KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yönetim Ekonomi Edebiyat İslami ve Politik Bilimler Dergisi / 2023 / Cilt: 8 Sayı: 2

İşten Ayrılma Niyeti

TURNOVER INTENTION

Yaşar Akça(BARTIN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6207-0387
Aynur Karagüzel(BARTIN ÜNİVERSİTESİ)0009-0008-3065-0502
Sayfa
9–18
Yayın Tarihi
2023-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla; gerçekleştirilen bu çalışmanın gelecekte yapılacak araştırmalara fayda sağlayacağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsan gücü, işletmenin en önemli kaynaklarından birini oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalenin amacı; insan kaynağının işletmeden ayrılma niyetini etkileyen faktörleri ortaya koymaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla; gerçekleştirilen bu çalışmanın gelecekte yapılacak araştırmalara fayda sağlayacağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İşten Ayrılma Niyeti · İşgücü Devir Hızı · İşte Kalma Niyeti

Özet

İnsan gücü, işletmenin en önemli kaynaklarından birini oluşturmaktadır. Küresel rekabet ortamında sürdürülebilir başarı elde edebilmek için, bu gücün korunması ve devamının sağlanması büyük önem arz etmektedir. Sağlıklı bir örgüt için çalışanların işe karşı istekli olmaları ve işten ayrılma niyetinden uzaklaşmaları sağlanmalıdır. Çünkü mutlu çalışanlar, işten ayrılma düşüncesine sıcak bakmamakta ve çalıştıkları işletmenin başarılarına daha fazla katkı sunmaktadırlar. Bu makalenin amacı; insan kaynağının işletmeden ayrılma niyetini etkileyen faktörleri ortaya koymaktır. İşten ayrılma niyeti hem araştırmacılar hem de yöneticiler tarafından yoğun ilgi görmektedir. Dolayısıyla; gerçekleştirilen bu çalışmanın gelecekte yapılacak araştırmalara fayda sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract

Manpower is the most important business resource of an enterprise. In order to achieve sustainable success in the global competitive environment, it is of great importance to protect and maintain this power. For a healthy organization, the willingness and perseverance of the employees towards the work enables them to move away from the intention to leave the job. Because happy employees do not look at the thought of leaving the job and can contribute more to the success of the organization they work for. The purpose of this conceptual article; It aims to summarize the basic information explaining the intention to leave the job and the factors affecting this intention of the human power, which is the lifeblood of the organizations. Since the intention to leave the job attracts great attention by both researchers and managers; It is thought that this article will benefit future researches and also managers.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akça, Y., Karagüzel, A. (2023). İşten Ayrılma Niyeti. Yönetim Ekonomi Edebiyat İslami ve Politik Bilimler Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 2, 9–18. https://doi.org/10.24013/jomelips.1352689

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (37)

