Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 3

ip 2 Diyabet Tanılı Yetişkinlerde Motivasyonel Görüşmenin Etkisi: Sistematik Derleme

The Effect of Motivational Interviewing on Adults with Type 2 Diabetes Mellitus: A Systematic Review

Sayfa
167–176
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2006-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Akut ve kronik komplikasyonlarının önlenebilmesi için diyabette öz-yönetim önemlidir. Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma, makalelerin doküman analizine dayanan sistematik derleme deseninde nitel bir araştırmadır. Çalışma evrenini 2006-2016 yılları arasında yapılan, 6 İngilizce, 2 Türkçe anahtar kelime ile CINAHL Complete (5093), Medline (640) ve Science Citation Index (1888), Türk Tıp Dizini (0) veri tabanlarından ulaşılan 7621 makale oluşturmaktadır. Araştırmaya dahil edilme ölçütlerine uyan 16 makale çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir. Çalışmada yer alan dokuz araştırmada, MG girişiminden sonra hemoglobin A1c düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu, dört araştırmada da; diyabet öz-yönetim ve diyabet öz-bakımlarıyla ilgili anlamlı değişimler olduğu belirlenmiştir. Sonuç: T2DM'da MG'nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir

Abstract

Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Akut ve kronik komplikasyonlarının önlenebilmesi için diyabette öz-yönetim önemlidir. Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma, makalelerin doküman analizine dayanan sistematik derleme deseninde nitel bir araştırmadır. Çalışma evrenini 2006-2016 yılları arasında yapılan, 6 İngilizce, 2 Türkçe anahtar kelime ile CINAHL Complete (5093), Medline (640) ve Science Citation Index (1888), Türk Tıp Dizini (0) veri tabanlarından ulaşılan 7621 makale oluşturmaktadır. Araştırmaya dahil edilme ölçütlerine uyan 16 makale çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir. Çalışmada yer alan dokuz araştırmada, MG girişiminden sonra hemoglobin A1c düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu, dört araştırmada da; diyabet öz-yönetim ve diyabet öz-bakımlarıyla ilgili anlamlı değişimler olduğu belirlenmiştir. Sonuç: T2DM’da MG’nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUSLU, L., ARDAHAN, M. (2017). ip 2 Diyabet Tanılı Yetişkinlerde Motivasyonel Görüşmenin Etkisi: Sistematik Derleme. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 167–176. https://ajindex.com/articles/161278

Kaynakça (8)

  1. Burke, B. L., Arkowitz, H., & Menchola, M. (2003). The efficacy of motivational interviewing: a meta-analysis of controlled clinical trials. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 71, 843-861.
  2. Calhoun, D., Brod, R., Kirlin, K., Howard, B. V., Schuldberg, D., & Fiore, C. (2010). Effectiveness of motivational interviewing for improving self-care among northern plains Indians with type 2 diabetes. Diabetes Spectrum, 23(2), 107- 114. Centre for Reviews and Dissemination. (2009). Systematic reviews. CRD Guidance for undertaking reviews in health care (Issue Brief No. 978). Layerthorpe: York Publishing Services Ltd. Chen, S. M., Creedy, D, Lin, H. S., & Wollin, J. (2012). Effects of motivational interviewing intervention on self-management psychological and glycemic outcomes in type 2 diabetes: a randomized controlled trial. International Journal of Nursing Studies, 49(6), 637-44.
  3. Dellasega, C., El-Tiangco, Raquel, M., & Gabbay, R. A. (2012). How patients with type 2 diabetes mellitus respond to motivational interviewing. Diabetes Research and Clinical Practice, 95, 37-41. Eriksson K., & Lindgrade F. (1991). Prevention of type 2 (non-insulin-dependent) diabetes mellitus by diet and physical exercises. Diabetologia, 34(12), 891-898.
  4. Gluckman, P., Hanson, M., & Beedle, A. (2012). Evrimsel Tıbbın İlkeleri (Çeviren: B, Çıplak., O.K, Başkurt., H, Uysal.) Ankara: Palme yayıncılık. (Orijinal yayının basın yılı 2009).
  5. Heinrich E., Candel, J. J. M., Schaper, N. C., & Vries, N. K. (2010). Effect evaluation of a motivational interviewing based counselling strategy in diabetes care. Diabetes Research and Clinical Practice, 90(3), 270-278. International Diabetes Federation. (2016, January 3). Diabetes Atlas. Retrived January 15, 2016, from http://www.diabetesatlas.org/
  6. Lakerveld, J., Bot, S. D., Chinapaw, M. J., Tulder, M. V., Kostense, P. J., Dekker, J. M., et al. (2013). Motivational interviewing and problem solving treatment to reduce type 2 diabetes and cardiovascular disease risk in real life: a randomized controlled trial. The International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(4), 2-9.
  7. Lindström J., Ilanne-Parikka P., Peltonen M., Aunola S., Eriksson JG., Hemiö, K., et al. (2006). Sustained reduction in the incidence of type 2 diabetes by lifestyle intervention: the follow-up results of the Finnish Diabetes Prevention Study. The Lancet, (9548), 1673-1679.
  8. Miller, S. T., Marolen, K. N., & Beech, B. N. (2010). Perceptions of physical activity