Dergiler / Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 2 Sayı: 1

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN AMBALAJ ATIKLARININ GERİ DÖNÜŞÜMÜNEYÖNELİK GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ: (NİĞDE İL’İ ÖRNEĞİ)

Emine Erman Kara(Ömer Halisdemir Üniversitesi)
Meryem Nur Aydede Yalçın(Ömer Halisdemir Üniversitesi)
Sayfa
86–100
Yayın Tarihi
2017-05-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, ambalaj atıkları ve geri dönüşüm konusunda Türkçe ve Matematik derslerinde başarılı olan öğrencilerin ve daha önceki dönemlerde çevre eğitimi almayan öğrencilerin doğru bilgi düzeylerini yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin ambalaj atıklarının geri dönüşümüne yönelik görüşlerini cinsiyetleri, anne-baba öğrenim durumları, derslerindeki başarı düzeyleri ve ambalaj atıkları ile ilgili eğitim alıp almama durumları bakımından incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma, 2015-2016 eğitim öğretim yılında Niğde İl’inde gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, ambalaj atıkları ve geri dönüşüm konusunda Türkçe ve Matematik derslerinde başarılı olan öğrencilerin ve daha önceki dönemlerde çevre eğitimi almayan öğrencilerin doğru bilgi düzeylerini yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2015-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Ambalaj atıkları · geri dönüşüm · görüş

Özet

Bu çalışmanın amacı, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin ambalaj atıklarının geri dönüşümüne yönelik görüşlerini cinsiyetleri, anne-baba öğrenim durumları, derslerindeki başarı düzeyleri ve ambalaj atıkları ile ilgili eğitim alıp almama durumları bakımından incelemektir. Çalışma, 2015-2016 eğitim öğretim yılında Niğde İl’inde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada araştırma yöntemi olarak, genel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya okulları rastgele belirlenen 477 ortaokul altıncı sınıf öğrencisi katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen ‘ambalaj atıkların geri dönüşümü’ anket formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde betimsel analiz ve içerik analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ambalaj atıkları ve geri dönüşüm konusunda Türkçe ve Matematik derslerinde başarılı olan öğrencilerin ve daha önceki dönemlerde çevre eğitimi almayan öğrencilerin doğru bilgi düzeylerini yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kara, E. E., Yalçın, M. N. A. (2017). ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN AMBALAJ ATIKLARININ GERİ DÖNÜŞÜMÜNEYÖNELİK GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ: (NİĞDE İL’İ ÖRNEĞİ). Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1, 86–100. https://ajindex.com/articles/1606869

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (59)

