Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2019 / Sayı: 79

HADİSLER BAĞLAMINDA ENGELLİLERE YÖNELİK MANEVÎ BAKIM

Sayfa
461–482
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in engellilik gerçeğine bakışı ve engellilere yaklaşımı bağlamında ulaşılan tespitlerin birey ve toplum için ifade ettiği mana ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Engellilik tüm dünyanın bir gerçeği olduğu gibi, ülkemizdeki pek çok aileyi doğrudan ilgilendiren sosyal somut bir vâkıadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Engelli bireylerin sabır, tahammül, şükür ve imtihan olma ve mükâfatından yararlanmayı ümit etme gibi sorumluluklarının farkında olmalarının, toplumun da sorumlulukları bağlamında onlarla iş birliği yaparak desteklerini esirgememelerinin, onları rahatsız edecek tutum ve davranışlardan kaçınmalarının ve engellilere her hususta gereken yardımı yapmalarının önemine dikkat çekilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in engellilik gerçeğine bakışı ve engellilere yaklaşımı bağlamında ulaşılan tespitlerin birey ve toplum için ifade ettiği mana ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hz. Peygamber · Hadis · Engelli

Özet

Engellilik tüm dünyanın bir gerçeği olduğu gibi, ülkemizdeki pek çok aileyi doğrudan ilgilendiren sosyal somut bir vâkıadır. Engellilik hususunda önem arz eden, engelli bireylerin hayata tutunmalarını sağlamaya, karşılaştıkları sorunları çözmeye ve minimize etmeye yönelik irade ve çaba sergilemektir. Bu da hem engelli bireylerin kendilerine, hem de toplumun engellilere yönelik sorumluluklarını yerine getirmesine bağlı bir durumdur. Makalede engellilere yönelik manevî bakımın hadislerdeki dayanakları araştırılmıştır. Bu bağlamda engellilerin manevîyatlarını güçlendirme, hayata bağlılıklarını artırma, iç dünyalarıyla barışık olma gibi insan merkezli bütüncül hizmetleri ifade eden ve toplumun yükümlülükleri arasında yer alan manevî bakım konusuna dikkat çekilmiştir. Engellilerin manevî ihtiyaçlarının giderilmesinde onlara sevgi ve ilgi ile yaklaşılmasının yanısıra, onlara ümit ve moral vererek telkin, teskin, teselli ve tavsiyede bulunulmasının önemi ortaya konulmuştur. Engelli bireylerin sabır, tahammül, şükür ve imtihan olma ve mükâfatından yararlanmayı ümit etme gibi sorumluluklarının farkında olmalarının, toplumun da sorumlulukları bağlamında onlarla iş birliği yaparak desteklerini esirgememelerinin, onları rahatsız edecek tutum ve davranışlardan kaçınmalarının ve engellilere her hususta gereken yardımı yapmalarının önemine dikkat çekilmiştir. Ayrıca çalışmada Hz. Peygamber’in engellilik gerçeğine bakışı ve engellilere yaklaşımı bağlamında ulaşılan tespitlerin birey ve toplum için ifade ettiği mana ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AÇIKEL, Y. (2019). HADİSLER BAĞLAMINDA ENGELLİLERE YÖNELİK MANEVÎ BAKIM. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 79, 461–482. https://ajindex.com/articles/154232

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Açıkel, Yusuf, “Nefsini Bilen Rabb’ini Bilir” Hadis mi, Kelâm-ı Kibar mı?”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, Isparta, 1998, S. 5, s. 173-200. _____, “Görme Engelliler ve Bazı Öneriler”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Isparta, 2010/2, S. 25, s. 15-40.
  2. Ahmed, Ahmed b. Muhammed b. Hanbel (241/855), Müsned, İstanbul: Çağrı, 1992.
  3. Selim, Ahmet, Sevgiyle Yaşamak, İstanbul: 2002.
  4. Ahmed Naim, Babanzade-Kâmil Miras, Sahîh-i Buhârî Muhtasarı Tecrîd-i Sarîh Terce- mesi ve Şerhi, I-XII+I, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı, 1978.
  5. Akay, Hasan, İslâmî Terimler Sözlüğü, İstanbul: İşaret, 1995.
  6. Aydın, Garip, Hadislerde Hastalara Yönelik Manevi Destekler, Basılmamış Doktora Tezi, Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi, 2015.
  7. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul: Timaş, 1987. Aynî, Bedruddîn Ebû Muhammed Mahmud b. Ahmed (855/1451), Umdetü’l-Kâri fi Şerhi Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut: trs. Beydâvî, Ebû Saîd Abdullah b. Ömer (791/1389), Envârü’t-Tenzîl ve Esrârü’t-Te’vîl (Ki- tabü Mecmûatin mine’t-Tefâsir içinde), Beyrut: trs. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali (458/1066), es-Sünenu’l-Kübrâ, Mekke: Mek- tebetu Dâri’l-Bâz, 1994. ______, Şuabü’l- Îman, Riyad: Mektebetü Rüşd, 2003. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil el-Buhârî (256/870), el-Câmiu’s-Sahîh, I- VIII, İstanbul: Çağrı, 1992. ______, el-Edebü'l-Müfred, Thk. M. Fuad Abdülbaki, I-II, Kahire: 1375. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman b. Fadl b. Behrâmî (255/869), Sünen, İstanbul: Çağrı, 1413/1992.
  8. Ebu Davud, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî (275/888), Sünen, I-V, İstanbul: Çağrı, 1992. Ebû Ya‘lâ, Ahmed b. Ali el-Mevsılî, et-Temîmî, Musned, Dımeşk: Dâru’l-Me’mun li’t-Turâs, 1984.
  9. Erul, Bünyamin, “Engellilerle İlgili Hadislerin Analizi”, Ülkemizde Engelliler Gerçeği ve İslâm (Sorunlar ve Çözüm Önerileri), Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı, 2005. Fîrûzâbâdî, Ebû Tâhir Muhammed b. Ya’kûb el-Fîrûzâbâdî (817/1414), Tenvîru’l-mikbâs min Tefsîri İbn Abbas, (Kitabü Mecmûatin mine’t-Tefâsir içinde), Beyrut: trs. ______, el-Kamûsu’l-Muhît, Beyrut: 1306/1987. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed el-Gazzâlî et- Tûsî (ö. 505/1111), Kimya-yı Saâdet, Çev. Ali Arslan, İstanbul: Merve, 1992. Hâzin, Alâeddîn Ali b. Muhammed (741/1340), Lübâbü’t-te’vîl fi Meâni’t-tenzîl, (Kitabü- Mecmûatin mine’t-Tefâsir içinde), Beyrut: trs. İbn Dureyd, Ebu Bekr Muhammed b. Hasan (321/933), el-Muctenâ, Dımeşk: Dâru’l-Fikr, 1982.
  10. İbn Hacer, Ahmed b. Ali