Dergiler / Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 2 Sayı: 2

TÜM CANLILAR İÇİN SOSYAL BELEDİYECİLİK

Social Municipality For All Living

Sayfa
17–40
Yayın Tarihi
2021-12-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hazırlanan bu çalışma ile sosyal belediyecilik konusunun önemli bir ayağını oluşturan insanlar dışında kalan canlıların da sosyal belediyecilik anlayasından aldıkları payı hukuksal, toplumsal ve belediyeler tarafından sunulan hizmetler açısından değerlendirerek, bu alanda belediyeler tarafından ortaya konulan iyi örneklere değinmek çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal belediyeciliğe yönelik çalışmalar son yıllarda belediyeler tarafından üzerinde yoğun bir şekilde durulan günümüzün popüler olgularından biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnsan odaklı bir anlayış olan sosyal belediyecilik olgusu, belediyelerin ekonomik güçleri yanı sıra halkın talep ve beklentilerine göre belediyeler tarafından sunulmaya çalışılırken, insanlar dışında kalan canlılar içinde özellikle günümüzde birçok belediyenin ayrıca üzerinde durduğu ve özellikle bu alanda farklı uygulamalarla hizmet vermeye çalıştıkları bir hizmet alanı haline geldiği görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Hazırlanan bu çalışma ile sosyal belediyecilik konusunun önemli bir ayağını oluşturan insanlar dışında kalan canlıların da sosyal belediyecilik anlayasından aldıkları payı hukuksal, toplumsal ve belediyeler tarafından sunulan hizmetler açısından değerlendirerek, bu alanda belediyeler tarafından ortaya konulan iyi örneklere değinmek çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyal belediyecilik · Belediyeler · Sokak Hayvanları

Özet

Sosyal belediyeciliğe yönelik çalışmalar son yıllarda belediyeler tarafından üzerinde yoğun bir şekilde durulan günümüzün popüler olgularından biridir. Sosyal belediyecilik alanında yapılan/yapılmaya çalışılan pek çok uygulama hem belediyeler tarafından hem de bu hizmetleri alan yerel halk tarafından yoğun bir ilgi ve destek görmektedir. İnsan odaklı bir anlayış olan sosyal belediyecilik olgusu, belediyelerin ekonomik güçleri yanı sıra halkın talep ve beklentilerine göre belediyeler tarafından sunulmaya çalışılırken, insanlar dışında kalan canlılar içinde özellikle günümüzde birçok belediyenin ayrıca üzerinde durduğu ve özellikle bu alanda farklı uygulamalarla hizmet vermeye çalıştıkları bir hizmet alanı haline geldiği görülmektedir. Bu canlılara yönelik gerçekleştirilen sosyal belediyecilik uygulamalarının sayısında her geçen gün bir artış eğilimi olması olumlu bir gelişme olarak görülmektedir. Hazırlanan bu çalışma ile sosyal belediyecilik konusunun önemli bir ayağını oluşturan insanlar dışında kalan canlıların da sosyal belediyecilik anlayasından aldıkları payı hukuksal, toplumsal ve belediyeler tarafından sunulan hizmetler açısından değerlendirerek, bu alanda belediyeler tarafından ortaya konulan iyi örneklere değinmek çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır.

Abstract

Studies on social municipality is one of the popular phenomena of today, which has been heavily emphasized by municipalities in recent years. Many practices that are made/try to be made in the field of social municipality are receiving intense interest and support from both the municipalities and the people who receive the service. While the concept of social municipality, which is a human-oriented understanding, is tried to be presented by the municipalities according to the demands and expectations of the people, as well as the economic power of the municipalities, it has become a service area that many municipalities also emphasize and try to serve with different applications in this area, especially today. is seen. It is seen as a positive development that there is an increasing trend in the number of social municipality practices carried out for these creatures. With this study, the main purpose of the study is to evaluate the share of living things other than humans, which constitute an important pillar of the subject of social municipality, from the understanding of social municipality in terms of legal, social and services provided by the municipalities, and to touch on the good examples put forward by the municipalities in this field.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Güven, A., Yazar, B. (2021). TÜM CANLILAR İÇİN SOSYAL BELEDİYECİLİK. Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 17–40. https://ajindex.com/articles/1549064

