Dergiler / Namık Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1

Kamusal Alanın Sahipsizliği: Kolektif Kayıtsızlık Bağlamında Bir İnceleme

The Ownershiplessness of Public Spaces: An Examination in the Context of Collective Indifference

Kübra Şanlı(ŞIRNAK ÜNİVERSİTESİ, ŞIRNAK MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0001-7057-0250
Havar Cin(ŞIRNAK ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
73–83
Yayın Tarihi
2026-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Belirlenen hedef ve güdülen amaç doğrultusunda bu araştırmanın kamusal alanın yeniden sahiplenilmesi ile ilgili yapılacak başka araştırmalara rehberlik edeceği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern yaşamda ortak kullanım alanlarının “herkesin ama kimsenin değil” şeklinde algılanması, toplumsal dayanışmanın azalmasına, kamusal alanların bakımsızlaşmasına, kamusal kurallara uyum noktasında problemlerin ortaya çıkmasına ve en nihayetinde kamusal alanın sahipsizliğine yol açmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede araştırmanın temel hedefi; kamusal alanın sahipsizliğine yol açan kolektif kayıtsızlığı söz konusu kayıtsızlığı yaratan temel etkenlerden olan bireyselleşmenin güç kazanması, aidiyet duygusunun azalması, toplumsal güvenin zayıflaması vb. parametreler üzerinden tartışmak ve bu parametrelerin dayanışma, toplumsallaşma, sosyal ilişkiler geliştirme ve bunları kamusal alanda sürdürülebilir kılma önünde nasıl engel yarattığını dolayısıyla kamusal alanın sahipsizleşmesine kolektif kayıtsızlık temelinde nasıl neden olduğunu incelemektir.
💡
Sonuç & Katkı:Belirlenen hedef ve güdülen amaç doğrultusunda bu araştırmanın kamusal alanın yeniden sahiplenilmesi ile ilgili yapılacak başka araştırmalara rehberlik edeceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kolektif Kayıtsızlık · Kamusal Alan · Sahipsizlik Algısı

Özet

Modern yaşamda ortak kullanım alanlarının “herkesin ama kimsenin değil” şeklinde algılanması, toplumsal dayanışmanın azalmasına, kamusal alanların bakımsızlaşmasına, kamusal kurallara uyum noktasında problemlerin ortaya çıkmasına ve en nihayetinde kamusal alanın sahipsizliğine yol açmaktadır. Kamusal alanın sahipsizliği olgusunu yaratan ve buna yol açan birçok parametre ve neden bulunmaktadır. Bu araştırma söz konusu parametre ve nedenler arasından özellikle kolektif kayıtsızlık kavramına odaklanmaktadır. Diğer bir ifadeyle bu araştırma kamusal alanın sahipsizliği olgusunu kolektif kayıtsızlık kavramı bağlamında ele almaktadır. Bu çerçevede araştırmanın temel hedefi; kamusal alanın sahipsizliğine yol açan kolektif kayıtsızlığı söz konusu kayıtsızlığı yaratan temel etkenlerden olan bireyselleşmenin güç kazanması, aidiyet duygusunun azalması, toplumsal güvenin zayıflaması vb. parametreler üzerinden tartışmak ve bu parametrelerin dayanışma, toplumsallaşma, sosyal ilişkiler geliştirme ve bunları kamusal alanda sürdürülebilir kılma önünde nasıl engel yarattığını dolayısıyla kamusal alanın sahipsizleşmesine kolektif kayıtsızlık temelinde nasıl neden olduğunu incelemektir. Belirlenen hedef ve güdülen amaç doğrultusunda bu araştırmanın kamusal alanın yeniden sahiplenilmesi ile ilgili yapılacak başka araştırmalara rehberlik edeceği düşünülmektedir.

