Dergiler / Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

YEŞİL İNOVASYONUN KÜRESEL GÖRÜNÜMÜ

A GLOBAL OVERVIEW OF GREEN INNOVATION

Zeliha Yıldırım(Süleyman Demirel Üniversitesi)0000-0002-4771-281X
Ayşe Durgun(SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8062-7473
Sayfa
637–661
Yayın Tarihi
2026-10-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgularda alanın 36 araştırma temasından oluştuğu, 2021 yılı itibari ile bilimsel üretimde ivme kazandığı ve iki ana kavramsal kümede olduğu değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sanayi devrimi ile başlayan doğal kaynakların hızlı tüketini ve bunun neticesinde oluşan çevresel sorunlar yenilikçi çözümlerin araştırılmasını başlatmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı yeşil inovasyon alanının bilimsel yapısını ve tematik gelişimini kapsamlı bir şekilde incelemek ve belirlenen temaların bilimsel etkilerini ortaya koymaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgularda alanın 36 araştırma temasından oluştuğu, 2021 yılı itibari ile bilimsel üretimde ivme kazandığı ve iki ana kavramsal kümede olduğu değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2026 Verileri
⚙️Değişkenler:Yeşil inovasyon · Bibiliyometrik · BERTopic

Özet

Sanayi devrimi ile başlayan doğal kaynakların hızlı tüketini ve bunun neticesinde oluşan çevresel sorunlar yenilikçi çözümlerin araştırılmasını başlatmıştır. Yeşil inovasyon ise çevresel sorunları azaltmayı hedefleyen bir araç olarak görülmekte olup son yıllarda akademik literatürde kritik bir araştırma alanı haline gelmiştir. Özellikle sürdürülebilir kalkınma, iklim değişikliğiyle mücadele ve düşük karbonlu ekonomiye geçiş süreci ile hızla büyüyen bir kavram haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı yeşil inovasyon alanının bilimsel yapısını ve tematik gelişimini kapsamlı bir şekilde incelemek ve belirlenen temaların bilimsel etkilerini ortaya koymaktır. Çalışmada web of science ve scopus veri tabanlarında yer alan 1996-2026 dönemine ait veri seti kullanılarak öncelikle biliyometrik analiz yöntemi ile incelenmiştir. Alanın yayın eğilimleri, yazarların ve ülkelerin katkıları, işbirlik ağı ile tematik yapısı analiz edilmiştir. İkinci aşamada BERTopic tabanlı konu modelleme yöntemi kullanılarak hiyerarşik kümeleme analizi ve alanın tematik yapısı belirlenmiştir. Son aşama olarak belirlenen temaların bilimsel etkisini ölçmek için Negatif Binom Regresyon modeli kullanılmıştır. Elde edilen bulgularda alanın 36 araştırma temasından oluştuğu, 2021 yılı itibari ile bilimsel üretimde ivme kazandığı ve iki ana kavramsal kümede olduğu değerlendirilmiştir. Akademik literatürde Avrupa ülkelerinin refarans olarak alındığı fakat yayın hacminde Asya ülkelerinin öne çıktığı tespit edilmiştir. Ayrıca alanın hem çevresel hem de politika temelli ilerlediği ve belirli merkez-çevre etrafında kümelendiği, küresel bilgi üretiminde eşitşizliklerin bulunduğu elde edilmiştir. Çalışma yeşil inovasyonun bilimsel yapısı ve gelişimine bütücül bir bakış açısısı sunarak literatüre katkı sağlamaktadır. Bu yönüyle çalışma hem yeşil inovasyon literatürüne katkı sağlarken hemde ilerde yapılacak çalışmalar için çıkarımlar ortaya koymaktadır.

Abstract

The rapid depletion of natural resources, which began with the Industrial Revolution, and the resulting environmental problems have prompted research into innovative solutions. Green innovation is viewed as a tool aimed at mitigating environmental problems and has become a critical area of research in the academic literature in recent years. In particular, it has rapidly emerged as a key concept in the context of sustainable development, the fight against climate change and the transition to a low-carbon economy. The aim of this study is to comprehensively examine the scientific structure and thematic development of the field of green innovation and to highlight the scientific impact of the identified themes. In this study, a dataset covering the period 1996–2026 from the Web of Science and Scopus databases was utilised and initially analysed using bibliometric methods. The publication trends within the field, the contributions of authors and countries, the collaboration network, and its thematic structure were analysed. In the second stage, hierarchical clustering analysis was carried out using the BERTopic-based topic modelling method, and the thematic structure of the field was determined. As a final step, a Negative Binomial Regression model was used to measure the scientific impact of the identified themes. The findings indicate that the field comprises 36 research themes, has gained momentum in scientific output as of 2021, and is organised into two main conceptual clusters. It was observed that whilst European countries are taken as a reference in the academic literature, Asian countries lead in terms of publication volume. Furthermore, it was found that the field is advancing along both environmental and policy-based lines, clustering around specific centre-periphery dynamics, and that inequalities exist in global knowledge production. By offering a holistic perspective on the scientific structure and development of green innovation, this study contributes to the literature. In this respect, the study not only contributes to the literature on green innovation but also provides insights for future research.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldırım, Z., Durgun, A. (2026). YEŞİL İNOVASYONUN KÜRESEL GÖRÜNÜMÜ. Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 637–661. https://ajindex.com/articles/1668570

