KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türler ve Habitatlar / 2024 / Cilt: 5 Sayı: 2

İyidere (Rize) Yöresinde Belirlenen Makromantarlar

Ali Keleş(YUZUNCU YIL UNIVERSITY, VAN SCHOOL OF EDUCATION)0000-0002-9087-0805
Sayfa
80–95
Yayın Tarihi
2024-12-06
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 10 takım, 36 familya ve 62 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 100 makromantar türü tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, 2015-2016 yılları arasında İyidere (Rize)’den toplanan makromantar örnekleri üzerinde yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 10 takım, 36 familya ve 62 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 100 makromantar türü tespit edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma örnekleri Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü Mikoloji Araştırma Laboratuvarında (VANF) saklanmaktadır
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Makromantar · taksonomi · İyidere

Özet

Bu çalışma, 2015-2016 yılları arasında İyidere (Rize)’den toplanan makromantar örnekleri üzerinde yapılmıştır. Makromantarların morfolojik ve ekolojik özelliklerinin yanı sıra örneklerle ilgili yöre halkından alınan bilgiler de kaydedilmiştir. Arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan 10 takım, 36 familya ve 62 cins içerisinde dağılım gösteren toplam 100 makromantar türü tespit edilmiştir. Bunların 31’i yenir, 55’i yenmez, 14’ü ise zehirli niteliktedir. Çalışma örnekleri Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümü Mikoloji Araştırma Laboratuvarında (VANF) saklanmaktadır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Keleş, A. (2024). İyidere (Rize) Yöresinde Belirlenen Makromantarlar. Türler ve Habitatlar, Cilt: 5 Sayı: 2, 80–95. https://doi.org/10.53803/turvehab.1570287

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (43)

