Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightElde edilen bulgular, filmde Propp’un belirlediği 31 işlevin büyük ölçüde karşılık bulduğunu ve 7 eylem alanının izlenebilir biçimde yer aldığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, Rus halkbilimci Vladimir Propp’un Morfologiya Skazki (Masalın Biçimbilimi) adlı eserinde ortaya koyduğu biçimbilimsel çözümleme yöntemi temel alınarak 2013 yapımı 47 Ronin (Carl Rinsch, 2013) filmi incelenmiştir. Propp’un olağanüstü masallara yönelik geliştirdiği yöntem, anlatı yapısını oluşturan 31 işlev ve anlatı kişilerine ait 7 eylem alanı üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı, Propp’un masal çözümleme modelinin sinema anlatılarına uygulanabilirliğini ortaya koymak ve filmdeki olay örgüsünün bu modelle ne ölçüde örtüştüğünü analiz etmektir. Araştırmada nitel yöntem benimsenmiş, filmde yer alan sahneler Propp’un işlevleri doğrultusunda sınıflandırılarak betimsel analiz yapılmıştır. Elde edilen bulgular, filmde Propp’un belirlediği 31 işlevin büyük ölçüde karşılık bulduğunu ve 7 eylem alanının izlenebilir biçimde yer aldığını göstermektedir. Bununla birlikte, Propp’un masallarda vurguladığı işlevlerin sabit sıralaması, film anlatısında aynı şekilde korunmamış; işlevlerin farklı sıralamalarla sunulduğu görülmüştür. Bu durum, Propp’un modelinin sinema anlatılarına uygulanabilirliğini desteklerken, işlevlerin kronolojik olarak sabit bir dizilim içinde ilerlemediğini ortaya koymaktadır. Çalışma, Propp’un masal biçimbilimi yaklaşımının yalnızca klasik masallarla sınırlı kalmayıp, fantastik ve tarihsel öğeler içeren modern sinema anlatıları için de geçerli olduğunu göstermesi açısından önem taşımaktadır.
Abstract
In this study, the 2013 film 47 Ronin (Carl Rinsch, 2013) is analyzed based on the morphological analysis method introduced by the Russian folklorist Vladimir Propp in his work Morfologiya Skazki (Morphology of the Folktale). Propp’s method, developed for extraordinary folktales, was evaluated through the 31 narrative functions and the seven spheres of action attributed to narrative characters. The aim of the study is to demonstrate the applicability of Propp’s folktale analysis model to cinematic narratives and to analyze the extent to which the film’s plot aligns with this model. A qualitative approach was adopted, and the scenes in the film were classified according to Propp’s functions and analyzed descriptively. The findings indicate that most of Propp’s 31 functions are represented in the film and that the seven spheres of action are discernibly present. However, the fixed sequence of functions emphasized by Propp in folktales is not strictly preserved in the film; the functions appear in a varied order. This suggests that while Propp’s model is applicable to cinematic narratives, the functions do not necessarily follow a fixed chronological sequence. The study is significant in demonstrating that Propp’s morphological approach is not limited to classical folktales but is also relevant for modern cinematic narratives that include fantastical and historical elements.