Dergiler / Milli Folklor / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 149

Çocuk Folklorunda Korku Anlatıları ve Korku Haritası: "Uşak Örneği"

Fear Narratives and the Fear Map in Children’s Folklore: “The Case of Uşak”

Erhan Solmaz(UŞAK ÜNİVERSİTESİ İNSAN VE TOPLUM BİLİMLERİ FAKÜLTESİ)0000-0003-4842-4614
Sayfa
60–72
Yayın Tarihi
2026-03-21
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Halk bilimsel bir perspektifle yürütülen araştırma, kuramsal çerçeveyi güçlendir-menin yanı sıra alana uygulamalı katkılar sunmayı da hedeflemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Korku, insanın en temel ve en eski duygularından biri olarak bireyin düşüncelerini, davranışlarını ve yaşam tarzını derinden etkileyen güçlü bir etkendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle korku, bireyin iç dünyasına ait psikolojik bir olgu olmanın yanında; toplumların değerlerini, inanç sistemlerini, sosyal normlarını ve kültürel yapısını biçimlendiren önemli bir kültürel unsur olarak değerlendirilmelidir.
💡
Sonuç & Katkı:Halk bilimsel bir perspektifle yürütülen araştırma, kuramsal çerçeveyi güçlendir-menin yanı sıra alana uygulamalı katkılar sunmayı da hedeflemektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk folkloru · korku · korku figürleri

Özet

Korku, insanın en temel ve en eski duygularından biri olarak bireyin düşüncelerini, davranışlarını ve yaşam tarzını derinden etkileyen güçlü bir etkendir. Korku, yalnızca bir duygu olmanın öte-sinde; bireyin tehlike, tehdit ya da belirsizlik olarak algıladığı bir durum karşısında verdiği içgüdüsel ve doğal bir tepkidir. Bu tepki, evrimsel süreçte insanın hayatta kalmasına yardımcı olan bir savunma mekanizması olarak şekillenmiştir. Zamanla bu temel tepki, fiziksel olmanın ötesinde, aynı zamanda sosyal ve kültürel bir boyut kazanmış; somut davranışlara, ritüellere, sözlü anlatılara ve toplumsal normlara dönüşerek korku folklorunun doğmasına vesile olmuştur. Günlük yaşamın hemen her alanında kendini gösteren korku, bireysel deneyimlerin ötesine geçerek toplumsal hafızada da yer etmiş, mitik anlatılardan masallara, efsanelerden halk inanışlarına kadar uzanan geniş bir yelpazede ifade bulmuştur. İnsanlar, korkularıyla baş edebilmek, onları anlamlandırmak ve kontrol altına almak için tarih boyunca çeşitli inanç sistemleri, ritüeller, semboller, koruyucu nesneler ve anlatı gelenekleri geliştirmişlerdir. İnsan zihni, bilinmeyen ya da açıklanamayan durumlar karşısında korkuyu duygusal bir tepki olarak değil, bununla birlikte hayatta kalmaya yönelik bir savunma mekanizması olarak işlemiştir. Bu doğrultuda ortaya çıkan korku folkloru, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde korkunun ifade edilmesine, yönlendirilmesine ve belirli kalıplar içerisinde kontrol edilmesine olanak tanımıştır. Bu nedenle korku, bireyin iç dünyasına ait psikolojik bir olgu olmanın yanında; toplumların değerlerini, inanç sistemlerini, sosyal normlarını ve kültürel yapısını biçimlendiren önemli bir kültürel unsur olarak değerlendirilmelidir. Toplumların korku karşısında geliştirdiği davranış modelleri, kutsal inanışlar, yasaklar ve koruyucu pratikler, toplumsal düzenin devamlılığında belirleyici rol oynamaktadır. Halk bilimi açısından bakıldığında ise korku, araştırılması gereken zengin bir semboller, ritüeller ve anlatılar dünyasını içerisinde barındırır. Masallar, efsaneler, mitler, halk inanışları ve ritüel pratikleri, korkunun kültürel hafızada nasıl anlamlandırıldığını ve aktarıldığını gösteren önemli kaynaklardır. Bu bağlamda korku, sadece bir duygu değil, aynı zamanda toplumların kimliğini, kolektif hafızasını ve dünyayı algılama biçimlerini şekillendiren güçlü bir kültürel göstergedir. Psikoloji temelli araştırmaların yanı sıra, halk anlatıları, ritüeller ve inanç pratikleri bağlamında yapılacak çalışmalar, korkunun toplumdaki yerinin ve dönüşümünün daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır. Bu çalışmada biz de Uşak Merkez ve Banaz, Sivaslı, Eşme, Karahallı ve Ulubey ilçe ve köylerinde çocuk folklorundaki korku anlatmalarını ve bu anlatmalardaki karakterlerden hareketle bir korku haritası yapmayı hedefledik. Bu araştırma, yaklaşık sekiz aylık bir saha çalışması ve yazılı literatür taraması sonucunda elde edilen veriler ışığında, çocuk folklorundaki korku anlatılarını ve bu anlatılarda yer alan korku figürlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Korku figürleri, “doğaüstü varlıkları ihtiva eden korku anlatıları” ve “ötekini ihtiva eden korku anlatıları” olmak üzere iki ana başlık altında sınıflandırılmıştır. Bunun yanı sıra, söz konusu anlatıların toplumsal ve kültürel bağlamdaki işlevi ile nesiller arası aktarım sürecindeki rolü değerlendirilmiştir. Bu çalışma, çocukların toplumsal normları, ahlaki değerleri ve kültürel mirası içselleştirmelerinde önemli bir araç olan unsurların rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Halk bilimsel bir perspektifle yürütülen araştırma, kuramsal çerçeveyi güçlendir-menin yanı sıra alana uygulamalı katkılar sunmayı da hedeflemektedir. Anahtar Kelimeler

