Dergiler / Sanat Tarihi Dergisi / 2017 / Cilt: 26 - Sayı: 2

SULTAN II. ABDÜLHÂMİD’İN SANAT HÂMİLİĞİ

ART PATRONAGE OF OTTOMAN SULTAN ABDULHÂMİD II

Sayfa
261–293
Yayın Tarihi
2017-10-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Resim, müzik, hat, mimarlık, kazı-arkeoloji, müzecilik, koleksiyonerlik, sergi düzenleme, çini, halı, heykel, tiyatro, sinema ve edebiyat alanlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda büyük katkı sağlayacak sanatçıların, sanat kurumlarının ve sanat geleneğinin desteklenmesinde öncülük etmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Abdülhâmid ve döneminin (1876–1909) Osmanlı modernleşme tarihinde özel bir yeri vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Devletin farklı alanlarda, çok ciddi sorunlarla başa çıkmaya çalıştığı bu zaman diliminde tahta çıkan Sultan II.
💡
Sonuç & Katkı:Resim, müzik, hat, mimarlık, kazı-arkeoloji, müzecilik, koleksiyonerlik, sergi düzenleme, çini, halı, heykel, tiyatro, sinema ve edebiyat alanlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda büyük katkı sağlayacak sanatçıların, sanat kurumlarının ve sanat geleneğinin desteklenmesinde öncülük etmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:sanatçı sultan · marangozluk · Sultan II. Abdülhâmid

Özet

Sultan II. Abdülhâmid ve döneminin (1876–1909) Osmanlı modernleşme tarihinde özel bir yeri vardır. Bu dönem, hem dünyada hem de Osmanlı Devleti sınırları içerisinde siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel alanlar başta olmak üzere önemli gelişmelerin ve değişimlerin yaşandığı bir tarihsel süreçtir. Devletin farklı alanlarda, çok ciddi sorunlarla başa çıkmaya çalıştığı bu zaman diliminde tahta çıkan Sultan II. Abdülhâmid, kendi sanatkârlığının ve ideolojisinin sonucu olarak neredeyse bütün sanat alanlarında dikkate değer atılımlar yapmıştır. Sultan II. Abdülhâmid sadece marangozluğu ve ahşap ustalığı ile değil, resim yapması, iyi derecede piyano çalması ve hat sanatında icazet alması ile sanatsal uğraş alanlarının ne kadar zengin olduğunu göstermiştir. Usta bir sanatkâr olan Sultan, Osmanlı devlet geleneğinin önemli bir ayağı olan sanatı himaye etme, sanatçıyı koruma ve destekleme konularında hâmilik sıfatı ile sanatçılara ve sanat kurumlarına karşı maddi ve manevi olarak büyük bir destek vermiştir. Onun himaye ettiği sanat alanları, dönemin anlayışının da gereği olarak, geleneksel sanatlardan daha fazla modern Batı sanatları olmuştur. Resim, müzik, hat, mimarlık, kazı-arkeoloji, müzecilik, koleksiyonerlik, sergi düzenleme, çini, halı, heykel, tiyatro, sinema ve edebiyat alanlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda büyük katkı sağlayacak sanatçıların, sanat kurumlarının ve sanat geleneğinin desteklenmesinde öncülük etmiştir.

Abstract

Abdulhâmid II and his period (1876–1909) have a special place in Ottoman modernization history. This period is a historical process in which important developments and changes are experienced, especially political, economic, social and cultural fields within the boundaries of both the world and the Ottoman State. In this time, the Sultan tried to cope with very serious problems in different areas of the state. Abdulhâmid made remarkable breakthrough. Abdulhâmid II showed not only his carpentry and wooden mastery, but also how rich his artistic fields are, by painting, by playing the piano at good level, and by ratification it in calligraphy. As a master craftsman, Sultan gave great support to artistic and artistic institutions both financially and spiritually, as a prizewinner in protecting the art, an important aspect of Ottoman state tradition, protecting and supporting artists. His artistic areas, as well as the understanding of the times, have become more modern Western arts than traditional arts. He also led to support the artists, art institutions and art tradition that would make a great contribution to the establishment of the Republic of Turkey in the fields of painting, music, calligraphy, architecture, excavation and archeology, museology, collecting, exhibition arrangement, tile, carpet, sculpture, theater, cinema and literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, A. E. (2017). SULTAN II. ABDÜLHÂMİD’İN SANAT HÂMİLİĞİ. Sanat Tarihi Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 2, 261–293. https://ajindex.com/articles/15865

