Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, bu bağlamda, Stanley, Meg, Goldberg ve McCann karakterlerine odaklanır ve Stanley gibi, açıkça Baskıcı Devlet Aygıtı'nı temsil eden karakterler Goldberg ve McCann ile sıradan görünümlü bir ev kadını olan Meg'in bile ideolojinin totaliter uygulamalarına tabi birer özne konumuna indirgendiğini ve ideolojik uydurmalarla kirletildiğini göstermek için çağırma, iyi/kötü özne, (Baskıcı) Devlet Aygıtı ve İdeolojik Devlet Aygıtları gibi Althusserci kavramlardan yararlanır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Harold Pinter’ın Doğum Günü Partisi (1958) oyununda Stanley’in, Sistemin ajanları Goldberg ve McCann’in şiddetine açıkça maruz kalışı, onu oyundaki travmatize edici egemen ideolojinin tek travmatize edileniymiş gibi gösterir. Bu çalışma sadece Stanley'in değil, aynı zamanda oyundaki diğer tüm karakterlerin, görünür düzlemde konumlandırıldıkları farklı bağlamlardan bağımsız olarak, bilinçsiz bir şekilde, onları özne olarak çağıran ideolojinin epistemik tiranlığının pençesine düştüğünü savunur. Çalışma ayrıca karakterlerin bu ideolojik salgına karşı gösterdikleri körlüklerinin, insan öznesinde bulunan en doğal ihtiyaçla—yani, onaylanma ve ne kadar yanıltıcı olursa olsun, imgesel benzeri tamamlanmışlık duygusuna ulaşma ihtiyacıyla—ilişkili olduğunu ileri sürer. Sanki ideolojiye maruz kalmaktan muafmışlar gibi Stanley kadar ilgi çekmeyen oyun karakterlerinden, Petey'nin eşi olarak sözde sıradan bir bağlama oturtulan Meg, Stanley’e vekil annelik yaparak, ailesel ideolojik devlet aygıtının, özneyi sisteme yararlı kılacak alışkanlıkları özneye nasıl aşıladığını tasvir ederken, ideolojileştirme ve bastırma aracı olarak, egemen Sistemin emirlerine körü körüne boyun eğmeleriyle tüm yaşamlarını ideolojinin düzgün işlemesine adayan Goldberg ve McCann, hiçbir rasyonel açıklamanın geçerli olmadığı veya hiçbir Hakikatin uygulanabilir olmadığı bu tuhaf evrende benzer şekilde boşuna heba edilir. Çalışma, bu bağlamda, Stanley, Meg, Goldberg ve McCann karakterlerine odaklanır ve Stanley gibi, açıkça Baskıcı Devlet Aygıtı'nı temsil eden karakterler Goldberg ve McCann ile sıradan görünümlü bir ev kadını olan Meg'in bile ideolojinin totaliter uygulamalarına tabi birer özne konumuna indirgendiğini ve ideolojik uydurmalarla kirletildiğini göstermek için çağırma, iyi/kötü özne, (Baskıcı) Devlet Aygıtı ve İdeolojik Devlet Aygıtları gibi Althusserci kavramlardan yararlanır.
Abstract
In Harold Pinter’s The Birthday Party (1958), Stanley’s explicit exposure to violence by the agents of the System, Goldberg and McCann, establishes him as if he were only the traumatized of the traumatizing ruling ideology in the play. This study argues that not only Stanley but also all the other characters in the play blindly suffer from the epistemic tyranny of ideology, interpellating them as subjects, regardless of the diverse contexts in which they are situated on the surface level. The study further contends that the blindness of the characters towards this ideological epidemy is related to the most inherent need residing in the human subject—that is, the need for acknowledgment and attaining a sense of imaginary-like complementarity, no matter how illusionary it is. Of the play’s characters who do not receive as much attention as Stanley as if they were exempt from subjection to ideology, while Meg, framed in a seemingly-ordinary context as the wife of Petey, portrays how familial ISA instills in the subject the habits that will make him/her useful for the system by acting as a surrogate mother for Stanley, Goldberg and McCann, who devote all their lives to the smooth operation of the ideology with their blind submission to the commandments of the ruling System as the agents of ideologization and repression, are similarly wasted in vain in this weird universe where no rational explanation holds or no Truth is applicable. In this vein, the study focuses on Stanley, Meg, Goldberg, and McCann and draws on such Althusserian concepts as interpellation, good/bad subject, (Repressive) State Apparatus, and Ideological State Apparatuses to reflect that similar to Stanley, even the characters who openly represent the Repressive State Apparatus, Goldberg and McCann, and an ordinary-looking housewife like Meg are reduced to the position of a subject subjected to the totalitarian practices of ideology and contaminated by ideological fabulations.