Dergiler / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2006 / Cilt: 13 - Sayı: 3

Majör depresyon tanılı gençlerde fluoksetin tedavisinin enerji yorgunluk belirtileri üzerine etkileri: Gözlemsel bir çalışma

The effects of fluoxetine on depression-related energy disturbances in adolescent outpatients: An observational study

Sayfa
106–116
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tartışma: Doğal desende ve geriye dönük olarak yapılan bu çalışmaya göre, fluoksetin tedavisi gören genç hastalar depresyon yanı sıra enerji ve yorgunluk belirtilerinde de belirgin bir düzelme yaşamışlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Hemen hemen tüm depresif hastalar gün içinde yorgunluk ve eneıji kaybından yakınmaktadırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle, bu çalışmada gençlerde depresyonla ilişkili enerji bozukluklarında fluoksetinin klinik etkinliğini geriye dönük olarak değerlendirmek amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Tartışma: Doğal desende ve geriye dönük olarak yapılan bu çalışmaya göre, fluoksetin tedavisi gören genç hastalar depresyon yanı sıra enerji ve yorgunluk belirtilerinde de belirgin bir düzelme yaşamışlardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hastalık ciddiyet indeksi · Psikiyatrik durum derecelendirme ölçekleri · Depresif bozukluk

Özet

Amaç: Hemen hemen tüm depresif hastalar gün içinde yorgunluk ve eneıji kaybından yakınmaktadırlar. Özellikle sedasyon böyle hastalarda önemli bir sorundur. Bu yüzden sedatif olmayan antidepresan seçimi göz önüne alınmalıdır. Bu nedenle, bu çalışmada gençlerde depresyonla ilişkili enerji bozukluklarında fluoksetinin klinik etkinliğini geriye dönük olarak değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: 13-18 yaş arasındaki 49 depresif gencin değerlendirilmesinde Hamilton Depresyon Değerlendirme Ölçeği (HDDÖ), HDDÖ Retardasy on faktörü, Genel Klinik İzlenim-Şiddet Ölçeği, Hasta Genel Îzlenim-Şiddet Ölçeği, Görsel Analog Ölçeği ve Enerji ve Yorgunluk Alt Ölçeği kullanılmıştır. Hastalar tedavinin 4., 8. ve 12. haftasında değerlendirilmiştir. Sonuçlar: HDDÖ toplam puanlarında 12, haftada (8,82±5.,87) başlangıca göre (23,05±5,43) anlamlı derecede azalma belirlenmiştir. HDDÖ Retardasyon faktör puanları 12. haftada (3.86) başlangıca göre (1.37) anlamlı derecede azalmıştır. Benzer şekilde, Görsel Analog Ölçeği ve Enerji ve Yorgunluk Alt Ölçeği toplam puanlarında 12. haftada (6,9 ve 6.22, sırasıyla) başlangıca (2.09 ve 2.33, sırasıyla) göre anlamlı bir artış saptanmıştır. Lojistik regresyon analizinde başlangıçtaki depresyon şiddetinin etkisi kontrol edildikten sonra, HDDÖ Retardasy on faktöründeki çalışma ve etkinliklerle ilgili belirtüerdeki erken değişim ile son görüşmede remisyon ölçütünü karşılama (HDDÖ toplam puanının 8'den küçük olması) anlamlı olarak ilişkilidir. Tartışma: Doğal desende ve geriye dönük olarak yapılan bu çalışmaya göre, fluoksetin tedavisi gören genç hastalar depresyon yanı sıra enerji ve yorgunluk belirtilerinde de belirgin bir düzelme yaşamışlardır.