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (54)

  1. Aria, M., & Cuccurullo, C. (2017). bibliometrix: An R-tool for comprehensive science mapping analysis. Journal of informetrics, 11(4), 959-975.
  2. Burki, U., & Dahlstrom, R. (2017). Mediating Effects Of Green İnnovations On İnterfirm Cooperation. Australasian Marketing Journal, 25(2), 149-156.
  3. Büyükkeklik, A. G. A., Toksarı, M., ve Bülbül, H. (2010). Çevresel Duyarlılık ve Yenilikçilik Üzerine Bir Araştirma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 373-393
  4. Carbon Gate. (2024). Carbon capture and utilization technologies overview.
  5. Chen, Y. S. (2008). The driver of green innovation and green image–green core competence. Journal of business ethics, 81, 531-543.
  6. Chen, Y. S., Lai, S. B., & Wen, C. T. (2006). The İnfluence Of Green İnnovation Performance On Corporate Advantage İn Taiwan. Journal Of Business Ethics, 67, 331-339.
  7. Cheng, C. C., Yang, C. L., & Sheu, C. (2014). The link between eco-innovation and business performance: A Taiwanese industry context. Journal of cleaner production, 64, 81-90.
  8. Ergün, E., & Atay Polat, M. (2024). Yeşil inovasyonun çevresel performans üzerindeki etkisi: Türkiye üzerine bir inceleme. Sustainability Studies Journal, 12(3), 45–62.
  9. Esenlikci, A. C. (2023). Türkiye’de Organize Sanayi Bölgelerinin Yeşil Dönüşümü: Yeşil Organize Sanayi Bölgesi Projesi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sbe Dergisi, 13(1), 337-357.
  10. European Commission. (2019). The European Green Deal. European Commission.
  11. European Commission. (2021). Green deal and sustainable urban development. European Commission. Food and Agriculture Organization (FAO). (2023). The state of food and agriculture 2023. FAO.
  12. Fussler, C., & James, P. (1996). Driving Eco-İnnovation: A Breakthrough Discipline For İnnovation And Sustainability. New York: Pitman Publishing.
  13. Göral, R., Akgöz, E., & Topuz, Ç. (2014). Turizm İşletmelerinde Yeşil İş Modeli İnovasyonu Yönetim Aracı Olarak Yeşil İnovasyon Radarı, 14. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, Sakarya: Sakarya Üniversitesi, 39, 54.
  14. Henriksen, K., Bjerre, M., Øster, J., & Bisgaard, T. (2012). Green business model innovation-policy report. Nordic Council of Ministers.
  15. International Energy Agency (IEA). (2022). Energy technology perspectives 2022. IEA.
  16. International Energy Agency (IEA). (2023). Global EV outlook 2023. IEA.
  17. International Energy Agency (IEA). (2026). Global Energy Review 2026. Paris: IEA.
  18. Işık, C., & Barlak, S. (2018). Otel Yöneticilerinin Yeşil İnovasyon Algıları: İstanbul İli Örneği. Journal Of Tourism Intelligence And Smartness, 1(1), 14-26.
  19. İnce, T., & Aydın, Ş. (2023). “Otel işletmelerinde paydaş baskılarının yeşil inovasyona etkisinde kurumsal çevreciliğin rolü: İstanbul örneği”, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmış Doktora Tezi), Nevşehir
  20. Karaca, S. (2013). Tüketicilerin Yesil Ürünlere Iliskin Tutumlarinin Incelenmesine Yönelik Bir Arastirma/A Research On Investatigation Of Consumers' Attitudes On Green Products. Ege Akademik Bakis, 13(1), 99.
  21. Kemp, R., & Pearson, P. (2008). MEI project about measuring eco-innovation. Final report.
  22. Kütahyalı, D. N., & Yıldız, B. (2024). Yeşil Pazarlama Stratejilerinin Yeşil Tedarikçi Seçimi, Yeşil İnovasyon ve Performans Üzerindeki Etkisinin Yapısal Eşitlik Modeli ile Analizi. Pazarlama ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 17(2), 305-340.
  23. Leenders, M. A., & Chandra, Y. (2013). Antecedents and consequences of green innovation in the wine industry: The role of channel structure. Technology Analysis & Strategic Management, 25(2), 203-218.
  24. Lin, Ru-Jen, Kim-Hua Tan, Yong Geng. (2013). Market Demand, Green Product İnnovation, And Firm Performance: Evidence From Vietnam Motor Cycle Industry. Journal Of Cleaner Production. C. 40. 101-107.
  25. Ma, Y., Hou, G., & Xin, B. (2017). Green Process İnnovation And İnnovation Benefit: The Mediating Effect Of Firm İmage. Sustainability, 9(10), 1778.
  26. Odabaş, T. (2024). Yeşil inovasyon kavramının bibliyometrik analizi: Scopus veri tabanında bir uygulama. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(1), 29-47.
  27. OECD, P. B. (2009). Sustainable Manufacturing And Eco-İnnovation: Towards A Green Economy. Policy Brief-Oecd Observer.