  1. Addae, H. M., Parboteeah, K. P. ve Davis, E. E. (2016). Organizational commitment and intentions to quit: an examination of the moderating effects of psychological contract breach in Trinidad and Tobago. International Journal of Organizational Analysis, 14(3), 225-238. DOI: 10.1108/19348830610823419
  2. Ak, B. (2018). Turnover intention influencing factors of employees: an empirical work review. Journal of Entrepreneurship Organization Management, 7(3), 1-7. DOI: 10.4172/2169-026X.1000253
  3. Akça, Y. (2007). Kullanıcı, yenilikçi, organizasyon ve çevre özelliklerinin kurumsal kaynak planlaması uygulama başarısı ile organizasyonel performansa etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
  4. Ashill, N. J., Rod, M. ve Carruthers, J. (2008). The effect of management commitment to service quality on frontline employees’ job attitudes, turnover intentions and service recovery performance in a new public management context. Journal of Strategic Marketing, 16(5), 437-462. DOI: 10.1080/09652540802480944
  5. Aslan, Z. ve Etyemez, S. (2015). İşgörenlerin tükenmişlik düzeylerinin işten ayrılma niyeti üzerine etkisi: Hatay’daki otel işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(3), 482-507.
  6. Bakker, A. B., Demerouti, E. ve Schaufeli, W. B. (2005). The crossover of burnout and work engagement among working couples. Human Relations, 58(5), 661-689. DOI: 10.1177/0018726705055967
  7. Bal, S. (2020). Örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyetinin öncülleri, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkilerin analizi: havacılık çalışanları üzerine bir uygulama. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gebze Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
  8. Benevene, P., Corso, L. D., Carlo, A. D., Falco, A., Carluccio, F. ve Vecina, M. L. (2018). Ethical leadership as antecedent of job satisfaction, affective organizational commitment and intention to stay among volunteers of non-profit organizations. Frontiers in Psychology, 9, 1-17. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02069
  9. Chao, M.C., Jou, R. C., Liao, C. C. ve Kuo, C. W. (2013). Workplace stress, job satisfaction, job performance and turnover intention of health care workers in rural Taiwan. Asia Pasific Journal of Public Health, 20(10), 1-10. doi: 10.1177/1010539513506604.
  10. Currivan, D. B. (1999). The causal order of job satisfaction and organizational commitment in models of employee turnover. Human Resource Management Review, 9(4), 495-524. https://doi.org/10.1016/S1053-4822(99)00031-5
  11. Çetin, A., Güleç, R. ve Kayasandık, A. E. (2015). Etik iklim algısının çalışanların işten ayrılma niyetine etkisi: tükenmişliğin aracı değişken rolü. Electronic Journal of Vocational Colleges, 5(2), 18-31. https://doi.org/10.17339/ejovoc.18657
  12. Fako; T. T., Orlando, E. N., Wilson, D. R., Forcheh, N. ve Linn, J. G. (2018). Factors associated with organizational commitment of academic employees in Botswana. International Journal of Educational, 10(6), 56-64. DOI: 10.5897/IJEAPS2017.0563
  13. Gerhart, B. (1990). Organizational differences in managerial compensation and financial performance. Academy of Management Journal, 33(4), 663-691. DOI: 10.2307/256286
  14. Harris, K. J., Kacmar, K. M. ve Witt, L. A. (2005). An examination of the curvilinear relationship between leader-member exchange and intent to turnover. Journal Of Organizational Behavior, 26, 363-378. https://doi.org/10.1002/job.314
  15. Hausknecht, J. P. ve Trevor, C. O. (2011). Collective turnover at the group, unit and organizational levels: evidence, issues and implications. Journal of Management, 37(1), 352-388. 10.1177/0149206310383910
  16. Hom, P. W., Walker, F. C., Prussia, G. E. ve Griffeth, R. W. (1992). A meta-analytical structural equations analysis of a model of employee turnover. Journal of Applied Psychology, 77(6), 890-909. DOI:10.1037/0021-9010.77.6.890
  17. Jafarova, F. ve Sağlam, N. (2018). Çalışanların iş tatmini, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyetlerinin karşılaştırmalı analizi. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 10(3), 57-82.
  18. Jaros, S. J. (1997). An assessment of Meyer and Allen’s (1991) three-component model of organizational commitment and turnover ıntentions. Journal of Vocational Behavior, 51, 319-337. https://doi.org/10.1006/jvbe.1995.1553
  19. Jin, J. (2016). The role of assessment centers in job satisfaction and organizational commitment: a case of the Korean Government. The International Journal of Human Resource Management, 29(9), 1-21. https://doi.org/10.1080/09585192.2016.1203348