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (91)

  1. Akbulut, O., Çobanoğlu, N. (2020). Türk Hukukunda Hayvanların Korunmasına İlişkin Yasal Mevzuat ve Bu Mevzuata Göre Hayvanların Hukuki Durumları. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (36): 1-37.
  2. Akgündüz, A. (1990). Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri. 2. Kitap II. Bayezid Devri Kanunnameleri. İstanbul: Faisal Eğitim ve Yardımlaşma Vakfı.
  3. Arıkboğa, E. (2007). Türk Yerel Yönetim Sisteminden Reform ve Yeni Kamu Yönetimi. Ed. B. Eryılmaz, M. Eken, M. L. Şen Kamu Yönetimi Yazıları: Teoride Değişim, Yeniden Yapılanma, Sorunlar ve Tartışmalar (ss. 42-70). Ankara: Nobel Yayınları.
  4. Arslan, M. (2020). Türkiye’de Hayvan Hakları İhlalleri İhbar Mekanizmaları: HAYDİ Uygulaması Örneği. HÜBAM Reflections on Bioethics from Turkey. 3(2):12-22.
  5. Aydın, K. M., Çakmak, E. E. (2017). Sosyal Devletin Temelleri. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi. (1): 11-19.
  6. Aydın, M. (2008). Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler. Ankara: Yedirenk.
  7. Balcılar, N. A., Çınarlı, S. (2020). Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Uygulamaları ve Bornova Belediyesi Örneği. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 21(2): 122- 156.
  8. Bozkurt, Ö., Ergün, T. (2008). Kamu Yönetimi Sözlüğü. Ed. S. Sezen Ankara: TODAİE.
  9. Bölükbaşı, G. A., Yıldırtan, Ç. D. (2010). Yerel Yönetimlerde Belediyenin Başarısını ve Yaşam Memnuniyetini Etkileyen Faktörler Üzerine Bir Alan Araştırması. Öneri Dergisi. 9(33): 227- 235.
  10. Cumalıoğlu, E. (2017). Medeni Hukukta Hayvan Hakları ve Hayvanlar Üzerindeki Hak. D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi: Prof. Dr. Şeref Ertaş’a Armağan. 19(Ö.S.): 573-610.
  11. Çakmak, D. M., Kayalıdere, G. (2018). Sosyal Bütçe Anlayışı ve Sosyal Belediyecilik: Manisa Büyükşehir Belediyesi’nin Sosyal Bütçe Performansı. Uluslararası Yönetim, İktisat ve İşletme Dergisi. 14(4): 947- 962
  12. Çelik, B. (1995). Türk Belediyeciliğinin Tarihsel Gelişimi. Yeni Türkiye Yönetimde Yeniden Yapılanma Özel Sayısı (4): 588-596.
  13. Çobanoğlu, N., Aydoğdu, B. İ. (2004). Hayvan Haklarının Tarihsel Gelişimine Biyoetik Yaklaşım. Bilim ve Ütopya. (16)
  14. Çobanoğlu, N., Aydoğdu, B. İ. (2009). Tıp Araştırmaları ve Hayvan Hakları Açısından Hayvan Deneyleri Etik Kurulları. Türk Tıp Dizini. 112-119.
  15. Çöpoğlu, M. (2014). Sosyal Belediyecilik ve Sorunları. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 5(2): 223- 247.
  16. Degrazia, D. (2006). Hayvan Hakları. Ankara: Dost Kitapevi.
  17. Deniz, A., Akarçay, P., Karakaş, A. (2017). Osmanlı’da Belediyeciliğin Gelişimi ve Modernleşme Çabaları. Akademik Bakış Dergisi. (64): 314-325.
  18. Des Jardins, R. J. (2006). Çevre Etiği: Çevre Felsefesine Giriş. Çev. R. Keleş. Ankara: İmge Kitabevi.
  19. Duman, T., Yüksel, F. (2008). Belediyelerde Vatandaş Memnuniyetinin Ölçümü: Mersin Büyükşehir Belediyesi Örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler. 17(1): 43-57