Abstract

In modern life, the perception of shared spaces as belonging to "everyone but no one" leads to a decrease in social solidarity, the neglect of public spaces, problems in complying with public rules, and ultimately, the abandonment of public spaces. Many parameters and causes contribute to and contribute to this abandonment of public spaces. This research focuses particularly on the concept of collective indifference. In other words, this research examines the phenomenon of the abandonment of public spaces within the context of collective indifference. Within this framework, the main objective of the research is to discuss collective indifference, which leads to the abandonment of public spaces, through parameters such as the strengthening of individualism, the decrease in the sense of belonging, and the weakening of social trust, which are fundamental factors creating this indifference. It also aims to examine how these parameters create obstacles to solidarity, socialization, developing social relationships, and making them sustainable in the public sphere, thus causing the abandonment of public spaces on the basis of collective indifference. In line with the defined objective and purpose, it is believed that this research will guide further studies on the re-ownership of public spaces.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şanlı, K., Cin, H. (2026). Kamusal Alanın Sahipsizliği: Kolektif Kayıtsızlık Bağlamında Bir İnceleme. Namık Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 1, 73–83. https://doi.org/10.56493/nkusbmyo.1907499

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Adugit, Y. (2013). Göreli Mekanlarda Ahlaki Kayıtsızlık. Flsf Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 1-24.
  2. Alaç, A. E. (2020). Kolektif Çalışma Becerisi. Güvenlik Sektöründe Operasyonel Yöneticilik, 137.
  3. Amin, A. (2008). Collective Culture And Urban Public Space. City, 12(1), 5-24.
  4. Aytaç, Ö. (2020). Kentin ve Kentsel Yaşamın Patolojisi. Şehir ve Medeniyet Dergisi, 6(11), 11-37.
  5. Bauman, Z. (2017). Bireyselleşmiş Toplum. (Çev. Y. Alogan), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  6. Bengü, D. (2024). Kamusal Alanı Mekanda Yer Duygusuyla Düşünmek. Disiplinlerarası Yenilik Araştırmaları Dergisi, 4(2), 164-171.
  7. Darley, J. M., ve Latané, B. (1968). "Bystander intervention in emergencies: Diffusion of responsibility". Journal of Personality and Social Psychology, 8(4p1), 377-383.
  8. Devran, Y., ve Seçkin, G. (2011). Kamusal İnsan, Medya ve Siyaset. Seçim Kampanyalarında Geleneksel Medya, İnternet ve Sosyal Medyanın Kullanımı, 1, 15-44.
  9. Durmuş, M. (2012). Yeniden Kamusallık! Kamusallığı Yeniden Tanımlamak Ya Da Yerine Devrimci Bir Seçenek Koymak? Ttb Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 12(45), 34-48.
  10. Fischer, P., Krueger, J. I., Greitemeyer, T., Vogrincic, C., Kastenmüller, A., Frey, D., Heene, M., ve Kainbacher, M. (2011). The bystander-effect: A meta-analytic review on bystander intervention in dangerous and non-dangerous emergencies. Psychological Bulletin, 137(4), 517–537.
  11. Gürhan, N., ve Çetin, A. (2025). Özgürlükten Bıkkınlığa: Georg Simmel’in Sosyolojik Perspektifinde Kent ve Duygu İlişkisi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 600-610.
  12. Habermas, J. (2022). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (Çev. T. Bora), İstanbul: İletişim Yayınları.
  13. Horgan, M. (2017). Interaction, İndifference, İnjustice: Elements Of A Normative Theory Of Urban Solidarity. In Interrogating The Social: A Critical Sociology For The 21st Century (Pp. 61-93). Cham: Springer International Publishing.
  14. Lefebvre, H. (2014). Mekanın Üretimi (Çev. I. Ergüden), İstanbul: Sel Yayıncılık.
  15. Sennett, R. (2010). Kamusal İnsanın Çöküşü (Çev. S. Duruz ve A. Yılmaz). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  16. Webster, C. (2007). Property Rights, Public Space And Urban Design. Town Planning Review, 78(1), 81-101.
  17. Yıldırım, Y. (2011). Kamusal Alanın Göz ile İnşası ve Gözden Düşüşü: Parisli Flaneur ve İstanbullu Bihruz Bey. İdealkent, 2(3), 202-219.