Dergiler / International Journal of Labour Life and Social Policy / 2026 / Cilt: 1 Sayı: 1

TÜRKİYE’DE SENDİKALARIN DURUMU VE YENİ MİSYON ARAYIŞLARI

Süheyla Erikli(Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi)
Sayfa
18–25
Yayın Tarihi
2018-07-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Akademik kaynakların yanı sıra araştırma sürecinde ulusal ve uluslararası raporlardan ve internet kaynaklarından yararlanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı sendikalaşma oranlarında yaşanan düşüşün nedenlerini istihdamın değişen niteliği, işgücü yapısı, sendika yöneticileri ve çalışanların sendika algısı açısından ele alarak son dönemde yeni bir sendikal model olarak görülen toplumsal hareket sendikacılığını açıklamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma literatür tarama modeli ile yapılmış betimsel bir çalışmadır.
💡
Sonuç & Katkı:Akademik kaynakların yanı sıra araştırma sürecinde ulusal ve uluslararası raporlardan ve internet kaynaklarından yararlanılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Küreselleşme · Neo-liberal politikalar · Sendikalaşma Oranları

Özet

Bu çalışmanın amacı sendikalaşma oranlarında yaşanan düşüşün nedenlerini istihdamın değişen niteliği, işgücü yapısı, sendika yöneticileri ve çalışanların sendika algısı açısından ele alarak son dönemde yeni bir sendikal model olarak görülen toplumsal hareket sendikacılığını açıklamaktır. Araştırma literatür tarama modeli ile yapılmış betimsel bir çalışmadır. Akademik kaynakların yanı sıra araştırma sürecinde ulusal ve uluslararası raporlardan ve internet kaynaklarından yararlanılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Erikli, S. (2018). TÜRKİYE’DE SENDİKALARIN DURUMU VE YENİ MİSYON ARAYIŞLARI. International Journal of Labour Life and Social Policy, Cilt: 1 Sayı: 1, 18–25. https://ajindex.com/articles/1653300

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (43)