  20. Ekici, B., Toker, M. C. (2005). Avrupa’da ve Ülkemizde Yerel Yönetimlerin Denetimi ve Etkinliği. Çağdaş Yerel Yönetimler. 14(1): 5-28.
  21. Erdoğan, M. (2003). Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset. Genişletilmiş ve Gözden Geçirilmiş 4. Baskı. Ankara: Liberte Yayınları.
  22. Eren, H. (1994). Yönetimde Merkeziyetçilik, Adem-i Merkeziyetçilik ve Özerklik ve Denetim. Türk İdare Dergisi. 403(66): 145- 150.
  23. Ergin, N. O. (1995). Mecelle-i Umûr-ı Belediyye Cilt. 3. İstanbul: İBB Kütüphanesi.
  24. Ersöz, H. Y. (2000). Yerel Yönetimlerde Fonksiyonel Değişim. Sayıştay Dergisi. (38): 128-167.
  25. Ersöz, H. Y. (2004). Sosyal Politika Perspektifinden Yerel Yönetimler: İngiltere, İsveç ve Türkiye Örneği. İstanbul: Filiz Kitabevi.
  26. Ertan, B. (2001). Hayvan Hakları ve Türkiye. Cevat Geray’a Armağan. Ankara: Mülkiyeliler Birliği Yayınları. 393-416.
  27. Eryılmaz, B. (2015). Kamu Yönetimi: Düşünceler- Yapılar- Fonksiyonlar- Politikalar. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  28. Es, M. (2008). Osmanlı Devleti’nde Mahalli İdareler. Yerel Siyaset. 29-38
  29. Ferry, L. (2000). Ekolojik Yeni Düzen: Ağaç, Hayvan, İnsan çev. T. Ilgaz. İstanbul: YKY
  30. Gözler, K. (2019). Türk Belediye Sistemi Üzerinde Fransız Etkisi: 3 Nisan 1930 Tarihli Belediye Kanunu Fransa’dan mı İktisap Edilmiştir?. Türk İdare Hukuku Sitesi. https://www.idare.gen.tr/belediye-fransiz-etkisi.htm Erişim Tarihi: 22.06.2021
  31. Gümüş, T. A. (2010). Sosyal Devlet Anlayışının Gelişimi ve Dönüşümü. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 18(2): 117-158.
  32. Gümüşoğlu, Ş., Erdem, S., Kavrukkoca, G., Özdağoğlu, A. (2003). Belediyelerde Beklenen Algılanan Hizmet Kalitesinin “Servqual” Modeli İle Ölçülmesi ve Muğla İlinde Bir Uygulama. İstabul: Ulusal Üretim Araştırma Sempozyumu.
  33. Güven, S. (1991). Türkiye’de Sosyal Sorunlar ve Sosyal Politikalar. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  34. Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Yönetmeliği (1989). T.C Resmi Gazete.
  35. Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği (2006). T.C Resmi Gazete.
  36. http://www.almendron.com/tribuna/ l%E2%80%99animal-un-sujet-de-droit Erişim Tarihi: 21.06.2021
  37. http://www.asayis.pol.tr/haydi-hayvan-durum-izleme-mobil-uygulamasi Erişim Tarihi: 20.06.2021
  38. http://www.tokat.gov.tr/turkiyede-bir-ilk-tokat-ili-sahipsiz-hayvanlari-koruma-birliginin-kurulmasi-karari-resmi-gazetede-yayimlandi Erişim Tarihi: 20.06.2021
  39. http://www.tokathaber.com.tr/hayvan-ambulansi-hizmette/17025/ Erişim Tarihi: 20.06.2021
  40. http://www.wikiberal.org/wiki/Droit_animal Erişim Tarihi: 20.06.2021
  41. https://ankara.bel.tr/haberler/sahipsiz-hayvanlar-buyuksehir-korumasinda Erişim Tarihi: 21.06.2021
  42. https://gida.ibb.istanbul/veteriner-hizmetleri-mudurlugu/haberler/9675/ibb-2020de-148-bin-sokak-canlisini-muayene-ve-tedavi-etti.html Erişim Tarihi: 21.06.2021
  43. https://gida.ibb.istanbul/veteriner-hizmetleri-mudurlugu/haberler/9678/mutlu-atlar-adasi.html Erişim Tarihi: 21.06.2021