Abstract

Fear is one of the most fundamental and ancient emotions of human beings, a powerful force that profoundly influences an individual's thoughts, behaviors, and lifestyle. Fear is more than just an emotion; it is an instinctive and natural response to a situation perceived as dangerous, threatening, or uncertain. This response has evolved as a defense mechanism that helps humans survive. Over time, this fundamental response has acquired not only a physical but also a social and cultural dimension, giving rise to fear folklore by transforming into concrete behaviors, rituals, oral narratives, and social norms. Manifesting itself in almost every area of daily life, fear has transcended individual experiences and found a place in social memory, finding expression in a wide range of forms, from mythical narratives to fairy tales, legends to folk beliefs. Throughout history, people have developed various belief systems, rituals, symbols, protective objects, and narrative traditions to cope with their fears, make sense of them, and control them. The human mind has processed fear not only as an emotional response to unknown or unexplained situations but also as a defense mechanism for survival. The resulting folklore of fear has enabled the expression, channeling, and control of fear within certain patterns at both the individual and societal levels. Therefore, fear should be regarded not only as a psychological phenomenon belonging to the individual's inner world but also as an important cultural element that shapes societies' values, belief systems, social norms, and cultural structure. The behavioral models developed by societies in response to fear, sacred beliefs, prohibitions, and protective practices play a decisive role in the continuity of social order. From a folklore perspective, fear encompasses a rich world of symbols, rituals, and narratives that warrant investigation. Fairy tales, legends, myths, folk beliefs and ritual practices are important sources that show how fear is interpreted and transmitted in cultural memory. In this context, fear is not merely an emotion, but also a powerful cultural indicator that shapes the identity, collective memory and worldview of societies. In addition to psychology-based research, studies conducted in the context of folk narratives, rituals, and belief practices will provide a better understanding of the place and transformation of fear in society. In this study, the aim is also to create a map of fear based on fear narratives in children's folklore and the characters in these narratives in the districts and villages of Uşak Merkez and Banaz, Sivaslı, Eşme, Karahallı, and Ulubey. Based on data obtained from approximately eight months of fieldwork and a review of the written literature, this research aims to examine fear narratives in children's folklore and the figures of fear that appear in these narratives. The figures of fear have been classified under two main headings: ‘fear narratives containing supernatural beings’ and ‘fear narratives containing the other.’ In addition, the function of these narratives in their social and cultural context and their role in the process of intergenerational transmission have been evaluated. This study aims to reveal the role of elements that are important tools in children's internalization of social norms, moral values, and cultural heritage. Conducted from a folkloristic perspective, the research aims to strengthen the theoretical framework and make practical contributions to the field.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Solmaz, E. (2026). Çocuk Folklorunda Korku Anlatıları ve Korku Haritası: "Uşak Örneği". Milli Folklor, Cilt: 19 Sayı: 149, 60–72. https://doi.org/10.58242/millifolklor.1723635

