Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİki sosyal bilimcinin tarihsel bağlamda ortaya koyduğu perspektifler, Türk toplumsal dönüşümünün anlaşılmasında önemli referans noktaları sunmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Osmanlı-Türk modernleşmesini anlatı-hikâye etme ötesinde kavramsal ve teorik bakış açısıyla ele alan çalışmalar sınırlıdır. Niyazi Berkes ve Şerif Mardin, tarihsel veri ile teorik yapıyı birleştiren çalışmalarıyla literatürde seçkin bir yere sahiptir. Şerif Mardin’in modernleşmeye dair bakış açısının ana eksenini ‘büyük-küçük gelenek’, ‘kültür’ ve ‘merkezileşme’ kavramları oluşturur. Niyazi Berkes ise modernleşmeyi sekülerleşme olarak ifade eder ve ilerlemeci-aydınlanmacı çizgiyi savunur. Bu çalışmada, Niyazi Berkes ve Şerif Mardin'in Türk modernleşme/çağdaşlaşma sürecine dair tarihsel ve teorik perspektiflerin analizi hedeflenmektedir. Berkes ve Mardin'in Türk modernleşme sürecine katkılarının yanı sıra, her iki düşünürün de benzerliklerini ve farklılıkları bu çerçevede vurgulanır. İki sosyal bilimcinin tarihsel bağlamda ortaya koyduğu perspektifler, Türk toplumsal dönüşümünün anlaşılmasında önemli referans noktaları sunmaktadır.
Abstract
Studies examining the Ottoman-Turkish modernization process from a conceptual and theoretical perspective beyond narrative are few in the Ottoman-Turkish modernization literature. Niyazi Berkes and Şerif Mardin have a distinguished place in the literature with their works combining historical data and theoretical structure. The main axis of Şerif Mardin's perspective on modernization is the concepts of ‘great and little tradition’, ‘culture’ and ‘centralization’. Niyazi Berkes, on the other hand, expresses modernization as secularization and defends the progressive-enlightenment line. In this study, it is aimed to analyze the historical and theoretical perspectives of Niyazi Berkes and Şerif Mardin on the Turkish modernization / modernization process. In addition to the contributions of Berkes and Mardin to the Turkish modernization process, the similarities and differences of both thinkers are emphasized in this context. The perspectives put forward by two social scientists in the historical context provide important reference points in understanding Turkish social transformation.