  44. https://www.aa.com.tr/tr/sirkethaberleri/belediye/tbbden-sokak-hayvanlarina-yonelik-projelere-7-milyon-250-bin-tl-destek/661798 Erişim Tarihi: 30.07.2021
  45. https://www.bursa.bel.tr/haber/bursada-yasamak-onlar-icin-de-ayricalik-29720 21.06. 2021 Erişim Tarihi: 21.06.2021
  46. https://www.bursakalite.com.tr/kanunname-i-ihtisab-i-bursa.html Erişim Tarihi: 21.06.2021
  47. https://www.haberler.com/tokat-ta-sokak-hayvanlari-icin-parklara-mamamatik-13961226-haberi/ Erişim Tarihi: 20.06.2021
  48. https://www.haytap.org/tr/devlet-kurumlari-ve-haytap/ankara-buyuksehir-belediye-baskani-mansur-yavas-haytapin-soz-veriyorum-protokolunu-imzaladi?anahtar=s%C3%B6z+veriyorum Erişim Tarihi: 20.06.2021
  49. https://www.haytap.org/tr/goezyalarnza-hakim-olamayacanz-gercek-bir-suerguen-18-maddede-hayrsz-ada-katliam Erişim Tarihi: 20.06.2021 https://www.ibb.istanbul/News/Detail/37352 Erişim Tarihi: 21.06.2021
  50. https://www.thkd.org.tr/hakkimizda.php#v-pills-4 Erişim Tarihi: 20.06.2021 https://www.tokat.bel.tr/sayfa/detay/400 Erişim Tarihi: 20.06.2021
  51. İpek, S., Çıplak, B. (2016). Türkiye’de Sosyal Belediyecilik ve Sosyal Bütçe Uygulamaları: Çanakkale Belediyesi Örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi. (14): 201- 215.
  52. Kara, U. (2013). Sosyal Devletin Yükselişi ve Düşüşü. Adana: Karahan Kitabevi.
  53. Keleş, R., Hamamcı, C., Çoban, A. (2012). Çevre Politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
  54. Koçhisarlıoğlu, C., Söğütlü Erişgin, Ö. (2013). Hayvanın Hukuki Konumu. Yaşar Üniversitesi E- Dergisi. 8(Ö.S): 1691-1724.
  55. Kütükoğlu, S. M. (1983). Osmanlılarda Narh Müessesesi ve 1640 Tarihli Narh Defteri. İstanbul: Enderun Kitabevi.
  56. Menteş Gürler, A., Osmanağaoğlu, Ş. (2009). Türkiye’de Hayvanları Koruma Kanununun Tarihsel Gelişimi. Kafkas Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi. 15(3): 325- 330.
  57. Nuttall, J. (2011). Ahlak Üzerine Tartışmalar. Çev. A. Yılmaz. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  58. Oktay, T. (2010). Yerel Yönetim Reformu Sonrasında İl Özel İdareleri. İstanbul: Hayat Yayın Grubu.
  59. Oktay, T. (2020). 1920-2020 Döneminde Türkiye’de Belediyelerin Gelişimi. Medeniyet Araştırmaları Dergisi.5(2): 171-223.
  60. Ortaylı, İ. (1976). Osmanlı Kadısının Taşra Yönetimindeki Rolü Üzerine. Amme İdaresi Dergisi. 9(1): 95-107.
  61. Ortaylı, İ. (2000). Tanzimat Devrinde Osmanlı Mahalli İdareler (1840-1880). Ankara: AKDTYK.
  62. Ökmen, M., Parlak, B. (2008). Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler: İlkeler, Yaklaşımlar ve Mevzuat. Bursa: Alfa Aktüel.
  63. Önver, B. Ş. (2019). Altıncı Daire-i Belediye ve Günümüz Belediye Hizmetleriyle Karşılaştırılması. Takvim-i Vekai. 7(1): 37-72.
  64. Öz, C., Yıldırımalp, S. (2002). Türkiye’de Kentsel Yoksullukla Mücadele: Sosyal Belediyeciliğin Rolü. Erişim Adresi: http://www.sosyalsiyaset.net/documents/05112009_2.asp
  65. Özbek, N. (2002). Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Sosyal Devlet. Toplum ve Bilim. 92(2002): 7-33.
  66. Özdemir, S. (2006): Refah Devleti: Altın Çağdan Belirsiz Geleceğe. Sosyal Politikalar Dergisi.
