Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Hastaların ortalama yaşı 43,1 yıl idi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Erişkin akut lenfoblastik lösemi (ALL) olgularında indüksiyon tedavisi ile yüksek remisyon oranları elde edilmesine rağmen, uzun dönem sağkalım sonuçları hâlâ tatmin edici değildir. Bu çalışma, tanı anında kemik iliği fibrozisi, kemik iliği blast yüzdesi ve seçilmiş serum biyobelirteçlerinin (albumin, beta-2 mikroglobulin [B2M] ve laktat dehidrogenaz [LDH]) prognostik değerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2006–Aralık 2018 tarihleri arasında tek bir üçüncü basamak hematoloji merkezinde ALL tanısı alarak tedavi edilen 116 erişkin hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Demografik, klinik, laboratuvar, genetik ve patolojik özellikler incelendi. Kemik iliği fibrozisi 0’dan 4’e kadar derecelendirildi. Sağkalım sonuçları Kaplan–Meier ve Cox regresyon modelleri ile analiz edildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 43,1 yıl idi. İndüksiyon sonrası tam remisyon oranı %83,6 olup, 40 hastaya allojenik kök hücre nakli uygulandı. Medyan genel sağkalım 41,4 ay, genel sağkalım oranı ise %52,6 olarak bulundu. Tanı anındaki serum LDH, B2M, albumin düzeyleri veya blast yüzdesi ile sağkalım arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Buna karşılık, ileri derece kemik iliği fibrozisi (derece 2–4) anlamlı olarak daha kötü sağkalım ile ilişkiliydi (p = 0,024). Sonuç: Tanı anında saptanan kemik iliği fibrozisi, erişkin ALL hastalarında kötü prognozun bağımsız bir belirteci olabilir. Değerlendirilen biyobelirteçler ve blast oranı ise prognostik açıdan anlamlı bulunmamıştır. Fibrozis değerlendirmesinin klinik risk modellerine entegre edilmesi, bireyselleştirilmiş tedavi stratejilerinin geliştirilmesine ve uzun dönem sonuçların iyileştirilmesine katkı sağlayabilir.
Abstract
Aim: Despite high remission rates achieved with induction therapy in adult acute lymphoblastic leukemia (ALL), long-term survival outcomes remain unsatisfactory. This study aimed to explore the prognostic value of bone marrow fibrosis, bone marrow blast percentage, and selected serum biomarkers—albumin, beta-2 microglobulin (B2M), and lactate dehydrogenase (LDH)—at diagnosis in adult ALL patients. Materials and Methods: We retrospectively evaluated 116 adults diagnosed and treated for ALL between January 2006 and December 2018 in a single tertiary hematology center. Demographic, clinical, laboratory, genetic, and pathological characteristics were reviewed. The degree of bone marrow fibrosis was scored from 0 to 4. Survival outcomes were analyzed using Kaplan–Meier and Cox regression models. Results: The mean patient age was 43.1 years. Complete remission following induction was achieved in 83.6% of cases, and 40 patients underwent allogeneic stem cell transplantation. The median overall survival was 41.4 months, with an overall survival rate of 52.6%. No significant prognostic correlation was observed for serum LDH, B2M, albumin levels, or blast percentage at diagnosis. Conversely, advanced bone marrow fibrosis (grade 2–4) was significantly linked with inferior survival (p=0.024). Conclusion: Bone marrow fibrosis at presentation may serve as an independent predictor of poor prognosis in adult ALL, while the evaluated biomarkers and blast percentage were not prognostically informative. Integrating fibrosis assessment into clinical risk models could improve individualized treatment strategies and long-term outcomes.