Dergiler / Dilbilim Araştırmaları Dergisi / 2009 / Sayı: 2

İşlevsel edimbilim yöntemiyle metin içinde gösterme alanının incelenmesi

Sayfa
1–17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çözümlemelerde Orhan Pamuk’un Babamın Bavulu (2008) ve Vedat Türkali’nin Mavi Karanlık (2006) adlı eserlerinden yapılan alıntılarla gösterme anlatımlarının metin içindeki işlevleri örneklendirilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma bu, şu ve o gösterme anlatımlarının karmaşık rollerini metin örnekleriyle incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sağın-Şimşek, Babur ve Rehbein (2008)’ de konuşma ortamlarından yola çıkarak 1970’li yıllardan beri Rehbein ve Ehlich tarafından geliştirilmiş olan İşlevsel Edimbilim yöntemiyle yapılan anlatım çözümlemeleri, bu çalışmada metin örnekleriyle tamamlanmış ve kökendilbilimsel veriler ışığında bu anlatımlar yeniden sınıflandırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çözümlemelerde Orhan Pamuk’un Babamın Bavulu (2008) ve Vedat Türkali’nin Mavi Karanlık (2006) adlı eserlerinden yapılan alıntılarla gösterme anlatımlarının metin içindeki işlevleri örneklendirilmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma bu, şu ve o gösterme anlatımlarının karmaşık rollerini metin örnekleriyle incelemektedir. Sağın-Şimşek, Babur ve Rehbein (2008)’ de konuşma ortamlarından yola çıkarak 1970’li yıllardan beri Rehbein ve Ehlich tarafından geliştirilmiş olan İşlevsel Edimbilim yöntemiyle yapılan anlatım çözümlemeleri, bu çalışmada metin örnekleriyle tamamlanmış ve kökendilbilimsel veriler ışığında bu anlatımlar yeniden sınıflandırılmıştır. Onun artgönderim, şunun öngönderim yaptığı, bunun ise dinleyiciyi/okuyucuyu çıkış noktasının etrafındaki nesnelere odakladığı savunulmuştur. Çalışmada ‘alan aktarımı’ kavramı öznelinde dilsel araçların işlevlerindeki değişimler açıklanmıştır. Çözümlemelerde Orhan Pamuk’un Babamın Bavulu (2008) ve Vedat Türkali’nin Mavi Karanlık (2006) adlı eserlerinden yapılan alıntılarla gösterme anlatımlarının metin içindeki işlevleri örneklendirilmiştir

Abstract

This study will analyze the complex role of deictic expressions bu, şu, o in Turkish texts within the framework of Functional Pragmatics developed by Echlich and Rehbein since 1970s. In Sağın-Şimşek, Babur & Rehbein (2008) the deictic field was illustrated by means of bu, şu and o in discourse and it has been shown that the deictic field of Turkish is triplified into the classes of o[x]-occurrences which are mainly anadeictic, ş[x]- occurrences are mainly catadeictic, while b[x]- occurrences mainly focus hearers/readers to objects in the environment of the origo. In order to analyze functions of these deixes in texts, examples taken from Orhan Pamuk’s Nobel Prize acceptance speech Babamın Bavulu (2008) and Vedat Türkali’s Mavi Karanlık (2006). This study will also claim that the simple analysis of the Turkish deictic field as threefold needs to be modified due to the historical and language typological changes in Turkic languages

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞİMŞEK, S., REHBEİN, J., BABUR, E. (2009). İşlevsel edimbilim yöntemiyle metin içinde gösterme alanının incelenmesi. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, Sayı: 2, 1–17. https://ajindex.com/articles/158848

Kaynakça (11)

  1. Babur, E. (2004). Zu Interjektionen im Türkischen. [Türkçe’de Ünlemler Üzerine]. Yüksek Lisans Tezi. Hamburg: Hamburg Üniversitesi.
  2. Banguoğlu, T. (1986) Türkçenin Grameri. 2. Baskı. Ankara:
  3. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Bühler, K. (1934) Sprachtheorie. Die Darstellungsfunktion der Sprache. (2. Baskı, 1965). Stuttgart: Gustav Fischer. Clauson, G. (1972) An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Oxford: Clarendon Press.
  4. Demircan, Ö. (2007) Türkçede ‘konuşana yakınlık’ ayrımı. Türk Dil Dergisi 21/123. Ehlich, K. (1979) Verwendungen der Deixis beim sprachlichen Handeln. Linguistisch-philologische Untersuchungen zum hebräischen deiktischen System. Frankfurt/M.: Lang. Ehlich, K. (1982) Deiktische und phorische Prozeduren beim literarischen Erzählen. Ebehard, L. (ed.) Erzählforschung. Stutgart: Metzler, 112-129.
  5. Ehlich, K. (1984) (eds) Erzählen in der Schule. Tübingen: Narr. Ehlich, K. (1986) Interjektionen. Tübingen: Niemeyer. Ehlich, K. (1993) Sprachliche Prozeduren in der Arzt-Patienten-Kommuni-kation. Löning, P., Rehbein, J. (ed.) Arzt-Patienten-Kommunikation. Analysen zu interdisziplinären Problemen des medizinischen Diskurses. Berlin: Walter de Gruyter. Ehlich, K. (1994) Funktionale Etymologie. In: Brünner, G., Graefen, G. (eds.) Texte und Diskurse. Methoden und Forschungsergebnisse der Funktionalen Pragmatik. Westdeutscher Verlag: Opladen, 68-82.
  6. Erdal, M. (2004) A Grammar of Old Turkic. Leiden: Brill Gabain, A. (1974) Alttürkische Grammatik. Wiesbaden: Harrassowitz. Hayasi, T. (2004) Türkçe ve Japonca işaret sözcükleri üzerine bir deneme. Dilbilim Araştırmaları. 51-62. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  7. Küntay, A. ve Özyürek, A. (2006) Learning how to use demonstratives in conversations: What do language specific strategies of Turkish children reveal? Journal of Child Language, 33, 2, 303-320.
  8. Matras, Y. (1996) Prozedurale Fusion: Grammatische Interferenzschichten im Romanes. In: Sprachtypologie und Universalienforschung (STUF) 49, 60-78.
  9. Matras, Y. (2000) Fusion and cognitive basis for bilingual discourse markers. In: International Journal of Bilingualism 4, 505-528.
  10. Ozil, Ş. ve Şenöz, C. (1996) Türkçede ‘bu’, ‘şu’ Sözcükleri. X. Dilbilim Kurultayı Bildirileri. Ege Üniversitesi İzmir. Ege Üniversitesi Basımevi: İzmir, 27-39.
  11. Özyürek, A. (1998) An analysis of the basic meaning of Turkish demonstratives in face-to-face conversational interaction. Santi, S., Guaitella, I., Cave, C. and Konopczynski, G. (ed.) Oralite et Gestualite: C