Abstract

Almost all depressed patients complain about daily fatigue or loss of energy. In such depressed adolescents, daytime sedation is an important problem therefore the choice of nonsedating antidepressants should be considered in these adolescents' treatment. The aim of the study was to evaluate retrospectively the clinical effectiveness of fluoxetine on the depression-related energy disturbances in adolescent outpatients. Method: Forty-nine depressed adolescents aged 13-18 years were evaluated using the Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D), HAM-D Retardation factor, Clinical Global Impression of Severity Illness Scale (GCI-S), the Patient Global Impression of Severity Scale (PGI-S), Visual Analogue Scale for energy and the Energy and Fatigue facet. The patients were evaluated at 4, 8, and 12 weeks of treatment. Results: HAM-D total scores decreased from a baseline of 23.05±5.43 to 8.82±5.87 (mean±SD) after 12 weeks of treatment. HAM-D Retardation factor scores decreased progressively from a baseline mean rank of 3.86 to 1.37 at the final visit. Similarly, the Visual analogue scale and the Energy and fatigue facet scores increased significantly by week 12, from a mean rank of 2.09 at baseline up to 6.9 and from 2.33 at baseline up to 6.22 at the final visit, respectively. After controlling for initial severity of depression in our logistic regressions, meeting criteria for remission at the final visit (HAM-D <8) was significantly related to an early change in the HAM-D Retardation factor item of Work and Activities symptoms. Discussion: Results from this naturalistic and retrospective study indicated that fluoxetinetreated adolescent outpatients experienced a significant improvement in symptoms of fatigue and loss of energy as well as their overall depression.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLDİK, T., TAMAR, M., KORKMAZ, S., ÖZBARAN, B., ERERMİŞ, S., KESİKÇİ, H., AYDIN, C., COŞKUNOL, H. (2006). Majör depresyon tanılı gençlerde fluoksetin tedavisinin enerji yorgunluk belirtileri üzerine etkileri: Gözlemsel bir çalışma. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 3, 106–116. https://ajindex.com/articles/165901

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Ahearn EP (1997) The use of visual analog scales in mood disorders: a critical review. J Psychiatr Research 31: 569-579.
  2. Akdemir A, Örsel S, Dag I ve ark. (1996) Hamilton Depresyon Değerlendirme Ölçeği'nin klinik kullanımda güvenilir ve geçerliği. Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji 4: 251-259.
  3. Ambrosini P, Wagner D, Beiderman J ve ark. (1999). Multicenter open-label sertraline study in adolescent outpatients with major depression. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 38: 566-572.
  4. Ambrosini PJ (2000) A review of pharmacotherapy of major depression in children and adolescents. Psychiatr Serv 51: 627-33.
  5. Amerikan Psikiyatri Birliği, DSM-IV-TR Tanı Ölçütleri, Çev. E.Köroğlu, Hekimler Yayın Birliği, Ankara, 2001, s.151-153.
  6. Arman R, Yazgan Y, Berkem M (2003) Yaygın gelişimsel bozukluk ve mental retardasyonda risperidonun eğitim ortamındaki davranışlar üzerine etkileri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni 13: 174-178.
  7. Aydın N, Caykoylu A, Aktaş E ve ark. (2001) İntihar girişiminde bulunan kişilerde plazma-solubl interlökin-2R ve lipid düzeyleri. Klinik Psikofarmokoloji Bülteni 11: 11-16.
  8. Boulos C, Kutcher S, Gardner D ve ark. (1992) An open naturalistic trial of fluoxetine in adolescents and young adults with treatment-resistant major depression. J Child Adolesc Psychopharmacol 2: 103-11.
  9. Charney DS (1998) Monoamine dysfunction and the pathophysiology and treatment of depression. J Clin Psychiatry 59 (suppl 14): 11-14.
  10. Cheung AH, Levitt AJ, Szalai JP (2003) Impact of antidepressant side effects on adolescent quality of life. Can J Psychiatry 48: 727-734.
  11. Clayton PJ (1998) Depression subtyping: treatment implications. J Clin Psychiatry 59 (suppl 16): 5-12.
  12. Cleary M, Guy W (1975) Factor analysis of the Hamilton depression scale. Drugs Exp Clin Res 1: 115-20.
  13. Colle LM, Bélair JF, DiFeoM ve ark. (1994) Extended open-label treatment of adolescents with major depression. J Child Adolesc Psychopharmacol 4: 225-232.
  14. DeVane CL (1998) Differential pharmacology of newer antidepressants. J Clin Psychiatry, 59: 85-93.
  15. Emslie GJ, Rush AJ, Weinberg WA ve ark. (1997) A double-blind, randomized, placebo-controlled trial of fluoxetine in children and adolescents with depression. Arch Gen Psychiatry 54: 1031-1037.
  16. Emslie GJ, Rush AJ, Weinberg WA ve ark. (1998) Fluoxetine in child and adolescent depression: acute and maintenance treatment. Depress Anxiety 7: 32-39.
  17. Emslie GJ, Walkup JT, Pliszka SR ve ark. (1999) Nontricyclic antidepressants: current trends in children and adolescents.