Dergiler / Çocuk Enfeksiyon Dergisi / 2018 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Alt Solunum Yolu Enfeksiyonu Olan Çocuklarda D-dimer Düzeyleri

D-dimer Levels in Children with Lower Respiratory Tract Infections

Sayfa
15–19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların yaş ortancası 13 (2-192) ay, %53.9’u erkek ve %46.1’i kız idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Çalışmamızda akut bronşiyolit ve pnömonisi olan çocuklarda D-di-mer düzeyinin, akut faz reaktanları ve prokalsitonin ile karşılaştırılması amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Mayıs 2013-Mayıs 2014 tarihleri arasında hastanemiz çocuk acil ve genel polikliniğine başvuran 128 hasta alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların yaş ortancası 13 (2-192) ay, %53.9’u erkek ve %46.1’i kız idi.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2013 · 128 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Giriş: Çalışmamızda akut bronşiyolit ve pnömonisi olan çocuklarda D-di-mer düzeyinin, akut faz reaktanları ve prokalsitonin ile karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Mayıs 2013-Mayıs 2014 tarihleri arasında hastanemiz çocuk acil ve genel polikliniğine başvuran 128 hasta alındı. Muayenede “wheezing” öksürük, ronküs ve ekspiryumda uzama saptanan hastalar akut bronşiyolit (grup 1); ateş, takipne, raller ve akciğer grafisinde parankimal tutulumun olduğu hastalar pnömoni olarak tanımlandı (grup 2). Çalışmaya alınan hastalardan tedavi öncesi akut faz reaktanları ve D-di-mer analizi için kan örnekleri alındı ve akciğer grafisi çekildi. Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların yaş ortancası 13 (2-192) ay, %53.9’u erkek ve %46.1’i kız idi. Hastaların %68 (n= 87)’inde akut bronşiyolit, %32 (n= 41)’inde pnömoni saptandı. Bronşiyoliti olan hastaların laboratuvar ortanca (%25-75) değerleri; beyaz küre: 8.700/mm3 (6.500-11.500), sedi-mentasyon hızı: 10 mm/saat (6-16), C-reaktif protein: 0.4 mg/dL (0.3-0.9), prokalsitonin: 0.13 µg/L (0.1-0.2), D-dimer: 0.4 µg/mL (0.24-0.54) iken, pnömonisi olan hastalarda ise beyaz küre: 11.900/mm3 (8.250-17.850), sedimentasyon hızı: 30 mm/saat (16-45), C-reaktif protein: 2.17 mg/dL (1.5-3.7), prokalsitonin: 0.51 µg/L (0.1-1.2), D-dimer: 1.04 µg/mL (0.6-1.5) saptandı ve bu değerlerin çoğunda istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p= 0.001). Pnömonisi olan grupta (grup 2) beyaz küre, eritrosit sedimen-tasyon hızı, C-reaktif protein ve D-dimer akut bronşiyolit olan gruba göre anlamlı olarak yüksek saptanırken (p= 0.001), prokalsitonin düzeylerinde gruplar arasında anlamlı derecede yüksek değildi (p= 0.546). Sonuç: Pnömonisi olan çocuklarda plazma D-dimer düzeylerinin ölçül-mesinin, hastalığın şiddetinin belirlenmesinde, prognozun tahmininde yararlı olabileceği; aynı zamanda akut faz reaktanı olarak kullanılabileceği düşünülmüştür.

