Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma bulguları, tarihi yapıları taklit etmeyen zıtlık ilkesinin ve "minimum temas" yaklaşımının, özgün mimari dokuya zarar vermeden çağdaş eğitim mekânlarının gerektirdiği işlevsel esnekliği sağlama potansiyelini ve katmanlı tarih okunabilirliğini güçlendirme yönündeki uygulanabilirliğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, tarihsel süreçten günümüze ulaşan askeri kışla yapılarının modern yükseköğretim işlevleriyle yeniden işlevlendirme ve kullanım süreçlerini, Trakya Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Selimiye Yerleşkesi özelinde incelemektedir. Çalışmanın temel amacı; Harbiye Kışlası kuzey bahçesine önerilen ek yapıların tasarım sürecini detaylı bir şekilde açıklamak ve bu süreçte belirlenen tasarım parametrelerinin uluslararası koruma tüzükleri (Venedik, Burra, Washington) ve nitelikli mimari örnekler ışığında doğruluğunu test etmektir. Araştırma kapsamında, tarihi dokuya entegre edilecek çağdaş ek yapıların performansını ölçmek amacıyla sekiz parametreli bir değerlendirme matrisi kurgulanmış; Getafe, La Citadelle, AKH/MedUni, Millbank ve Taşkışla örnekleri tipolojik veriler üzerinden analiz edilmiştir. Elde edilen analizler doğrultusunda, Harbiye Kışlası’nın tarihi ana avlusunu (boşluğun değerini) korumak amacıyla kuzey bahçesinde konumlandırılan; çelik çerçeveli, sökülebilir, hafif ve şeffaf strüktürel kurguya sahip, çevresel dokuyla uyumlu bir ek yapı tasarımı geliştirilmiştir. Çalışma bulguları, tarihi yapıları taklit etmeyen zıtlık ilkesinin ve "minimum temas" yaklaşımının, özgün mimari dokuya zarar vermeden çağdaş eğitim mekânlarının gerektirdiği işlevsel esnekliği sağlama potansiyelini ve katmanlı tarih okunabilirliğini güçlendirme yönündeki uygulanabilirliğini göstermektedir. Bu model, benzer tarihi kampüs dönüşümleri için nesnel ve parametrik bir tasarım çerçevesi sunmaktadır.
Abstract
This study examines the adaptive reuse processes of military barracks from the past to the present, focusing specifically on the Trakya University Faculty of Architecture Selimiye Campus. The primary objective of this research is to detail the design process of the proposed extension buildings for the northern garden of the Harbiye Barracks and to test the validity of the established design parameters in light of international conservation charters (Venice, Burra, Washington) and high-quality architectural precedents. Within the scope of the study, an eight-parameter evaluation matrix was constructed to measure the performance of contemporary extensions to be integrated into the historical fabric, and five national and international examples (Getafe, La Citadelle, AKH/MedUni, Millbank, and Taşkışla) were analyzed through typological data. Based on the findings, an extension building design featuring a steel-framed, detachable, lightweight, and transparent structural setup, harmonious with the surrounding context, was developed for the northern garden of the Harbiye Barracks to consciously preserve the monumental void of the main courtyard. The results indicate that the principle of contrast—which avoids imitating historical structures—and the "minimum intervention" approach have the potential to provide the functional flexibility required by contemporary educational spaces without damaging the original architectural fabric, while simultaneously strengthening the readability of the barracks’ historical layers. This model offers an objective and parametric design framework for similar historical campus transformations.