  20. Kaur, B., Mohindru ve Pankaj (2013). Antecedents of turnover intentions: a literature review. Global Journal of Management and Business Studies, 3(10), 1219-1230.
  21. Kim, W. G., Leong, J. K. ve Lee, Y. K. (2005). Effect of service orientation on job satisfaction, organizational commitment and intention of leaving in a casual dining Chain restaurant. Hospital Management, 24(2), 171-193. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2004.05.004
  22. Lambert, E. G., Hogan, N. L. ve Barton, S. H. (2001). The impact of job satisfaction on turnover intent: a test of a structural measurrement model using a national sample of workers. The Social Science Journal, 38(2), 233-250. https://doi.org/10.1016/S0362-3319(01)00110-0
  23. Lee, T. W., Mitchell, T. R., Sablynskı, C. J., Burton, J. P. ve Holtom, B. C. (2004). The effects of job embeddedness on organizational citizenship, job performance, volitional absences and voluntary turnover. Academy of Management Journal, 47(5), 711-722. DOI: 10.2307/20159613
  24. Maslach, C. ve Leiter, M.P. (2008). Early predictors of job burnout and engagement. Journal of Applied Psychology, 93(3), 498-512. doi: 10.1037/0021-9010.93.3.498.
  25. Metin, F. (2021). İşten ayrılma niyeti ve psikolojik güçlendirme: bilişim çalışanları üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  26. Örücü, E. ve Özafşarlıoğlu, S. (2013). Örgütsel adaletin çalışanların işten ayrılma niyetine etkisi: Güney Afrika Cumhuriyeti’nde bir uygulama. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 335-358. Polat, M. ve Meydan, C. H. (2010). Örgütsel özdeşleşmenin sinizm ve işten ayrılma niyeti ile ilişkisi üzerine bir araştırma. Savunma Bilimleri Dergisi, 9(1), 145-172.
  27. Rusbult, C. E., Farrell, D., Rogers, G. ve Mainous, A. G. (1988). Impact of Exchange variables on exit, voice, loyalty and neglect: an integrative model of responses to declining job satisfaction. The Academy of Management Journal, 31(3), 599-627. http://www.jstor.org/stable/256461?origin=JSTOR-pdf
  28. Schyns, B., Torka, N. ve Gössling, T. (2007). Turnover intention and preparedness for change. exploring leader-member exchange and occupational self-efficacy as antecedents of two employability predictors. Career Development International, 12(7), 660-679. DOI: 10.1108/13620430710834413
  29. Seyfullahoğulları, Ç. (2018). İşten Ayrılma Niyeti. İstanbul: Türkmen Kitabevi. Seyrek, İ. H. Ve İnal, O. (2017). İşten ayrılma niyeti ile ilişkili faktörler: bilgi teknolojisi çalışanları üzerine bir araştırma. Doğu Anadolu Sosyal Bilimlerde Eğilimler Dergisi, 1(1), 63-74.
  30. Şengil, S. (2023). Örgüt kültürü, iş yeri yalnızlığı ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Ankara Medipol Üniversitesi örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  31. Tett, R. P. ve Meyer, J. P. (1993). Job satisfaction, organizational commitment, turnover intention and turnover: path analyses based on meta-analytic findings. Personnel Psychology, 46(2), 259-293. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1993.tb00874.x
  32. Wells, J. E. ve Peachey, J. W. (2011). Turnover intentions. do leadership behaviors and satisfaction with the leader matter? Team Performance Management, 17(1/2), 23-40. DOI: 10.1108/13527591111114693
  33. Yenihan, B., Öner, M. ve Çiftyıldız, K. (2014). İş stresi ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: otomotiv işletmesinde bir araştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 5(1), 38-49.
  34. Yildiz, S. M. (2018). An empirical analysis of the leader-member exchange and employee turnover intentions mediated by mobbing: evidence from sport organisations. Economic Research-Ekonomska Istrazıvanja, 31(1), 480-497. https://doi.org/10.1080/1331677X.2018.1432374
  35. Zincirkıran, M., Çelik, G. M., Ceylan, A. K. ve Emhan, A. (2015). İşgörenlerin örgütsel bağlılık, işten ayrılma niyeti, iş stresi ve iş tatmininin örgütsel performans üzerindeki etkisi: enerji sektöründe bir araştırma. Finans, Politik ve Ekonomik Yorumlar, 52(600), 59-71.
  36. Wasti, S. A. (2003). Organizational commitment, turnover intentions and the influence of cultural values. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 76(3), 303-321. https://doi.org/10.1348/096317903769647193
  37. Watrous-Rodriguez, K. M., Huffman, A. H. ve Pritchard, R. D. (2006). When cowerkers and managers quit: the effects of turnover and shared values on performance. Journal of Business and Psychology, 21(1), 103-126. DOI: 10.1007/s10869-005-9021-2 www.sgk.gov.tr (erişim tarihi 30.09.2023)