Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, tarımsal girdi maliyetleri ile gıda enflasyonu arasında heterojen, asimetrik ve rejime bağlı bir ilişki bulunduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, pandemi sonrası dönemde Türkiye’de tarımsal girdi maliyetleri ile gıda enflasyonu arasındaki kantile bağlı ilişkiyi incelemektedir. 2020:01–2026:03 dönemine ait aylık verilerin kullanıldığı analizde, Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi ile bu endeksin temel alt bileşenleri olan gübre ve toprak düzenleyiciler, enerji ve yağlayıcılar ve hayvan yemi dikkate alınmıştır. Döviz kuru geçişkenliğini yakalamak amacıyla USD/TRY döviz kuru modele dâhil edilirken, sağlamlık kontrolü için Brent ham petrol fiyatları kullanılmıştır. Kantil-Kantil Regresyon (QQR) yaklaşımı, girdi maliyeti şoklarının farklı kantillerinin gıda enflasyonunun farklı kantilleri üzerindeki etkilerinin birlikte incelenmesine olanak tanımaktadır. Bulgular, tarımsal girdi maliyetleri ile gıda enflasyonu arasında heterojen, asimetrik ve rejime bağlı bir ilişki bulunduğunu göstermektedir. Toplam tarımsal girdi maliyeti endeksi gıda enflasyonuyla pozitif ilişkilidir ve bu ilişki yüksek gıda enflasyonu rejimlerinde daha güçlü hâle gelmektedir. Alt bileşenler arasında hayvan yemi maliyetleri güçlü bir aktarım kanalı olarak öne çıkmakta ve Türkiye’nin gıda enflasyonu dinamiklerinde hayvancılıkla ilişkili girdi maliyetlerinin önemini vurgulamaktadır. Gübre ve enerji maliyetleri daha çok rejime özgü etkiler sergilerken, döviz kuru ve Brent petrol fiyatı kanalları daha düzensiz ve dolaylı mekanizmalar üzerinden işlemektedir. Genel olarak sonuçlar, Türkiye’de gıda enflasyonunun belirgin bir maliyet kaynaklı boyuta sahip olduğunu ve gelişmekte olan ekonomilerde fiyat istikrarı politikalarının girdi maliyeti baskılarını, döviz kuru oynaklığını ve arz yönlü kırılganlıkları birlikte ele alması gerektiğini göstermektedir.
Abstract
This study examines the quantile-dependent relationship between agricultural input costs and food inflation in Türkiye during the post-pandemic period. Using monthly data for 2020:01–2026:03, the analysis considers the Agricultural Input Price Index and its main sub-components, namely fertilizers and soil improvers, energy and lubricants, and animal feed. The USD/TRY exchange rate is included to capture exchange-rate pass-through, while Brent crude oil prices are used for robustness. The Quantile-on-Quantile Regression (QQR) approach enables the effects of different quantiles of input-cost shocks on different quantiles of food inflation to be examined jointly. The findings reveal a heterogeneous, asymmetric, and regime-dependent relationship between agricultural input costs and food inflation. The aggregate agricultural input cost index is positively associated with food inflation, and this relationship becomes stronger under high food-inflation regimes. Among the sub-components, animal feed costs stand out as a strong transmission channel, highlighting the importance of livestock-related input costs in Türkiye's food inflation dynamics. Fertilizer and energy costs display more regime-specific effects, whereas exchange-rate and Brent oil-price channels operate through more irregular and indirect mechanisms. Overall, the results suggest that food inflation in Türkiye has a pronounced cost-push dimension and that price-stability policies in emerging economies should jointly address input-cost pressures, exchange-rate volatility, and supply-side vulnerabilities.