  1. Çoban, B. (2013), “Sendikal Örgütlenmede Yeni Deneyimler ve Değişen Stratejiler”, Çalışma ve Toplum, Sayı:3, ss.373-412. ÇSGB, (2013), “Çalışma Hayatı İstatistikleri”. ILO, (2013), 2013 Global Employment Trend. ILO, (2013), 2013 Global Employment Report. ILO, (2007), The Role of Trade Unions in Worker’s Education: The Key to Trade Union Capacity Building, International Labour Office, Geneva. Karadeniz, O. (2011), “Türkiye'de Atipik Çalışan Kadınlar ve Yaygın Sosyal Güvencesizlik”, Çalışma ve Toplum, Sayı:2, ss.83-127.
  2. Khan M.T., Khan, N. A., Ahmed, S., Ali, M. (2012), “Role of Labor Unions for Human Resource Development”, International Journal of Business and Behavioral Sciences, 2(7), pp.23-31.
  3. Koray, M. (2011), Kapitalizm Küreselleşirken Dünya Ahvali, Ayrıntı Yayınevi,
  4. İstanbul.
  5. Kus, B., Özel, I. (2011), United we Restrain, divided we rule: Neoliberal Reforms and Labor Unions in Turkey and Mexico, European Journal of Studies, 2010/11, (erişim) http://ejts.revues.org/4291, 01.10.2014.
  6. Kutal, M. (1997), Küreselleşme Sürecinin Türk Sendikacılığı Üzerinde Olası Etkileri, “Kamu-iş Dergisi”, 2(4), ss.1-14.
  7. Mahiroğulları, A. (2012), “XXI. Yüzyıla Girerken Sendikacılık: Günümüzde Değişim, Dönüşüm ve Gelecek İçin Arayışlar”, Emek ve Toplum, 1(1), ss.9-33.
  8. Özuğurlu, M. (2013), “Sendikacılık Hareketinde Yeni Eğilimler”, Sendikacılık Akademisi Ders Notları-2, ss.33-4.
  9. Sapancalı, F. (1998), “Üretimde Esnek Yapılanma, İşgücü Organizasyonunda Değişim ve Endüstri İlişkiler”, Verimlilik Dergisi, Sayı:4, ss.61-92.
  10. Sevgi, H. (2012), “Neo-liberalizme Karşı Sendikal Mücadele: Toplumsal Hareket Sendikacılığı”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 4(2), ss.67-77.
  11. Urhan, B. (2005), “Türkiye'de Sendikal Örgütlenmede Yaşanan Güven ve Dayanışma Sorunları”, Çalışma ve Toplum, Sayı: 1, ss.57-88.
  12. Urhan, B., Selamoğlu, A. (2008), “İşçilerin Sendikalara Yönelik Tutum ve Davranışları: Kocaeli Örneği”, Çalışma ve Toplum, Sayı:1, ss.171-197.
  13. Uçkan B., Kağnıcıoğlu, D. (2009), “İşçilerin Sendikalara İlişkin Algı ve Tutumları: Eskişehir Örneği”, Çalışma ve Toplum, Sayı:3, ss.35-56. TÜİK, (2012), “İstatistiklerle Kadın”. Yazıcı, E. (2014), Sendikal Hareket Yeni Misyon Arayışları, 6.Baskı,
  14. Binyıl Yayınevi,
  15. Ankara.
  16. Yorgun, S., “New Trends In Turkısh Unıon Movement In The Global World”, Serbian Journal of Management, 2(2), pp. 247-257.
  17. Yorgun, S. (2007), Dirilişin Eşiğinde Sendikalar Yeni Eğilimler Yeni Stratejiler, Ekin Yayınevi,
  18. Bursa. Windmuller, J.P., Pursey, S.K., Baker, J. (2007), “The International Trade Union Movement, Comparative Labour Law and Industrial Relations in Industrialized Market Economies”, Kluwer Law International, pp.69-94.
  19. İnternet Kaynakları Çelik, Sendikasızlığın Halleri, http://azizcelik.org/2014/02/20/sendikasizligin-halleri/ ÇSGB, http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/csgb.portal?page=haber&id=basin244). ÇSGB, http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/kayitDisi/kayitdisi_istihdam)
  20. EUOROFOUND. (2009). European Foundation for the Improvement of Living Working Conditions, http://www.eurofound.europa.eu/areas/industrialrelations/dictionary/definitions/atypicalwork. ILO,,Human Resource Management Industrial Relations and Achievinh Management Objectives, http://www.ilo.org/public/english/dialogue/actemp/downloads/publications/srshrm.pdf
  21. Kılıç, C., Türkiye'de Sendikalaşma Avrupa'nın Çok Gerisinde, http://sgkrehberi.com/haber/37636. OECD,http://stats.oecd.org/Index.aspx?QueryId=20167
