Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, metnin ürettiği ertelenmiş anlamları görünür kılmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Mevcut çalışma, Dolki Min’in çağdaş Kore edebiyatında dikkat çeken ve Türkçeye çevrilen Yürüyüş Pratiği adlı novellasını, Jacques Derrida’nın yapısöküm yaklaşımı doğrultusunda çözümlemeyi amaçlamaktadır. Güncel Kore edebiyatında insan–insan dışı varlık ilişkileri, ötekilik, kimlik, cinsiyet ve beden politikaları giderek görünür hâle gelmiş; Yürüyüş Pratiği bu eğilimin önemli örneklerinden biri olarak tartışma alanına girmiştir. Çalışmanın özgün katkısı, novellanın çeviri sürecinde ortaya çıkan söylemsel ve estetik olanakları yapısöküm çerçevesinde sistematik olarak incelemesidir. Yapısökümün temel kavramları aracılığıyla metindeki sabit anlamlar çözülmüş; özellikle “söylenmeyen” unsurlar üzerinden metnin ötekiliği, kimliği ve cinsiyet performativitesini çok katmanlı biçimde yeniden kurduğu ortaya konmuştur. İnsan/insan dışı ve kadın/erkek gibi ikiliklerin bilinçli olarak bulanıklaştırıldığı; yürüyüşün hem fiziksel hem de varoluşsal bir hareket alanı olarak insan merkezli ontolojiyi kırdığı gösterilmiştir. Çalışma, metnin ürettiği ertelenmiş anlamları görünür kılmaktadır.
Abstract
The present study analyzes Dolki Min’s novella Walking Practice, a notable work in contemporary Korean literature translated into Turkish, within the framework of Jacques Derrida’s deconstructive approach. In recent Korean literature, relationships between human and non-human beings, otherness, identity, gender, and body politics have become increasingly visible, and Walking Practice has emerged as a significant example of this tendency. The study’s original contribution lies in its systematic examination of the discursive and aesthetic possibilities that emerge in the translation process through deconstruction. By employing key concepts of deconstruction, fixed meanings are destabilized, revealing how the text reconstructs otherness, identity, and gender performativity through what remains “unsaid(non-dit)”. It demonstrates that binaries such as human/non-human and female/male are deliberately blurred, and that walking functions as both a physical and existential movement that disrupts human-centered ontology.