  28. OECD. (2021). The OECD Green Recovery Database: Examining the environmental implications of COVID-19 recovery policies. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/47ae0f0d-en
  29. Oguzturk, B. S., & Özbay, F. (2022). The relationship between green innovation, CO2 emissions, gross domestic product, and renewable energy supply: a panel data analysis for BRICS countries and Turkey. Istanbul Business Research, 51(1), 237-256.
  30. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022). Green innovation and the circular economy: Policy perspectives. OECD Publishing.
  31. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2023). Unlocking co-creation for green innovation: 10 international case studies. OECD Publishing.
  32. Özbay, F. (2025, February). Green innovation for a sustainable environment: Modeling the new green knowledge production function for OECD countries. In Natural Resources Forum (Vol. 49, No. 1, pp. 884-910). Oxford, UK: Blackwell Publishing Ltd.
  33. Özgür, M. T. (2024). Eko-İnovasyon Farkındalığının Web Of Science Veri Tabanına Dayalı Bibliyometrik Analizi. Bulletin Of Economic Theory And Analysis, 9(1), 89-111.
  34. Porter, M. E., & Linde, C. V. D. (1995). Toward a new conception of the environment-competitiveness relationship. Journal of economic perspectives, 9(4), 97-118.
  35. Rahmani, A., Naeini, A. B., Mashayekh, J., Aboojafari, R., Daim, T., & Yalcin, H. (2024). Green innovation for a greener future: A meta-analysis of the impact on environmental performance. Journal of Cleaner Production, 460, 142547.
  36. Reid, A., & Miedzinski, M. (2008). Eco-innovation. Final report for sectoral innovation watch. Europe Innova. Technopolis group, 60, 80-91.
  37. Rennings, K. (2000). Redefining İnnovation—Eco-İnnovation Research And The Contribution From Ecological Economics. Ecological Economics, 32(2), 319 332.
  38. Seman, N. A. A., Govindan, K., Mardani, A., Zakuan, N., Saman, M. Z. M., Hooker, R. E., & Ozkul, S. (2019). The mediating effect of green innovation on the relationship between green supply chain management and environmental performance. Journal of cleaner production, 229, 115-127.
  39. Sikandar, H., & Kohar, U. H. A. (2022). A bibliometric analysis of green innovation research. Systematic Literature Review and Meta-Analysis Journal, 3(1), 31-43.
  40. Skalar, M. (2015). Uluslararası Hukuk ve Sürdürülebilir Kalkınma. İstanbul: Beta Yayınevi.
  41. Suntur, O., & Oguzturk, B. S. (2025). Antalya Konaklama İşletmelerinde İnovasyon Odaklılık ve Yeşil İnovasyonun Çevresel Performansa Etkisi: Çoklu Regresyon Analizi ile Değerlendirme. Oğuzhan Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 116-133.
  42. Tellioğlu, S. (2019). Yeşil Ekonomi Kapsamında Sürdürülebilir Turizm Yaklaşımı. Toplum Bilimleri Dergisi, 25(1), 9-26.
  43. TÜBİTAK. (2024). Yeşil sanayi destek programları ve yeşil inovasyon projeleri. https://www.tubitak.gov.tr
  44. United Nations Development Programme (UNDP). (2022). Human development report 2022. UNDP.
  45. United Nations Environment Programme (UNEP). (2021). Eco-innovation and sustainable consumption and production. UNEP.
  46. United Nations Environment Programme (UNEP). (2022). 2022 global status report for buildings and construction. UNEP.
  47. Vatan, A., & Poyraz, M. (2016). Nasıl Sürdürülebilir Otel Olunur? Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (1), 15-30.
  48. World Bank. (2021). World development report 2021: Data for better lives. World Bank.
  49. World Bank. (2022). World development indicators. World Bank.
  50. World Bank. (2024). Türkiye green industry project overview. https://www.worldbank.org
  51. Yıldırım, Z., & Oğuztürk, B. S. (2024). Sürdürülebilir çevre için yeşil inovasyonun önemi: Antalya tarım sektörü üzerine bir araştırma. Journal of Pure Social Sciences, 5(9), 77–94. DOI: 10.5281/zenodo.14552071.
  52. Yılmaz, F. (2024). Yeşil İnovasyon Uygulamaları Açısından Bankacılık Sektörü. İstanbul Ticaret Üniversitesi Girişimcilik Dergisi, 7(14), 22-50.
  53. Zhang, J., Taqi, S. A., Akbar, A., Darwish, J. A., Abbas, S., Alam, S.,. & Butt, N. S. (2024). Green innovation in business: A comprehensive bibliometric analysis of trends, contributors, and future directions. Sustainability, 16(24), 10956.
  54. Zhang, J., Taqi, S. A., Akbar, A., Darwish, J. A., Abbas, S., Alam, S.,. & Butt, N. S. (2024). Green innovation in business: A comprehensive bibliometric analysis of trends, contributors, and future directions. Sustainability, 16(24), 10956.