KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2018 / Sayı: 73

SOSYAL YARDIM OLGUSU VE TÜRKİYE’DE ŞARTLI SOSYAL YARDIM UYGULAMALARI

ABDULLAH YILMAZ
Yaşar AKSANYAR
TAHSİN GÜLER
Sayfa
595–612
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kurumsal yapı; katılımcı, esnek ve yerel yönetimlere yetki sağlayan, yönetişimi esas alan bir şekilde kurgulanmış, sosyal yardım politikaları; klasik sosyal yardımlardan, istihdamı, girişimciliği ve yoksul kesimlerin gelişimini esas alan ve katma değeri daha yüksek olan şartlı sosyal yardımlara doğru bir yönelim göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye, 2000’li yıllardan itibaren sosyal güvenlik alanında önemli gelişmeler kaydetmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle bu gelişmeler içerisinde yoksul ve dezavantajlı kesimlere yönelik yapılan sosyal yardımlar alanında sağlanan kurumsallaşmayla birlikte uygulanan kamu politikaları da dikkat çekici olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Kurumsal yapı; katılımcı, esnek ve yerel yönetimlere yetki sağlayan, yönetişimi esas alan bir şekilde kurgulanmış, sosyal yardım politikaları; klasik sosyal yardımlardan, istihdamı, girişimciliği ve yoksul kesimlerin gelişimini esas alan ve katma değeri daha yüksek olan şartlı sosyal yardımlara doğru bir yönelim göstermiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Sosyal Yardım · Kamu Politikası · Kurumsallaşma

Özet

Türkiye, 2000’li yıllardan itibaren sosyal güvenlik alanında önemli gelişmeler kaydetmiştir. Özellikle bu gelişmeler içerisinde yoksul ve dezavantajlı kesimlere yönelik yapılan sosyal yardımlar alanında sağlanan kurumsallaşmayla birlikte uygulanan kamu politikaları da dikkat çekici olmuştur. Bu dönemde, geçmişten bu yana toplumun yoksul kesimlerine yönelik uygulanan ancak ulusal ölçekte kapsamlı ve planlı bir politikaya dayanmayan sosyal yardımlar kurumsal ve bütünleşik bir anlayışla ele alınmaya başlanmıştır. Kurumsal yapı; katılımcı, esnek ve yerel yönetimlere yetki sağlayan, yönetişimi esas alan bir şekilde kurgulanmış, sosyal yardım politikaları; klasik sosyal yardımlardan, istihdamı, girişimciliği ve yoksul kesimlerin gelişimini esas alan ve katma değeri daha yüksek olan şartlı sosyal yardımlara doğru bir yönelim göstermiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, A., AKSANYAR, Y., GÜLER, T. (2018). SOSYAL YARDIM OLGUSU VE TÜRKİYE’DE ŞARTLI SOSYAL YARDIM UYGULAMALARI. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 73, 595–612. https://ajindex.com/articles/153931

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Adato, M. ve Hoddinott, J. (2010). Conditional cash transfers in Latin America. Baltimo- re: The Johns Hopkins University Press.
  2. Aile ve Sosyal PolitkalarBakanlığı(2016). 2016 yılıfaaliyetraporu. Web: http://www.aile. gov.tr/data/58b58e4c691407119c1392 39/2016 % 20%20Faaliyet%20Raporu. pdf adresinden 10 Ocak 2018’de alınmıştır. Aile ve Sosyal Politkalar Bakanlığı (2012). Türkiye’de uygulanan şartlı nakit transferi programı’nın fayda sahipleri üzerindeki etkisinin nitel ve nicel olarak ölçülmesi projesi final raporu. Ankara, ASPB Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü Yayını. Web: http://sosyalyardimlar.aile.gov.tr/data/5429198a369dc32 358ee29b9/Tur- kiyede_Uygulanan_SNT_Programinin_Etkisinin_Olculmesi_Projesi_Final_ Raporu_-_TR.pdf adresinden 11 Ocak 2018’de alınmıştır. Aktan, C. C. ve Vural İ. Y. (2002). Yoksulluk: terminoloji, temel kavramlar ve ölçüm yöntemleri, C. C. Aktan (Ed.). Yoksullukla Mücadele Stratejileri, Ankara, Hak-İş Konfederasyonu Yayınları. Web: http://www.canaktan.org/ekonomi/yoksulluk/ birinci-bol/aktan-vural-yoksulluk.pdf adresinden 11 Ocak 2018’de alınmıştır. Akyol, E. D. (2013). Sultan II. Abdülhamit döneminde sosyal politika uygulamaları. Sos- yal Politika Çalışmaları Dergisi. 7. (31), 33-47.
  3. Altay, A. (2005). Yoksulluk sadece devletin sorunu mu? Kamu harcamaları açısından bir değerlendirme. Sosyo-Ekonomi Dergisi. (2), 155- 178. Barrientos, A. (2013). Social assistance in developing countries. Cambridge: Cambridge University Press.
  4. Bauman, Z. (1999). Çalışma, tüketicilik ve yeni yoksullar. (1. Basım). İstanbul:
  5. Sarmal Yayınevi.
  6. Beattie, R. (2000). Social protection for all: but how? International Labour Review. 139. (2). 129-148.
  7. Buğra, A. ve Keyder, Ç. (2006), The Turkish welfare regime in transformation. Journal of European Social Policy. 16. (3). 211-228.
  8. Buğra, A. ve Sınmazdemir, N. T. (2002). Yoksullukla mücadelede insani ve etkin bir yöntem: nakit gelir desteği. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Fo- rumu. Web: http://www.spf.boun.edu.tr/docs/discussionpaper1.pdf adresinden 12 Ocak 2018’de alınmıştır. Clegg, D. (2002). The political status of social assistance benefits in european welfare states: lessons from reforms to provision for the unemployed in france and great britain. European Journal of Social Security. 4. (3). 201-226.
  9. Coşkun, S. ve Güneş, S. (2008). Dünyadaki gelişmeler çerçevesinde ülkemizdeki so- syal yardımları iyileştirme çalışmalarının değerlendirilmesi. 5. Aile Şurası Aile Destek Hizmetleri Bildirileri