Abstract

Objective: The present study compares D-dimer levels with acute phase reactants and procalcitonin in children with acute bronchiolitis and pneumonia. Material and Methods: Included in the study were 128 patients that applied to our pediatric emergency room and clinic between May 2013 and May 2014. The patients were grouped as acute bronchiolitis (group 1) if wheezing, cough, rhonchus and prolonged expirium were observed; and as pneumonia (group 2) if fever, tachipnea, ralles and parenchyma infiltration on a chest radiograph were observed. Blood samples were taken for acute phase reactants, D-dimer analyses were made and chest radiographs were obtained from the groups prior to treatment. Results: The median age of the patients was 13 months (2-192); 53.9 percent were male and 46.1 percent were female. Of the total, 68 per-cent (n= 87) of patients were diagnosed with acute bronchiolitis and 32 percent (n= 41) were diagnosed with pneumonia. The laboratory median (interquartile range) values of the bronchiolitis patients were: white blood cells, 8700/mm3 (6500-11.500); sedimentation speed, 10 mm/hr (6-16); C-reactive protein, 0.4 mg/dL (0.3-0.9); procalcitonin, 0.13 µg/L (0.1-0.2); D-dimer, 0.4 µg/mL (0.24-0.54). The same values for the pneumonia patients were white blood cells, 11.900/mm3 (8250-17.850); sedimentation speed, 30 mm/hr (16-45); C-reactive protein, 2.17mg/dL (1.5-3.7); procalcitonin, 0.51 µg/L (0.1-1.2); and D-dimer, 1.04 µg/mL (0.6-1.5). The differences between most values were statistically significant (p= 0.001). The white blood cell, erythrocyte sedimentation, C-reactive protein and D-dimer levels in group 2 were significantly higher than in the acute bronchiolitis group (p= 0.001), while procalcitonin levels were not significantly higher (p= 0.546). Conclusion: In children with pneumonia, it was found that determining plasma D-dimer levels is useful in determining the severity of the illness and its prognosis, and can also be used as an acute phase reactant.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALAKİ, Z., ÇETİN, F., TAŞAR, M. A. (2018). Alt Solunum Yolu Enfeksiyonu Olan Çocuklarda D-dimer Düzeyleri. Çocuk Enfeksiyon Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 15–19. https://ajindex.com/articles/158566

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Rodoplu E, Ursavaş A, Göçmen H, Coşkun F, Uzaslan E, Gözü R O. Toplum kökenli pnömoni olgularında serum D-dimer düzeylerinin prognostik değeri. Solunum 2008;10:9-14.
  2. Arslan S, Ugurlu S, Bulut G, Akkurt I. The association between plasma D-dimer levels and community-acquired pneumonia. Clinics 2010;65:593-7.
  3. Chalmers JD, Singanayagam A, Scally C, Hill AT. Admission D-dimer can identify low-risk patients with community-acquired pneumonia. Ann Emerg Med 2009;53:633-8.
  4. Karalezli A, Hasanoğlu HC, Kaya S, et al. Cut-off value of D-dimer in pulmonary thromboembolism and pneumonia. Turkish J Med Sci 2009;39:687-92.
  5. Quick G, Eisenberg P. Bedside measurement of D-dimer in the identification of bacteremia in the emergency department. J Emer Med 2000;19:217-23.
  6. Bartlett JG, Dowell SF, Mandell LA, et al. Practice guidelines for the management of community-acquired pneumonia in adults. Clin Infect Dis 2000;31:347-82.
  7. Yalçın E, Karadağ B, Uzuner N ve ark. Türk Toraks Derneği akut bronşiolit tanı ve tedavi uzlaşı raporu. 2009;10:1-9.
  8. Kocabaş E, Ersöz DD, Karakoç F ve ark. Türk Toraks Derneği çocuklarda toplumda gelişen pnömoni tanı ve tedavi uzlaşı raporu. 2009;10:1-26.
  9. Poyrazoğlu MH, Per H, Öztürk M, Bingöl N, Üzüm K. Çocukluk çağı pnömonilerinde serum prokalsitonin düzeyleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2002;46:169-76.
  10. Güneysel Ö, Pirmit S, Karakurt S. Plasma D-dimer levels increase with the severity of community acquired pneumonia. Tuberk Toraks 2004;52:341-7. Jolobe OM. Elevated D-dimer levels signify overlap between community-acquired pneumonia and pulmonary embolism. Eur J Intern Med 2013:18. Grau E, Tenías JM, Soto MJ, et al. D-dimer levels correlate with mortality in patients with acute pulmonary embolism: Findings from the RIETE registry. Crit Care Med 2007;35:1937-41.
  11. Varol A, Köktürk N, Kılıç H, Aydoğdu M, Ekim NN. The role of quantitative D-dimer levels in the follow-up and differential diagnosis of pulmonary thromboembolism and community-acquired pneumonia. Turk J Med Sci 2012;42:639-47.
  12. Raimondi P, Bongard O, de Moerloose P, et al. D-dimer plasma concentration in various clinical conditions: implification for the use of this test in the diagnostic approach of venous thromboembolism. Thromb Res 1993;69:125-30.
  13. Castro DJ, Perez-Rodriguez E, Montaner L, et al. Dignostic value of D-dimer in pulmonary embolism and pneumonia. Respiration 2001;68:371-5.
  14. Snijders D, Schoorl M, Schoorl M, et al. D-dimer levels in assessing severity and clinical outcome in pa