SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 3

The Effect of Motivational Interviewing on Adults with Type 2 Diabetes Mellitus: A Systematic Review

ip 2 Diyabet Tanılı Yetişkinlerde Motivasyonel Görüşmenin Etkisi: Sistematik Derleme

LEYLA MUSLU
MELEK ARDAHAN
Pages
167–176
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: T2DM’da MG’nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur.
📊
Key Findings & Data:Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: T2DM’da MG’nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2006-2016 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Akut ve kronik komplikasyonlarının önlenebilmesi için diyabette öz-yönetim önemlidir. Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma, makalelerin doküman analizine dayanan sistematik derleme deseninde nitel bir araştırmadır. Çalışma evrenini 2006-2016 yılları arasında yapılan, 6 İngilizce, 2 Türkçe anahtar kelime ile CINAHL Complete (5093), Medline (640) ve Science Citation Index (1888), Türk Tıp Dizini (0) veri tabanlarından ulaşılan 7621 makale oluşturmaktadır. Araştırmaya dahil edilme ölçütlerine uyan 16 makale çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir. Çalışmada yer alan dokuz araştırmada, MG girişiminden sonra hemoglobin A1c düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu, dört araştırmada da; diyabet öz-yönetim ve diyabet öz-bakımlarıyla ilgili anlamlı değişimler olduğu belirlenmiştir. Sonuç: T2DM’da MG’nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir

Özet

Giriş: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tüm dünyada prevelansı gittikçe artan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Akut ve kronik komplikasyonlarının önlenebilmesi için diyabette öz-yönetim önemlidir. Amaç: Yapılan çalışma, T2DM tanılı yetişkinlerde, motivasyonel görüşmenin (MG) etkisini sistematik bir şekilde incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma, makalelerin doküman analizine dayanan sistematik derleme deseninde nitel bir araştırmadır. Çalışma evrenini 2006-2016 yılları arasında yapılan, 6 İngilizce, 2 Türkçe anahtar kelime ile CINAHL Complete (5093), Medline (640) ve Science Citation Index (1888), Türk Tıp Dizini (0) veri tabanlarından ulaşılan 7621 makale oluşturmaktadır. Araştırmaya dahil edilme ölçütlerine uyan 16 makale çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaların 10'unun randomize kontrollü, üçünün nitel, birinin eylem araştırması, birinin çevirimsel (translational) deneysel öntest ve son-test, birinin yarı-deneysel türde yapıldığı belirlenmiştir. Çalışmada yer alan dokuz araştırmada, MG girişiminden sonra hemoglobin A1c düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğu, dört araştırmada da; diyabet öz-yönetim ve diyabet öz-bakımlarıyla ilgili anlamlı değişimler olduğu belirlenmiştir. Sonuç: T2DM'da MG'nin olumlu sonuçları olduğu ve diyabet hemşirelerinin MG konusunda hizmet içi eğitim almalarının faydalı olacağı düşünülmektedir

🔖

Cite This Article

MUSLU, L., ARDAHAN, M. (2017). The Effect of Motivational Interviewing on Adults with Type 2 Diabetes Mellitus: A Systematic Review. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 167–176. https://ajindex.com/articles/161278

References (8)

  1. Burke, B. L., Arkowitz, H., & Menchola, M. (2003). The efficacy of motivational interviewing: a meta-analysis of controlled clinical trials. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 71, 843-861.
  2. Calhoun, D., Brod, R., Kirlin, K., Howard, B. V., Schuldberg, D., & Fiore, C. (2010). Effectiveness of motivational interviewing for improving self-care among northern plains Indians with type 2 diabetes. Diabetes Spectrum, 23(2), 107- 114. Centre for Reviews and Dissemination. (2009). Systematic reviews. CRD Guidance for undertaking reviews in health care (Issue Brief No. 978). Layerthorpe: York Publishing Services Ltd. Chen, S. M., Creedy, D, Lin, H. S., & Wollin, J. (2012). Effects of motivational interviewing intervention on self-management psychological and glycemic outcomes in type 2 diabetes: a randomized controlled trial. International Journal of Nursing Studies, 49(6), 637-44.
  3. Dellasega, C., El-Tiangco, Raquel, M., & Gabbay, R. A. (2012). How patients with type 2 diabetes mellitus respond to motivational interviewing. Diabetes Research and Clinical Practice, 95, 37-41. Eriksson K., & Lindgrade F. (1991). Prevention of type 2 (non-insulin-dependent) diabetes mellitus by diet and physical exercises. Diabetologia, 34(12), 891-898.
  4. Gluckman, P., Hanson, M., & Beedle, A. (2012). Evrimsel Tıbbın İlkeleri (Çeviren: B, Çıplak., O.K, Başkurt., H, Uysal.) Ankara: Palme yayıncılık. (Orijinal yayının basın yılı 2009).
  5. Heinrich E., Candel, J. J. M., Schaper, N. C., & Vries, N. K. (2010). Effect evaluation of a motivational interviewing based counselling strategy in diabetes care. Diabetes Research and Clinical Practice, 90(3), 270-278. International Diabetes Federation. (2016, January 3). Diabetes Atlas. Retrived January 15, 2016, from http://www.diabetesatlas.org/
  6. Lakerveld, J., Bot, S. D., Chinapaw, M. J., Tulder, M. V., Kostense, P. J., Dekker, J. M., et al. (2013). Motivational interviewing and problem solving treatment to reduce type 2 diabetes and cardiovascular disease risk in real life: a randomized controlled trial. The International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(4), 2-9.
  7. Lindström J., Ilanne-Parikka P., Peltonen M., Aunola S., Eriksson JG., Hemiö, K., et al. (2006). Sustained reduction in the incidence of type 2 diabetes by lifestyle intervention: the follow-up results of the Finnish Diabetes Prevention Study. The Lancet, (9548), 1673-1679.
  8. Miller, S. T., Marolen, K. N., & Beech, B. N. (2010). Perceptions of physical activity