Bu makalenin amacı sözü edilen Ehl-i Beyt’in gizli ilmi meselesiyle ilgili Şii literatürde dile getirilen Kitab-ı Ali (Sahîfe, Câmia), Cefr ve Mushaf-ı Fatıma hakkında yine bu literatüre dayalı bir inceleme yapıp bu konuda temel Şii yaklaşımları ortaya koymaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:İslam düşüncesinin iki ana akımını meydana getiren Ehl-i Sünnet ve Şia arasındaki en önemli ayrılık noktalarından birisi Ehl-i Beyt’in gizli bir ilme sahip olup olmadığı meselesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Şia’nın klasik hadis kaynaklarında yer alan onlarca rivayete dayanan bu düşünce onların Kur’an’ın tahrif edildiğine inandığı yollu tartışmaların da odağını oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalenin amacı sözü edilen Ehl-i Beyt’in gizli ilmi meselesiyle ilgili Şii literatürde dile getirilen Kitab-ı Ali (Sahîfe, Câmia), Cefr ve Mushaf-ı Fatıma hakkında yine bu literatüre dayalı bir inceleme yapıp bu konuda temel Şii yaklaşımları ortaya koymaktır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Şia · Ehl-i Beyt · Kur’an
Özet
İslam düşüncesinin iki ana akımını meydana getiren Ehl-i Sünnet ve Şia arasındaki en önemli ayrılık noktalarından birisi Ehl-i Beyt’in gizli bir ilme sahip olup olmadığı meselesidir. Şia’nın klasik hadis kaynaklarında yer alan onlarca rivayete dayanan bu düşünce onların Kur’an’ın tahrif edildiğine inandığı yollu tartışmaların da odağını oluşturmaktadır. Bu makalenin amacı sözü edilen Ehl-i Beyt’in gizli ilmi meselesiyle ilgili Şii literatürde dile getirilen Kitab-ı Ali (Sahîfe, Câmia), Cefr ve Mushaf-ı Fatıma hakkında yine bu literatüre dayalı bir inceleme yapıp bu konuda temel Şii yaklaşımları ortaya koymaktır.
Dâstân-ı Fâtımâ, (Alevî-Bektâşî Klasikleri serisi içinde, Dâstân-ı İbrahim Edhem ve Dâstân-ı Hâtûn ile birlikte), hz. Mehmet Mahfuz Söylemez, Ankara: TDV 2007, s. 54-71.
Hâkim, Ebu Abdullah el-Hâkim en-Neysâbûrî (405/1014), Müstedrek ala’s-Sahîhayn, I-IV, haz. Yusuf Abdurrahman el-Mer’aşlî, Beyrut: Dâru’l-Marife, 1986.
İbn Belebân, Emir Alâuddin Ali b. Belebân el-Fârisi (739/1338), Sâhihu İbn Hibbân bitertîb-i İbn Belebân, XIV, thk. Şuayb Arnavut, Beyrut: Müessesetu’-r- Risâle, 1997.
İbn Ebi’l-Hadid, (656/1258), Şerhu Nehci’l-Belâğa, I, thk.Muhammed Ebu’l- Fazl İbrahim, Yer yok: Dâru İhyâi’l-Kutubi’l-Arabiyye, 1965.
İbn Kuteybe, Ebu Muhammed Abdullah b. Müslim (276/889), Te’vîlu Muhtelifi’l-Hadis, Kahire: Mektebetu’l-Külliyyâti’l-Ezheriyye, 1985.
İbn Manzur, Ebu’l-Fazl Cemaluddin Muhammed b. Mükerrem b. Ali el- Ensâri (711/1311), Lisânu’l-Arab, I-XV, Beyrut: Dâru Sâdır, t.y.
Esen, Hüseyin, “Hz. Ali’nin İslam Ceza Hukuku Alanında Dikkat Çeken Bazı Görüş ve Uygulamaları”, Hz. Ali Sempozyum Bildirileri, (İzmir 2009), 481-509.
Kansov, Mahmud, Kitâbu Ali (el-Câmia), Beyrut: Dâru’l-Medâ, 2005.
Kaplan, Doğan, Yazılı Kaynaklarına Göre Alevilik, Ankara: TDV, 2010.
Kasîr, Mustafa, Kitâbu Ali (a), Kum: Râbıtatu’s-Sekâfe ve’l-Alâkâti’l- İslâmiyye, 1996.
Kâtip Çelebi, Hacı Halife Mustafa b. Abdullah (1067/1657), Keşfu’z-Zunûn an Esâmi’l-Kutub ve’l-Funûn, haz. M.Şerefettin Yaltkaya-Rifat Bilge, I-II, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1971.