Sonuç olarak, hakikat sonrası çağda alternatif olguların mimarlık kuramının yerini aldığı ve etik gerekçelendirme için kullanıldığı görülmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Sürdürülebilir mimarlık, yaşanabilirliği tehdit eden iklim değişikliğinin üzerindeki etkileri azaltmaya yönelik etik ilkeler içermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte iklim değişikliği, mimarlık kuramında da etkisi olan postmodern epistemolojinin bilim karşıtı argümanları aracılığıyla inkâr edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, hakikat sonrası çağda alternatif olguların mimarlık kuramının yerini aldığı ve etik gerekçelendirme için kullanıldığı görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mimari etik · mimarlık kuramı · mimari pratikte sürdürülebilirlik
Özet
Sürdürülebilir mimarlık, yaşanabilirliği tehdit eden iklim değişikliğinin üzerindeki etkileri azaltmaya yönelik etik ilkeler içermektedir. Bununla birlikte iklim değişikliği, mimarlık kuramında da etkisi olan postmodern epistemolojinin bilim karşıtı argümanları aracılığıyla inkâr edilmektedir. Bu yorumlayıcı araştırma, sürdürülebilir mimarlıktaki kuramsal sorunları ortaya koymayı amaçlamakta ve Architects Declare oluşumunun etik manifestosunu, imzacı pratiklerine dair tartışmalar çerçevesinde incelemektedir. Sonuç olarak, hakikat sonrası çağda alternatif olguların mimarlık kuramının yerini aldığı ve etik gerekçelendirme için kullanıldığı görülmektedir.
Özderya, D., Savaşır, G. (2025). Etik mi Epistemolojik mi? Sürdürülebilir Mimarlıkta Hakikat Sonrası Pratiklerin İrdelenmesi. Ege Mimarlık, Sayı: 125, 34–43. https://ajindex.com/articles/1644980
Alpay, Y. (2019). Yalanın siyaseti (5. Baskı). Destek Yayınları.
Andraos, A. (2016). What does climate change? (For architecture). J. Graham (Ed.), Climates: Architecture and the planetary ımaginary içinde (ss. 297-301). Columbia Books on Architecture and the City, Lars Müller Publishers.
Benetka, G. ve Schor-Tschudnowskaja, A. (2023). Post-truth and scientific authority. Cultura&Psyché: Journal of Cultural Psychology, 4, 133-144. https://doi.org/10.1007/s43638-023-00076-0
Boyacıoğlu, C., Ayıran, N. ve Gökmen, G. P. (2020). Antroposen Çağı’nda çevreci mimarlığı tartışmak: post-sürdürülebilirlik. Mimarlık, 412, 32-35.
Boykoff, M. T. (2013). Public enemy no 1?: understanding media representations of outlier views on climate change. American Behavioral Scientist, 57(6), 796-817. https://doi.org/10.1177/0002764213476846
Ciravoğlu, A. (2019). Yalan dünyanın çevreci mekânları: gerçeklik sonrası dönemde çevre sorunları ve algısı. A. Ciravoğlu (Ed.), Ters köşe ekoloji içinde (ss. 14-25). Puna Yayın.
Crysler, C. G., Cairns, S. ve Heynen, H. (2012). Introduction-1: Architectural theory in an expanded field. C. G. Crysler, S. Cairns ve H. Heynen (Ed.), The SAGE handbook of architectural theory içinde (ss. 1-22). SAGE Publications. https://doi.org/10.4135/9781446201756.n1
Çavdar, R. Ç. (2022). A neo-structuralist perspective on architectural theory of post-truth era: re-constructing the architect-subject. Megaron, 17(2), 235-244. https://doi.org/10.14744/MEGARON.2022.99835
Dawson, B. ve Spannagle, M. (2009). The complete guide to climate change. Routledge.
Denkel, A. ve Beyazyürek, I. (1998). Bir uğraş olarak yalan: felsefe açısından yalana bakış. Cogito, 16, 185-197.
