Dergiler / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2003 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Domatesin bakteriyel hastalıklarının kontrolünde bitki aktivatörleri ve bakterisitlerin etkileri

The effects of plant activators and bactericides on the control of bacterial diseases on tomato

Sayfa
88–102
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer sonuçlar ise uygun bakterisit ve fungisitler ile SAR uyarıcılarının kombine uygulamaları sonucunda karşılaştırılabilir etkililiğin pratikte kabul edilebilirliğini ve uygulanabilirliğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, kullanılan kimyasal kontrol yöntemlerine, sistemik uyarılmış dayanıklılık olarak (SAR) bitki aktivatörlerinin entegre edilmesi ve sonuçta daha az kimyasalla kabul edilebilir etkililik elde edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Muhtemelen konukçu dayanıklılığındaki artışı gösteren spesifik peroksidaz enzim aktivitesihdeki değişimler, tek tek ve kombine edilmiş uygulamalardan sonra domates fidesi yapraklarından analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer sonuçlar ise uygun bakterisit ve fungisitler ile SAR uyarıcılarının kombine uygulamaları sonucunda karşılaştırılabilir etkililiğin pratikte kabul edilebilirliğini ve uygulanabilirliğini göstermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:domates · bakteriyel hastalıklar · Pseudomonas syringae

Özet

Bu çalışmada, kullanılan kimyasal kontrol yöntemlerine, sistemik uyarılmış dayanıklılık olarak (SAR) bitki aktivatörlerinin entegre edilmesi ve sonuçta daha az kimyasalla kabul edilebilir etkililik elde edilmesi amaçlanmıştır. Muhtemelen konukçu dayanıklılığındaki artışı gösteren spesifik peroksidaz enzim aktivitesihdeki değişimler, tek tek ve kombine edilmiş uygulamalardan sonra domates fidesi yapraklarından analiz edilmiştir. Domatesin gerek bakteriyel benek (Pseudomonas syringae pv. tomato) ve gerekse bakteriyel leke (Xanthomonas campestris pv vesicatoria) hastalıklarına karşı söz konusu. bileşiklerin etkililik testleri serada, kontrollü koşullar altında, saksı denemeleri ile gerçekleştirilmiştir. Bu bileşiklerin yüksek etkililiği ile artan peroksidaz enzim aktivitesi arasındaki olası ilişkiler, karşılaştırmalı olarak SPSS 8.0 for Windows, programı ile değerlendirilmiştir. Bakteriyel benek (Pseudomonas syringae pv. tomato) ve bakteriyel leke (Xanthomonas campestris pv vesicatoria) hastalıklarının kontrolü için en iyi etkililik ve en yüksek spesifik enzim aktivitesi sırasıyla % 78 ve % 140 ve % 70 ve % 122 oran ile Cupracol uygulamalarından elde edilmiştir. Diğer sonuçlar ise uygun bakterisit ve fungisitler ile SAR uyarıcılarının kombine uygulamaları sonucunda karşılaştırılabilir etkililiğin pratikte kabul edilebilirliğini ve uygulanabilirliğini göstermektedir.

Abstract

In this study, we aimed to integrated plant activators as systemic acquired resistance (SAR) in to available chemical control measures, consequently to get comparable efficacy withless chemical. Variations in the activity of. specific peroxidase enzyme that likely represent the enhancement of host resistance were analyzed from the leaves of tomato seedlings after individual and combined applications. The efficacy tests of the compounds against the major diseases of tomato were conducted with pot experiments under controlled conditions in greenhouse. Possible correlations between higher efficacy of the compound in question and increased specific enzyme activity were evaluated with SPSS 8.0 for Windows. The highest efficacy for the control of both bacterial spot (Pseudomonas syringae pv. tomato) and bacterial speck (Xanthomonas campestris pv vesicatoria), and the highest specific enzyme activities were obtained from Cupracol applications with about 78% and 140%, and 70% and 122%, respectively. The results have revealed that comparable efficacies with combined applications of SAR inducers with suitable bactericides and fungicides-could be likely acceptable and applicable in practice.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARABAY, N. Ü., TÜRKÜSAY, H., AKI, C., TOSUN, N., TÜRKAN, İ. (2003). Domatesin bakteriyel hastalıklarının kontrolünde bitki aktivatörleri ve bakterisitlerin etkileri. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 88–102. https://ajindex.com/articles/164511

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Agrios, G. N. 1996. Plant Pathology. Fourth Edition.
  2. Academic Press.
  3. Aiba, S. 1992. A Convenient assay for chitinase that uses partially N-acetylated chitosans as substrates. Carbonhydrate Research, 230: 373-376. Anonymous. 1998. Improcrop Ltd. News. Second Edition Vol. 2, June. Anonymous. 1999. The Plant Activator. Novartis. Bradford, M. 1976. A rapid and sensitive method for the quantitation of microgram quantities of protein utilizing the principle of protein-dye binding. Analytical Biochemistry 72: 248-254.
  4. Hirano, S. and N. Nagano. 1998. Effect of chitosan, petic acid, lysozyme and chitinase on the growth of several phytopathogens. Agric. Biol. Chem. 53: 3065-3066.
  5. Imoto, T. and K. Yagishata. 1971. A simple activity measurement of lysozyme. Agricultural Biological Chemistry, Vol.35 (7): 1154-1156.
  6. Kanner, J. and J. E. Kinsella. 1983. Lipid deterioration initiated by phagocytic cells in muscle foods:(3-carotene destruction by a myeloperoxidase-hydrogen peroxide-halide system. J.AgriaFood Chem., 31: 370-376. 12 nd. edn. Churchill Livingstone, Edinburgh, London, New York. Karman, M. 1971. Bitki koruma araştırmalarında genel bilgiler, denemelerin kuruluşu ve değerlendirme esasları. Zir. Müc.ve Zir. Kar. Gnl. Müd.'lüğü Yayınları Lagrimni, L. M., J. Vaughn, W. A. Erb, and S. A. Miller. 1993. Peroxidase over production in tomato: wound induced polyphenol deposition and disease resistance. Hort.Sci. 28: 218-221.
  7. Maleopsa, U. and U. Urbanek. 1994. Changes in peroxidase activity in bean suspension cultures after Botrytis cinerea elicitor treatment. J. of Phytopathology. 141: 314-322.
  8. Okabe, C. 1933. Bacterium tomato. Journal of the Society for Tropical Agriculture, Formosa, 5: 26-36.
  9. Sherf, B. A., A. M. Bajar, and P. E. Kollattukudy. 1993. Abolution of an inducible highly anionic peroxidase activity in transgenic tomato. Plant Phsiology. 101: 201-208.