Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAnaliz, bu mekanizmaların etkinliğinin kurumsal tasarım, düzenleyici gelenek ve yönetim tasarım seçimleri tarafından belirlendiğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Az sayıda özel dijital platform şirketi, resmi olarak demokratik kurumlara ait olan yönetim yetkisini ele geçirmiştir. Bu platform yetkisinin işleyiş biçimi ve kapsamı, uygulandığı bağlamların kurumsal yapılanması ve düzenleyici geleneklerinden etkilenmektedir. Bu çalışma, yoğunlaşmış platform yetkisinin Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Avrupa Birliği’nde bulut altyapısı ve yapay zeka yönetimi olmak üzere iki dijital alanda nasıl işlediğini incelemektedir. Oligarşi teorisi, Bilim ve Teknoloji Çalışmaları ve Castelfranchi’nin vesayet ilişkileri teorisinden yararlanılarak, platform yetkisinin post-demokratik koşullar altında işlediği üç mekanizma belirlenmiştir: altyapısal yerleştirme, epistemik bağımlılık ve imgelemlerin yerleşmesi. Birincil politika belgeleri, düzenleyici çerçeveler ve yönetim metinlerinin nitel karşılaştırmalı vaka çalışması analizi yoluyla, çalışma bu mekanizmaların üç bağlamda da farklı yoğunluklarda ve sonuçlarla nasıl işlediğini izlemektedir. Analiz, bu mekanizmaların etkinliğinin kurumsal tasarım, düzenleyici gelenek ve yönetim tasarım seçimleri tarafından belirlendiğini göstermektedir. Bulgular, Avrupa Birliği’nin bağlayıcı yasal çerçevesinin platform otoritesini kısmen sınırlandırabildiğini, ABD’nin dijital platformlar tarafından üretilen bilgiye bağımlılığı nedeniyle epistemik ele geçirmeye en açık bağlam oluşturduğunu, Birleşik Krallık’ın ise gönüllü iş birliğine dayalı hibrit bir model sergilediğini göstermektedir. Çalışma, bu üç bağlamda kamu yönetişiminin platform şirketlerine yapısal bağımlılığının demokratik hesap verebilirliği zedeleyerek paternalist vesayet ilişkileri ürettiğini ve demokratik yönetişimin korunmasının kurumsal bağımsızlığa ve alternatif dijital yönetişim imgelerinin geliştirilmesine bağlı olduğunu savunmaktadır.
Abstract
A small number of private digital platform companies have acquired governance authority that formally belongs to democratic institutions. The mode of operation and the extent of this platform authority is influenced by the institutional configuration and regulatory traditions of the contexts in which it is exercised. This study examines how concentrated platform authority operates across two digital domains, namely cloud infrastructure and AI governance in the United States, the United Kingdom, and the European Union. Drawing on oligarchy theory, Science and Technology Studies, and Castelfranchi’s theory of tutelary relationships, three mechanisms through which platform authority operates under post-democratic conditions are identified which are infrastructural embedding, epistemic capture, and imaginative stabilization. Through qualitative comparative case study analysis of primary policy documents, regulatory frameworks, and governance texts, the study traces how these mechanisms operate across all three contexts with different intensities and outcomes. The analysis demonstrates that the effectiveness of these mechanisms is determined by institutional design, regulatory tradition, and governance design choices. The findings show that the EU’s binding legal framework partially constrains platform authority, the US constitutes the most vulnerable context due to its dependence on knowledge generated by digital platforms and the UK exhibits a hybrid model based on voluntary cooperation. The study argues that structural dependence of public governance on platform companies across all three contexts undermines democratic accountability and produces paternalistic tutelary relationships, and that preserving democratic governance in digital infrastructures depends on institutional independence and the cultivation of alternative digital governance imaginaries.