  1. Acar, İ. (2023). A New Locality Record from the Order of Helotiales; Cistella grevillei. Mantar Dergisi 14(2): 78-81. DOI: https://doi.org/10.30708/mantar.1302779.
  2. Akata, I., Uzun, Y. & Kaya, A. (2014). Macromycetes determined in Yomra (Trabzon) district. Turk J Bot 38(5): 999-1012. DOI: https://doi.org/10.3906/bot-1309-22.
  3. Akata, I., Uzun, Y. & Kaya, A. (2016). Macrofungal diversity of Zigana Mountain (Gümüşhane/Turkey). Biological Diversity and Conservation 9(2): 57-69.
  4. Akata, I. & Uzun, Y. (2017). Macrofungi determined in Uzungöl Nature Park (Trabzon). Trakya University Journal of Natural Sciences 18(1): 15-24. DOI: https://doi.org/10.23902/ trkjnat.295542
  5. Akçay, M.E., Dengiz, Y. & Kesici, S. (2022). Coprotus Korf & Kimbr.: A new coprophilous genus record for the mycobiota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany 6(2): 75-77. DOI: https:// doi.org/10.30616/ajb.1149544.
  6. Akçay, M.E., Acar, İ. & Uzun, Y. (2023). Three new records of Helotiales for the mycobiota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany 7(2): 117-121. DOI: https://doi.org/10.30616/ ajb.1289077.
  7. Breitenbach, J. & Kränzlin, F. (1984-2000). Fungi of Switzerland. Vol. 1, Verlag Mykologia, Lucerne.
  8. Bresinsky, A. & Besl, H. (1990). A colour atlas of poisonous fungi. Wolfe Publishing Ltd., Stuttgart.
  9. Buczacki, S. (1989). Fungi of Britain and Europe. HarperCollins Publishers, Glasgow.
  10. Buczacki, S. (2012). Collins fungi guide: The most complete field guide to the mushroom sand to adstools of Britain & Ireland. HarperCollins Publishers, Glasgow.
  11. Dähncke, M.R. (2004). 1200 Pilze in Farbfotos. AT Verlag Aarau, Schweiz.
  12. Ellis, M.B. & Ellis, J.B. (1990). Fungi without gills (Hymenomycetes and Gasteromycetes). Chapman & Hall, London.
  13. Index Fungorum (2024). Index Fungorum. http://www.indexfungorum.org/Names/Names.asp. [16.10.2024].
  14. Jordan, M. (1995). The encyclopedia of fungi of great Britain and Europe. David and Charles Book Co., UK.
  15. Kaya, A. & Uzun, Y. (2020). Bryoperdon, A New Gasteromycete Genus Record for Turkey. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi 23(3): 596-599. DOI: http://dx.doi.org/10.18016/ ksutarimdoga.vi.638135.
  16. Kaygusuz, O., Bandini, D., Knudsen, H. & Türkekul, İ. (2023). Pseudosperma pamukkalense (Inocybaceae: Agaricomycetes), a new species from Turkey. Phytotaxa 599(4): 225-238. DOI: http://dx.doi.org/10.11646/phytotaxa.599.4.2
  17. Keleş, A. (2019a). Three new records for Turkish mycobiota. Applied Ecology And Environmental Research 17(1): 983-988. DOI: http://dx.doi.org/10.15666/aeer/1701_983988.
  18. Keleş, A. (2019b). New records of macrofungi from Trabzon province (Turkey). Applied Ecology And Environmental Research 17(1): 1061-1069. DOI: http://dx.doi.org/10.15666/aeer/ 1701_10611069.
  19. Keleş, A. (2020). Türkiye mikotası için yeni bir cins (Gerronema Singer) kaydı. Mantar Dergisi 11(2): 168-171. Keleş, A., Demirel, K., Uzun, Y. & Kaya, A. (2014). Macrofungi of Ayder (Rize/Turkey) highplateau. Biological Diversity and Conservation 7 (3): 177-183.
  20. Keleş, A. & Oruç, Y. (2017). Leucocoprinus brebissonii (Godey) Locq, a new record for Turkish mycobiota. Anatolian Journal of Botany 1 (2): 49-51. DOI: https://doi.org/10.30616/ ajb.348736.
  21. Keleş, A. & Şelem, E. (2017). Türkiye mikobiyotası için yeni bir kayıt (Trichophaea pseudogregaria (Rick) Boud.). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22(2): 142-145.
  22. Keleş, A., Polat, T. & Demirel, K. (2017). Türkiye mikobiyotası için yeni bir kayıt (Hygrocybe calciphila Arnolds). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22(2): 139-141.
  23. Keleş, A. & Şelem, E., Akçay, M.E. & Kesici, S., (2018). A new edible macrofungus record for Turkish mycobiota. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi 28(özel sayı): 224-227.
  24. Keleş, A., Uzun, Y. & Kaya, A. (2022). Chlorophyllum hortense, a new record for Turkish Mycobiota. The Journal of Fungus 13(1): 62-65.
  25. Kränzlin, F. (2005). Fungi of Switzerland. Vol. 6, Verlag Mykologia, Lucerne.
  26. Kuo, M. & Methven, S.A. (2014). Mushrooms of the Midwest. University of Illinois Press, USA.
  27. Moser, M. (1983). Keys to Agarics and Boleti. Gustav Fiscer Verlag, Stuttgart.
  28. Oruç, Y., Keleş, A., Uzun, Y. & Kaya, A. (2021). Macromycetes determined in Çamburnu Nature Park and close environs (Trabzon). The Journal of Fungus 12(1): 78-86.
  29. Phillips, R. (1981). Mushroom sandotherfungi of great Britain and Europe. Pan Books Ltd., London.
  30. Phillips, R. (2006). Mushrooms. MacMillan, Londra.
  31. Phillips, R., Foy, N. & Kibby, G. (1991). Mushrooms of North America. Published by Little Brown & Co., USA.
  32. Polat, T. & Keleş, A. (2022). Macrofungal biodiversity of Kop Mount (Bayburt-Erzurum). Anatolian Journal of Botany (6)2: 109-114. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.1173421.
  33. Sesli, E. (2020). Presence of Cortinarius atroalbus M.M.Moser and C. duracinobtusus Rob. Henry (Basidiomycota, Cortinariaceae) in Turkey. Anatolian Journal of Botany 4(2): 92-95. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.792297.
  34. Sesli, E. (2021). Rhodocybe cistetorum (Basidiomycota, Entolomataceae), a new species from the Colchic ecoregion of Turkey. Nord J Bot 39(4): 1-9. DOI: https://doi.org/10.1111/njb.03078.
  35. Sesli, E. (2022). Gymnopus impudicus (Fr.) Antonín, Halling & Noordel.: A new record for the Turkish mycota. Biological Diversity and Conservation 15(1): 103-106. DOI: https://doi.org/10.46309/biodicon.2022.1081652.
  36. Sesli, E. (2023). Pseudoporpoloma pes-caprae (Tricholomataceae): A new record for the mycota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany, 7(1): 29-31. DOI: https://doi.org/10.30616/ajb.1244401.
  37. Sesli, E., Asan, A., Selçuk, F. (Eds). Abacı Günyar, Ö., Akata, I., Akgül, H., Aktaş, S., Alkan, S., Allı, H., Aydoğdu, H., Berikten, D., Demirel, K., Demirel, R., Doğan, H.H., Erdoğdu, M., Ergül, C.C., Eroğlu, G., Giray, G., Halikî Uztan, A., Kabaktepe, Ş., Kadaifçiler, D., Kalyoncu, F., Karaltı, İ., Kaşık, G., Kaya, A., Keleş, A., Kırbağ, S., Kıvanç, M., Ocak, İ., Ökten, S., Özkale, E., Öztürk, C., Sevindik, M., Şen, B., Şen, İ., Türkekul, İ., Ulukapı, M., Uzun, Ya., Uzun, Yu. & Yoltaş, A. (2020). Türkiye Mantarları Listesi. Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını, İstanbul. Solak, M.H. & Türkoğlu, A. (2022). Macrofungi of Turkey, Checklist. Vol. III, Kanyılmaz Matbaacılık, İzmir.
  38. Uzun, Y. & Kaya, A. (2021). Scutellinia kerguelensis, a new ascomycete record for Turkey. The Journal of Fungus 12(2): 180-183.
  39. Uzun, Y. & Kaya, A. (2022). Macromycetes determined in Tonya (Trabzon) district. KSU Journal of Agriculture and Nature 25(1): 66-77. DOI: https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.857201.
  40. Uzun, Y., Keleş, A. & Kaya, A. (2022). Pseudohydropus floccipes (Fr.) Vizzini & Consiglio, a new record for Turkish mycobiota. Mantar Dergisi 13(2): 124-127.
  41. Yeşilyurt, F., Uzun, Y. & Kaya, A. (2023). Pseudoboletus parasiticus (Bull.) Šutara, a New Record for Turkish
  42. Mycobiota. Biological Diversity and Conservation 16(1): 70-74. DOI: https:// doi.org/10.46309/biodicon.2023.1227860.
  43. Yeşilyurt, F., Karaduman, Y., Uzun, Y. & Kaya, A. (2024). Simocybe centunculus, a new record for the mycobiota of Türkiye. Anatolian Journal of Botany 8(1): 46-49. DOI: https://doi.org/ 10.30616/ajb.1414991.