  67. Özdemir, S. (2007). Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası.
  68. Özen İnci, Z. (2019). Güncel Gelişmeler Işığında Türkiye’de Hayvanların Ceza Hukuku Bakımından Korunması. İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 5(1): 1-24.
  69. Özgür, A. (2010). Hayvanlarla Hayatı Paylaşmak. Veteriner Hekimler Derneği Dergisi. 81(2): 9- 13.
  70. Pacek, A., Freeman, B. (2015). The Welfare State and Quality of Life: A Cross- Nation Analysis.
  71. Pektaş, K. E. (2010). Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Uygulamaları ve Temel Sorunlar. Akademik İncelemeler Dergisi. 5(1): 4- 22.
  72. Pierson, C. (2011). Beyond The Welfare State: The New Political Economy Of Welfare Second Edition. Cambridge: Polity Press.
  73. Resnik, B. D. (2004). Bilim Etiği. Çev. V. Mutlu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  74. Selek Öz, C. (2010). Sosyal Belediyecilik Bağlamında Evde Bakım Hizmetleri (İstanbul, Ankara, Kocaeli Büyükşehir Belediyeleri Örnekleri). Sakarya Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkiler Anabilim Dalı Doktora Tezi.
  75. Sezik, M. (2016). Türkiye’de Sosyal Belediyeciliğin Gelişimi ve Sorun Alanları. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 5(2): 171-186.
  76. Sungurbey, İ. (1992). Hayvan Hakları: Bir İnsanlık Kitabı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  77. Şahinoğlu, İ. (2014). Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Anlayışı. Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
  78. Şaylan, G. (2003). Değişim, Küreselleşme ve Devletin Yeni İşlevi. 2. Baskı. Ankara: İmge Kitapevi.
  79. Taşkesen, Ö. M. (2017). Osmanlı Döneminde Sosyal Refah Sistemi Olarak Vakıflar. İş ve Hayat. 3(5): 57-66.
  80. Toprak, D., Şataf, C. (2009). Türkiye’de Yerel Yönetimler Reformu Çerçevesinde Sosyal Belediyecilik Yaklaşımı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi. 1(1): 11-24.
  81. Ünal, F., Caner, C. (2014). Yerel Yönetimler ve Sosyal Politika(lar): Sosyal Belediyecilik. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi. 49(2): 31-49.
  82. Ünder, H. (1996). Çevre Felsefesi: Etik ve Metafizik Görüşler. Ankara: Doruk Yayıncılık.
  83. Yılmaz, H. (2006). Hayvan Haklarına Bakış. TBB Dergisi. (62): 212-229.
  84. Yücel, N., Yücel, A., Gülter, E., Ak, M. (2012). Belediyelerde Hizmet Pazarlaması: Elazığ Belediyesi Örneği. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi. 5(2): 150-164.
  85. Zencirkıran, M. (2016). Küreselleşme, Küresel Sorunlar ve Çözüm Arayışları. Ed. M. Zencirkıran Dünden Bugüne Türkiye’nin Toplumsal Yapısı (ss. 407-427). Bursa: Dora Yayınevi.
  86. 2709 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982). T.C Resmi Gazete, 17863. 9.11.1982.
  87. 4721 Türk Medeni Kanunu (2001). T.C Resmi Gazete, 24607. 22.11.2011.
  88. 5199 Hayvanları Koruma Kanunu (2004). T.C Resmi Gazete, 25509. 24.06.2004.
  89. 5216 Büyükşehir Belediye Kanunu (2004), T.C Resmi Gazete, 25531. 10.07.2004.
  90. 5237 Türk Ceza Kanunu (2004). T.C Resmi Gazete., 25611. 26.09.2004.
  91. 5393 Belediye Kanunu (2005). T.C Resmi Gazete, 25874. 03.07.2005.