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Andre, C. Korkunun Psikolojisi, Fobiler, Korkular, Kaygılar (Çev: İsmail Yerguz). İstanbul: Say Yayınları, 2004.
  2. Balıkçı, Ş. Mardin Sahası Demonik Varlık Anlatıları. Folklor Akademi Dergisi, 2023, 6(2), 778-792.
  3. Bauman, Z. Modernlik ve Müphemlik. (Çev: İsmail Türkmen). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. 2003.
  4. Çelik, T. ‘’Uşak İlyaslı Kasabası Folkloru’’. Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), 2008.
  5. Çınar, T. ‘’Osmanlı’da Kuralların Efendileri ve Öteki(leştirilen) Kadınlar’’. İçinde Ed. Karakaş, S. Ötekinin Tarihi. İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık, 2022.
  6. Dervişcemaloğlu, B. Analtıbilimine Giriş, İstanbul: Dergâh yayınları. 2016.
  7. Duman, M. Destan Evreninde Terör, Terörizm ve Terörist: Anakronik Bir Sözlü Kültür Okuma Denemesi. Karadeniz Araştırmaları, 2021 (72), 979-999.
  8. Eren, A. Korku kültürü, değerler kültürü ve şiddet. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi,2005, 8(8).
  9. Frazer, J. G. Psişik işler: Batıl inançlar kurumlarımızın gelişimini nasıl etkiledi? (Çev. İ. H. Yılmaz). İstanbul: Pinhan.2017.
  10. Freedman, J. L, Sears, D. O. ve Carlsmith, J. M. Sosyal Psikoloji. (Çev. A. Dönmez) Ankara: İmge Kitabevi, 1998.
  11. Furedi, F. Korku Kültürü Risk Almamanın Riskleri (Çev.Barış Yıldırım), İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2001.
  12. Haviland, W. A., Prıns, H. E., Walrath, D., & McBride, B. Kültürel antropoloji. İstanbul: Kaktüs Yayınları, 2002.
  13. İnce, H. O.Almanya’da farklı olmak: entegrasyon ve hoşgörü kavramına eleştirel bir bakış. Bilig Dergisi, 2011, 58, 173-202.
  14. Karakurt, D.Türk mitoloji ansiklopedisi. Açıklamalı-Resimli. Türk Söylence Sözlüğü, 2012.
  15. Muris, P., van Zwol, L., Huijding, J., & Mayer, B. Mom told me scary things about this animal: Parents installing fear beliefs in their children via the verbal information pathway. Behaviour research and therapy, 2010,48(4), 341-346.
  16. Özensel, E. Farklılıkların birarada yaşamasında bir sorun alanı olarak ötekinin ötekileştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi,2020 (43), 369-378.
  17. Öztürk, Ö. Folklor ve Mitoloji Sözlüğü. Ankara: Phoenix Yayınevi, 2009.
  18. Parlak, İ. Öteki’nin Varolma Sancısı. Bursa: Dora Yayınları, 2015.
  19. Polat, İ. Türk masal ve efsanelerinde olağanüstü güçler ve varlıklar: Türkiye sahasının demonoloji ve diabolojisi. İstanbul: Selenge Yayınları, 2020.
  20. Remmerswaal, D., & Muris, P. Children's fear reactions to the 2009 Swine Flu pandemic: The role of threat information as provided by parents. Journal of anxiety disorders,2011, 25(3), 444-449.
  21. Sarpkaya, S. ‘’Dede Korkut Kitabı’nda Korku’’, III. UluslararasıTürk Dünyası Kültür Kongresi, Dede Korkut ve Türk Dünyası Sempozyumu, İzmir, 2015: 1193-2000.
  22. Şişman, A. Misyonerlik faaliyetleri ve Uşak’ta Montanizm’e dair çalışmalar. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,2001, III(2), 1-6.
  23. Tezin, S. ‘’Klasik Dönem Osmanlı Devleti’nde Fikirlerinden Dolayı “Öteki” Görülen veya “Ötekileştirilen” Ulema ve Şeyh Bedreddin’’. İçinde Ed. Karakaş, S. Ötekinin Tarihi. İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.2022
  24. Ünal, Y. M. Uşak İli Köyler Sözlüğü. Uşak: Akykitap, 2013.
  25. Visagie, L., & Loxton, H.Child-frie ndly procedures and accommodations for the use of a self-report fear survey with children who have visual impairments: Reflections on a South African case study. British Journal of Visual Impairment, 2014,32(3), 179-190.
  26. Yılmaz, N. ‘’Çırpı Mahallesi’nde Çingene/Roman Olmak: Çingeneler/Romanlar Üzerine Etnografik Bir Araştırma (İzmir Bayındır Çırpı Mahallesi Örneği)’’, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), 2025.