  22. TÜİK, Dinamik sorgulama. http://tuikapp.tuik.gov.tr/isgucuapp/isgucu.zul www.disk.org.tr/2014/09/ituc-ve-tuac-temsilcileri-turkiyede/ www.ituc-csi.org/documents www.etuc.org/EN Çoban, B. (2013), “Sendikal Örgütlenmede Yeni Deneyimler ve Değişen Stratejiler”, Çalışma ve Toplum, Sayı:3, ss.373-412. ÇSGB, (2013), “Çalışma Hayatı İstatistikleri”. ILO, (2013), 2013 Global Employment Trend. ILO, (2013), 2013 Global Employment Report. ILO, (2007), The Role of Trade Unions in Worker’s Education: The Key to Trade Union Capacity Building, International Labour Office, Geneva. Karadeniz, O. (2011), “Türkiye'de Atipik Çalışan Kadınlar ve Yaygın Sosyal Güvencesizlik”, Çalışma ve Toplum, Sayı:2, ss.83-127.
  23. Khan M.T., Khan, N. A., Ahmed, S., Ali, M. (2012), “Role of Labor Unions for Human Resource Development”, International Journal of Business and Behavioral Sciences, 2(7), pp.23-31.
  24. Koray, M. (2011), Kapitalizm Küreselleşirken Dünya Ahvali, Ayrıntı Yayınevi,
  25. İstanbul.
  26. Kus, B., Özel, I. (2011), United we Restrain, divided we rule: Neoliberal Reforms and Labor Unions in Turkey and Mexico, European Journal of Studies, 2010/11, (erişim) http://ejts.revues.org/4291, 01.10.2014.
  27. Kutal, M. (1997), Küreselleşme Sürecinin Türk Sendikacılığı Üzerinde Olası Etkileri, “Kamu-iş Dergisi”, 2(4), ss.1-14.
  28. Mahiroğulları, A. (2012), “XXI. Yüzyıla Girerken Sendikacılık: Günümüzde Değişim, Dönüşüm ve Gelecek İçin Arayışlar”, Emek ve Toplum, 1(1), ss.9-33.
  29. Özuğurlu, M. (2013), “Sendikacılık Hareketinde Yeni Eğilimler”, Sendikacılık Akademisi Ders Notları-2, ss.33-4.
  30. Sapancalı, F. (1998), “Üretimde Esnek Yapılanma, İşgücü Organizasyonunda Değişim ve Endüstri İlişkiler”, Verimlilik Dergisi, Sayı:4, ss.61-92.
  31. Sevgi, H. (2012), “Neo-liberalizme Karşı Sendikal Mücadele: Toplumsal Hareket Sendikacılığı”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 4(2), ss.67-77.
  32. Urhan, B. (2005), “Türkiye'de Sendikal Örgütlenmede Yaşanan Güven ve Dayanışma Sorunları”, Çalışma ve Toplum, Sayı: 1, ss.57-88.
  33. Urhan, B., Selamoğlu, A. (2008), “İşçilerin Sendikalara Yönelik Tutum ve Davranışları: Kocaeli Örneği”, Çalışma ve Toplum, Sayı:1, ss.171-197.
  34. Uçkan B., Kağnıcıoğlu, D. (2009), “İşçilerin Sendikalara İlişkin Algı ve Tutumları: Eskişehir Örneği”, Çalışma ve Toplum, Sayı:3, ss.35-56. TÜİK, (2012), “İstatistiklerle Kadın”. Yazıcı, E. (2014), Sendikal Hareket Yeni Misyon Arayışları, 6.Baskı,
  35. Binyıl Yayınevi,
  36. Ankara.
  37. Yorgun, S., “New Trends In Turkısh Unıon Movement In The Global World”, Serbian Journal of Management, 2(2), pp. 247-257.
  38. Yorgun, S. (2007), Dirilişin Eşiğinde Sendikalar Yeni Eğilimler Yeni Stratejiler, Ekin Yayınevi,
  39. Bursa. Windmuller, J.P., Pursey, S.K., Baker, J. (2007), “The International Trade Union Movement, Comparative Labour Law and Industrial Relations in Industrialized Market Economies”, Kluwer Law International, pp.69-94.
  40. İnternet Kaynakları Çelik, Sendikasızlığın Halleri, http://azizcelik.org/2014/02/20/sendikasizligin-halleri/ ÇSGB, http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/csgb.portal?page=haber&id=basin244). ÇSGB, http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/kayitDisi/kayitdisi_istihdam)
  41. EUOROFOUND. (2009). European Foundation for the Improvement of Living Working Conditions, http://www.eurofound.europa.eu/areas/industrialrelations/dictionary/definitions/atypicalwork. ILO,,Human Resource Management Industrial Relations and Achievinh Management Objectives, http://www.ilo.org/public/english/dialogue/actemp/downloads/publications/srshrm.pdf
  42. Kılıç, C., Türkiye'de Sendikalaşma Avrupa'nın Çok Gerisinde, http://sgkrehberi.com/haber/37636. OECD,http://stats.oecd.org/Index.aspx?QueryId=20167
  43. TÜİK, Dinamik sorgulama. http://tuikapp.tuik.gov.tr/isgucuapp/isgucu.zul www.disk.org.tr/2014/09/ituc-ve-tuac-temsilcileri-turkiyede/ www.ituc-csi.org/documents www.etuc.org/EN