy and Environmental Technology, 1. https://doi.org/10.5772/geet20250116.
  52. UN (2026). Conferences: Environment and sustainable development, Erişim tarihi 2 Temmuz 2026, https://www.un.org/en/conferences/environment.
  53. UNFCCC (2026a). The Kyoto Protocol, Erişim tarihi 2 Temmuz, https://unfccc.int/process-and-meetings/the-kyoto-protocol.
  54. UNFCCC (2026b). The Paris Agreement, Erişim tarihi 2 Temmuz,https://unfccc.int/process-and-meetings/the-paris-agreement.
  55. van Eck, N.J., Waltman, L. (2010). Software survey: VOSviewer, a computer program for bibliometric mapping. Scientometrics 84, 523–538. https://doi.org/10.1007/s11192-009-0146-3.
  56. Wilkinson, D., Benson, D., & Jordan, A. (2008). Green budgeting. A. J. Jordan & A. Lenschow (Eds.), Innovation in Environmental Policy? (pp. 70-92). Edward Elgar Publishing.
  57. World Bank (2026). Country climate and development reports (CCDRs). Erişim tarihi 13 Temmuz 2026, https://www.worldbank.org/en/publication/country-climate-development-reports.
  58. Yapıcı, F. (2019). Transition from economic growth to green growth: green budgeting. In Proceeding book of the 34th ınternational public finance conference (pp.227-251). İstanbul University Press. https://doi.org/10.26650/
  59. Yapıcı Sapankaya, F. & Tüğen, K. (2023). Küresel iklim kriziyle mücadelede fosil yakıt sübvansiyonlarında reform ihtiyacı: Seçilmiş ülke deneyimleri. G. Güngör Göksu, E. Eroğlu (Eds.), Kamu maliye politikaları perspektifinden çevresel sürdürülebilir Kalkınma (s. 127-164). Sayıştay, Ankara.