Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightEğitim durumu değişkeni ele alındığında eğitim düzeyi arttıkça bireylerin girişimcilik niyetlerinin arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Mevcut çalışmada algılanan istihdam engellerinin bireylerin girişimcilik niyetleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini Erzurum ilinde yaşayan ve girişimciliğe ilgi duyan 400 özel sektör çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada, algılanan istihdam engelleri üç ana başlık altında sınıflandırılmıştır. Bu başlıklar mental engeller, fiziksel engeller ve kişisel denge engelleridir. Bununla birlikte, girişimcilik niyeti ise girişimcilik niyeti, kişisel arzu ve subjektif normlar olmak üzere üç alt boyutta incelenmiştir. Algılanan istihdam engellerinin girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini değerlendirmek için yapısal eşitlik modeli (YEM) kullanılmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen veriler SPSS ve AMOS istatistik programları ile analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, algılanan istihdam engelleri ile girişimcilik niyeti arasında negatif bir ilişki vardır. Algılanan istihdam engelleri arttıkça girişimcilik niyeti azalmaktadır. Araştırmanın sonuçlarına göre katılımcıların girişimcilik niyetleri ve istihdam engelleri algılarınının yaş, cinsiyet ve eğitim düzeyi gibi demografik değişkenlere göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyet açısından ele alındığında kadınların girişimcilik niyetlerinin erkeklere göre daha düşük olduğu görülmüştür. Yaş açısından ele alındığında ise, özellikle genç bireylerde diğer yaş gruplarına göre girişimcilik niyetinin daha yüksek olduğu görülmüş, bu yaş grubundaki bireylerin yenilikçi ve risk almaya daha açık oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Eğitim durumu değişkeni ele alındığında eğitim düzeyi arttıkça bireylerin girişimcilik niyetlerinin arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Abstract
In the present study, the effect of perceived employment barriers on individuals’ entrepreneurial intentions was investigated. The sample of the research consists of 400 private sector employees residing in Erzurum who have an interest in entrepreneurship. A survey method was employed as the data collection technique. In the study, perceived employment barriers were categorized under three main dimensions: mental barriers, physical barriers, and personal balance barriers. Entrepreneurial intention, on the other hand, was examined through three sub-dimensions: entrepreneurial intention itself, personal desire, and subjective norms. To assess the effect of perceived employment barriers on entrepreneurial intention, the Structural Equation Modeling (SEM) technique was utilized. The data obtained within the scope of the study were analyzed using SPSS and AMOS statistical software. According to the findings of the research, there is a negative relationship between perceived employment barriers and entrepreneurial intention. As perceived employment barriers increase, entrepreneurial intention decreases. The results also indicate that participants’ entrepreneurial intentions and their perceptions of employment barriers vary significantly based on demographic variables such as age, gender, and level of education. In terms of gender, it was found that women have lower entrepreneurial intentions compared to men. With respect to age, younger individuals were observed to have higher entrepreneurial intentions than other age groups, and it was concluded that individuals in this age group are more open to innovation and risk-taking. Regarding the level of education, the study found that as educational attainment increases, so does individuals’ entrepreneurial intention.