Dunlap, R. E. ve Brulle, R. J. (2020). Sources and amplifiers of climate change denial. D. C. Holmes ve L. M. Richardson (Ed.), Research handbook on communicating climate change içinde (ss. 49-61). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781789900408.00013
Dunlap, R. E. ve McCright, A. M. (2015). Challenging climate change: the denial countermovement. R. E. Dunlap ve R. J. Brulle (Ed.), Climate change and society: sociological perspectives içinde (ss. 300-332). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199356102.003.0010
Farrell, J. (2015). Corporate funding and ıdeological polarization about climate change. Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), 113(1), 92-97. https://doi.org/10.1073/pnas.1509433112
Farrell, J. (2016). Network structure and ınfluence of the climate change counter-movement. Nature Climate Change, 6, 370-374. https://doi.org/10.1038/nclimate2875
Findley, L. R. (1991). Lighting the way: architecture and social responsibility. Journal of Architectural and Planning Research, 8 (Special Issue: 1990 and 1991), 88-91. https://www.jstor.org/stable/43029006
Fischer, F. (2019). Knowledge politics and post-truth in climate denial: on the social construction of alternative facts. Critical Policy Studies, 13(2), 133-152. https://doi.org/10.1080/19460171.2019.1602067
Fisher, S. (2016, 2 Aralık). Philosophy of architecture. E. N. Zalta (Ed.), The Stanford encyclopedia of philosophy (Winter 2016 Edition) içinde. Stanford University. Erişim tarihi 28 Temmuz 2024, https://plato.stanford.edu/archives/win2016/entries/architecture/
Gabriel, M., Horn, C., Katsman, A., Krull, W., Lippold, A. L., Pelluchon, C. ve Venzke, I. (2022). The unique knowledge position of the humanities and social sciences. Towards a new enlightenment: the case for future-oriented humanities içinde (ss. 15-18). Transcript Verlag. https://doi.org/10.14361/9783839465707-003
Groves, C. (2019). Post-truth and anthropogenic climate change: asking the right questions. WIREs Climate Change, 10(6), e620. https://doi.org/10.1002/wcc.620
Guy, S. ve Moore, S. A. (2004). Introduction: The paradoxes of sustainable architecture. S. Guy ve S. A. Moore (Ed.), Sustainable architectures: cultures and natures in Europe and North America içinde (ss. 1-12). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203412800
Hançerlioğlu, O. (2016). Felsefe sözlüğü (23. Baskı). Remzi Kitabevi.
Hight, C. (2009). Meeting the new boss: after the death of theory. Architectural Design, 79(1), 40-45. https://doi.org/10.1002/ad.808
Ingersoll, R. (2012). The ecology question and architecture. c. g. crysler, s. cairns ve h. heynen (Ed.), The SAGE handbook of architectural theory içinde (ss. 573-589). SAGE Publications. https://doi.org/10.4135/9781446201756.n34
Jacques, P. J., Dunlap, R. E. ve Freeman, M. (2008). The organisation of denial: conservative think tanks and environmental scepticism. Environmental Politics, 17(3), 349-385. https://doi.org/10.1080/09644010802055576
Kahraman, H. (2023). Bilim savaşları: bilime postmodern yaklaşım üzerine. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 10(5), 1511-1528. https://doi.org/10.46868/atdd.2023.306
Kakutani, M. (2019). Hakikatin ölümü: trump çağında yalancılık sanatı (C. Mizrahi, Çev.). Doğan Kitap.
Keyes, R. (2004). The post-truth era: dishonesty and deception in contemporary life. St. Martin’s Press.
Keyes, R. (2017). Hakikat sonrası çağ: günümüz dünyasında yalancılık ve aldatma (D. Özçetin, Çev.). Tudem Yayın Grubu.
Kurnaz, L. (2021). Küresel iklim krizi. Bilim ve Teknik, 648, 12-23.
Kurt, S. (2021). İşlevsele doğru mimarlık kuramı ve etik. Dosya, 50, 46-57.
Latour, B. (2019). Rota: Politikada yönümüzü nasıl bulacağız? (O. Türkay, Çev.). Kolektif Kitap.
Lynch, M. (2020). We have never been anti-science: reflections on science wars and post-truth. Engaging Science, Technology, and Society, 6, 49-57. https://doi.org/10.17351/ests2020.309
Newman, T. P., Nisbet, E. C. ve Nisbet, M. C. (2018). Climate Change, cultural cognition, and media effects: worldviews drive news selectivity, biased processing, and polarized attitudes. Public Understanding of Science, 27(8), 985-1002. https://doi.org/10.1177/0963662518801170
Sadri, H. (2012). Mimarlıkta meslek etiği ve mimarların insanlığa karşı sorumlulukları. İş Ahlakı Dergisi, 5(9), 71-96.
Sadri H. (2015). Mimarlık ve etik: mesleki etik olur mu? METU Journal of the Faculty of Architecture, 32(1), 91-104.
Schiano-Phan, R. ve Soares Gonçalves, J. C. (2022). Sustainability in architectural education-editorial. Sustainability, 14(17), 10640. https://doi.org/10.3390/su141710640
Sokal, A. ve Bricmont, J. (2002). Son Moda Saçmalar: Postmodern Aydınların Bilimi Kötüye Kullanmaları. (M. Baydur ve O. Onaran, Çev.). İletişim Yayınları.
Şaylan, G. (2016). Postmodernizm (5. Baskı). İmge Kitabevi Yayınları.
Şener, O. (2017). Post-gerçek dönem: sebepler ve sonuçlar. Varlık, 1316, 15-17.
Tanyeli, U. (2011). Rüya, inşa, itiraz: mimari eleştiri metinleri. Boyut Yayıncılık.
Tepe, H. (1995). Platon’dan habermas’a felsefede doğruluk ya da hakikat. Ark Yayınevi.
Tesich, S. (1992). A government of lies. The Nation, (1992, 6/13 Ocak), 12-14.
Tesich, S. (2021). Yalanlar Rejimi (E. E. Ercan Çev.). Cogito, 104, 23-28.