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (28)

  1. Alimdar, S. (2016), Osmanlı Devleti’nde Batı Müziği, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  2. Altınışık, M. B. (Ekim 2010), Birinci Ulusal Mimarlık Anlatısına Kemalettin Bey ve Vedat Tek Üzerinden Eleştirel Bir Bakış Denemesi [bildiri], 1.Mimarlık Tarihi Kongresi. Ankara And, M. (1999),
  3. Osmanlı Tiyatrosu, Ankara:
  4. Dost Yayınevi.
  5. Aracı, E. (2014),
  6. Donizetti Paşa, Osmanlı Sarayının İtalyan Maestrosu, İstanbul:
  7. YKY Yayınları.
  8. Atılgan, S. O. (2010),
  9. II. Abdülhamid ve Resim, II. Abdülhamid Modernleşme Sürecinde İstanbul, İstanbul, 422–432.
  10. Aydın, A. S. C.(2014). “Yıldız Albümlerinden Yıldız Porselenlerine İstanbul Manzaraları”, Art- Sanat, 2, 229–249
  11. Baydar, E. K. (2011), 19. Yüzyıl Osmanlı Padişahlarının Müzik Politikalarından Kesitler, Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 92–111.
  12. Baytar, İlona (2012), Tanzimat Sonrası Osmanlı Saraylarında Oryantalist Üslupta Mobilya ve Dekoratif Eserler, Milli Saraylar Sanat Tarih Mimarlık Dergisi, (9), 179–199.
  13. Baytar, İ.(2012),
  14. Abdülmecid, Abdülaziz ve II. Abdülhamid Dönemlerinde Saray Mobilyasının Üslup Açısından İncelenmesi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  15. Candemir, M. (2007), Yıldız’da Kaos ve Tasfiye, İstanbul: İlgi Kültür Sanat Yayınları.
  16. Candemir, M. (2011),
  17. Son Yıldız Düşerken, İstanbul:
  18. Çamlıca Yayınları.
  19. Cezar, M. (1995),
  20. Sanatta Batıya Açılış ve Osman Hamdi, İstanbul:
  21. İlke Basın Yayın. Coşansel, D. (2006), 19. Yüzyıl Osmanlı Saraylarında Fransız ve Yıldız Porselenleri, Milli Saraylar Tarih, Kültür, Sanat ve Mimarlık Dergisi, (3), 133–144.
  22. Çam, N. (1998), Türk Sanatında Sultanların İşveren Olarak Estetik Rolleri, Vakıflar Dergisi, XXVII, 5–15.
  23. Çam, N. (1999), Osmanlı Mimarisinde ve Sanatında Sultanların Estetik Rolleri, Osmanlı Ansiklopedisi, X, 65–73, Ankara:
  24. Yeni Türkiye Yayınları.
  25. Demirel, F. (2011), Sultan II. Abdülhamid’in Mirası İstanbul’da Kamu Binaları, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
  26. Deringil, S. (1993), “ II. Abdülhâmid Dönemi Osmanlı İmparatorluğu’nda Simgesel ve Törensel Doku: Görünmeden Görünmek”, Toplum ve Bilim Dergisi, 62, 34- 56. Deringil, S. (2009), “Osmanlı İmparatorluğunda Geleneğin icadı, “Muhayyel Cemaat” (Tasarlanmış Topluluk) ve Panislamizm”, Simgeden Millete II. Abdülhâmid’den Mustafa Kemal’e Devlet ve Millet, İstanbul:
  27. İletişim. Derman, U. (2012), Sultan II. Abdülhamid Devrinde Hat ve Tezyini Sanatlarımız, Sultan II. Abdülhamid ve Dönemi, İstanbul: Sultanbeyli Belediyesi, 211–236.
  28. Durmuş, T. (2009), Tutsan Elini Ben Fakiri