  1. Aydın, F.,& Kaya, H. (2011). Sosyal Bilimler Lisesi Öğrencilerinin Çevre Duyarlılıklarının Değerlendirilmesi.
  2. Marmara Coğrafya Dergisi, 24, 229-257.
  3. Bakar, F.,&Aydınlı, B.(2012). Bilim ve Sanat Merkezi Öğrencilerinin Plastik ve Plastik Atıkların Geri Dönüşümü
  4. ve Çevreye Etkileri Konularında Tutumlarının Belirlenmesi (Batı Karadeniz Bölgesi Örneklemi)”, X.Ulusal
  5. Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi (X.UFBMEK) 27-30 Haziran, Niğde.
  6. Borg, W. R.,&Gall, M. D. (1989). Educational Research. New York: Longman.
  7. Chawla, L.,Cushing, D. F. (2007).Education For Strategic Behavior.Environmental Education Research 13(4),
  8. Pp. 427-452.
  9. Çimen, O.,&Yılmaz, M.(2012). “İlköğretim Öğrencilerinin Geri Dönüşümle İlgili Bilgileri ve Geri Dönüşüm
  10. Davranışları”, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1),Sayfa:63-74.
  11. Dabak, C.(2009).‘’Türkiye’de Ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü ve Avrupa Birliğine Uyum’’,Yüksek Lisans Tezi,
  12. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı Uluslararası İktisat Bilim Dalı,
  13. İstanbul.
  14. Değirmenci, M.(2012). “İlköğretim Öğrencilerinin Çevreye Karşı Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından
  15. İncelenmesi (Kayseri İli Örneği)”,JEE ISSN 2146- 2674 Volume 2, Issue 2.
  16. Erdal, H., Erdal, G.,&Yücel, M. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Çevre Bilinç Düzeyi Araştırması Gaziosmanpaşa
  17. Üniversitesi Örneği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, Sayı:4,s.57-65.
  18. Erten,S. (2004). Çevre Eğitimi Ve Çevre Bilinci Nedir, Çevre Eğitimi Nasıl Olmalıdır?, Çevre ve İnsan Dergisi,
  19. Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı. Sayı 65/66. 2006/25 Ankara
  20. Gökçe, N., Kaya, E., Aktay, S.,&Özden, M.(2007). “İlköğretim Öğrencilerinin Çevreye Yönelik
  21. Tutumları”,Elementary Education Online, 6(3), 452-468.
  22. Gürer, C., Akbulut, H.,&Kurklu, G.(2004). ‘’İnşaat Endüstrisinde Geri Dönüşüm ve Bir Hammadde Kaynağı Olarak
  23. Farklı Yapı Malzemelerinin Yeniden Değerlendirilmesi’’, 5.Endüstriyel Hammaddeler Sempozyumu, 13-14
  24. Mayıs 2004, İzmir.
  25. Hanay, Ö.,&Koçer (Nacar), N.(2006). ‘’Elazığ Kenti Katı Atıkları Geri Kazanım Potansiyelinin Belirlenmesi’’, Fırat
  26. Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilim Dergisi, 18(4), s.507-511.
  27. Hinds, J., & Sparks, P. (2008).Engaging With the Natural Environment. The Role of Affective Connection an
  28. Didentity. Journal of Environmental Psychology, 28, 109-120
  29. Karagözlü, M.B.,Özyonar, F., Yılmaz, A., &Atmaca, E.(2009). “Katı Atıkların Yeniden Kazanımı Ve Önemi”,
  30. Türkiye’de Katı Atık Yönetimi Sempozyumu, İstanbul.
  31. Kesicioğlu, O.S.,&Alisinanoğlu, F. (2009)a. 60-72 Aylık Çocukların Çevreye Karşı Tutumlarının Çeşitli Değişkenler
  32. Açısından İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 37-48.
  33. Kesicioğlu, O.S.,& Alisinanoğlu, F. (2009)b.Ebeveynlerin Okul Öncesi Dönemdeki Çocuklarına (60-72 Ay)
  34. Yaşattıkları Doğal Çevre Deneyimlerinin İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(29), 1-14.
  35. Kızılaslan, H.,& Kızılaslan, N. (2005). Çevre Konularında Kırsal Halkın Bilinç Düzeyi ve Davranışları (Tokat İli
  36. Artova İlçesi Örneği). ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1).
  37. Köşker, N. (2013).İlkokul Öğrencileri Ve Sınıf Öğretmeni Adaylarının Doğaya İlişkin Algıları ve
  38. Sorumluluklarına Yönelik Düşünceleri. Turkish Studies- International Periodical For The Languages,
  39. Literature and History of Turkish or Turkic Volume 8/3, Winter 2013, p. 341-355, Ankara-Turkey.
  40. Kurdoğlu, A.Ş. (2013).Ambalaj Atıkları Yönetimi İstanbul (Kadıköy Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Marmara
  41. Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Bilimleri Anabilim Dalı, İstanbul.
  42. Özbakır Umut, M., Topuz, Y.V.,& Nurtanış Velioğlu, M. (2015). Çöpten Geri Dönüşüme Giden Yolda
  43. Sürdürülebilir Tüketiciler”, Cbü Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:13, Sayı:2,Haziran.
  44. Özdemir, O. (2007). A New Environmental Education Perspective: Education For Sustainable Development.
  45. Education and Science,32(145), 23-39.
  46. Özen, U. (2010).Kırklareli Belediyesi Ambalaj Atıkları Yönetim Planı. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Fen
  47. Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı.
  48. Palmer, J.A., Suggate, J., Robottom, I.& Hart, P.(1999).Significant Life Experiences and Formative Influences On
  49. the Development of Adults’ Environmental Awareness In the UK, Australia and Canada.Environmental
  50. Education Research, 5(2) 181-200
  51. Peşman, E., İmamoğlu, S., Ersen, N., Güleç, T., Özcan, M.,& Ceylan, Ş. (2012).Kağıt ve Kağıt Geri Dönüşümü
  52. Hakkında İlköğretim Öğrencilerinin Bilgi Düzeyinin Ölçülmesi ve Çevre Bilincinin Oluşturulması. Artvin
  53. Çoruh Üniversitesi, Orman Fakültesi, Orman Endüstri Mühendisliği Bölümü, Artvin.
  54. Talas, M.,& Karataş, A. (2012).Çevre Bilincinin Geliştirilmesinde Topluma Hizmet Uygulamaları Dersinin
  55. Önemi: Niğde Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği Programı Örneği, Zeitschrift für die Welt der Türken, 4(1),
  56. Yaşar, M.C., İnal, G., Kaya, Ü.Ü.,&Uyanık, Ö.(2012). “Çocuk Gözüyle Tabiat Anaya Geri Dönüş”,Afyon Kocatepe
  57. Üniversitesi Eğitim Fakültesi,Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, Cilt 1, s: 2146-9199, Mayıs, Haziran,
  58. Temmuz.
  59. Temmuz.