Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSon olarak da okura şema oluşturma potansiyeli sebebiyle romanda empati temsili irdelenmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Yasmin Rahman’ın All The Things We Never Said adlı genç yetişkin romanını genel olarak okurun metni kendi deneyimi gibi canlandırması üzerine kurulu olan empatik anlatı (narrative empathy) teorisi açısından incelemektedir. Söz konusu roman çağdaş İngiliz (Bengal asıllı) genç yetişkin yazarı Yasmin Rahman’ın ilk eseridir ve Cara, Olivia ve Mahreen adlı üç gencin mücadele ettiği sorunlara odaklanır. Roman bu üç gencin birinci tekil şahıs anlatımı ile okura sunulur. Cara, babasını kaybettiği elim bir kaza sonucu tekerlekli sandalyeye mahkûm kalır ve Travma Sonrası Stres Bozukluğu ile mücadele eder. Babasının ölümünden kendini sorumlu tuttuğu ve engelli yaşam biçiminin zorluklarına alışamadığı için kendini öldürmek ister. Olivia, annesinin erkek arkadaşı tarafından istismara uğrar ve bununla baş etmeye çalışır. Ancak bu süreçte kimsenin kendine inanmayacağı düşüncesiyle istismarı kimseye anlatamaz. Mahreen ise, çeşitli sebeplerle yaşadığı kaygı ve depresyon ile mücadele etmektedir. Roman başlarda intihar etmek için birbirlerine yardım eden gençlerin geliştirdiği birbirlerini iyileştiren arkadaşlığı ile son bulur. Romanda başvurulan anlatı teknikleri empatik anlatı teorisi bağlamında incelenmiş ve tartışılmıştır. Bu bağlamda öncelikle bakış açısı ve somutlaştırılmış anlatım irdelenmiştir. Bakış açısı kapsamında eşzamanlı anlatım, dramatik ironi ve okura hitap ele alınmış ve ardından romandaki somutlaştırılmış anlatım incelenmiştir. Son olarak da okura şema oluşturma potansiyeli sebebiyle romanda empati temsili irdelenmiştir.
Abstract
The study examines Yasmin Rahman's young adult novel, All The Things We Never Said, from the perspective of narrative empathy. The work centres around the survival challenges faced by three young individuals: Cara, Olivia, and Mahreen. Cara is rendered immobile as a result of her father's death in a tragic incident, and thereafter manifests symptoms indicative of Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD). Olivia is compelled to conceal her mother’s lover's act of abuse in order to ensure her own survival, while Mahreen struggles with the challenges posed by anxiety and depression. The story closes with their relationship progressing from an initial endeavour to assist one another in dying to a strong friendship that promotes reciprocal healing. The novel's narrative strategies were examined within the framework of narrative empathy theory to understand how they evoke empathic responses. The analysis focuses on the point of view, embodied narration, and representation of empathy in the novel.