Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular; katılımcıların HASPAHA toplam puan ortalaması 106.33 ± 17.84 olarak saptanmış olup, öğrencilerin afetlere hazırlık algılarının iyi düzeyde olduğu görülmüştür.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Öz Amaç; bu çalışmanın amacı, sağlık temalı bir üniversitede öğrenim gören İlk ve Acil Yardım (paramedik) programı öğrencilerinin afetlere hazırlık algılarını belirlemek ve bu algıyı etkileyen sosyodemografik ile eğitimsel faktörleri incelemektir. Gereç ve Yöntem; tanımlayıcı ve kesitsel desende tasarlanan araştırmanın örneklemini 165 paramedik öğrencisi oluşturmuştur. Veriler, araştırmacılar tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ve "Hastane Öncesi Sağlık Personellerinin Afetlere Hazırlık Algısı Ölçeği (HASPAHA)" kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon analizi ve hiyerarşik çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular; katılımcıların HASPAHA toplam puan ortalaması 106.33 ± 17.84 olarak saptanmış olup, öğrencilerin afetlere hazırlık algılarının iyi düzeyde olduğu görülmüştür. Hiyerarşik regresyon analizi ile oluşturulan nihai modele göre; sınıf düzeyinin yüksek olması (β=.277, p<.001), afetlerde görev alma isteği (β=.336, p<.001), alınan afet eğitiminin içeriğini yeterli bulma (β=.259, p<.01) ve mevcut afet bilgisini yeterli bulma (β=.169, p<.05) değişkenleri afetlere hazırlık algısını anlamlı ve pozitif yönde yordamaktadır. Buna karşın "eğitim süresini yeterli bulma" (β=−.333, p<.01) değişkeninin hazırlık algısını negatif yönde etkilediği belirlenmiştir. Yaş, cinsiyet, öğrenci statüsü, UMKE gönüllüsü olma düşüncesi ve daha önce afet yaşama deneyiminin ise hazırlık algısı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Sonuç; paramedik öğrencilerinin afetlere hazırlık algıları genel olarak ortalamanın üzerindedir. Öğrencilerin afetlere hazır hissetmesinde ve farkındalıklarının artmasında eğitim süresinin uzunluğundan ziyade eğitimin içeriğinin nitelikli olması çok daha kritik bir öneme sahiptir. Bu bağlamda, paramedik eğitim müfredatının yalnızca teorik kalmaması; simülasyon, canlı saha tatbikatları ve senaryo temelli uygulamalarla zenginleştirilmesi önerilmektedir.
Abstract
ABSTRACT Objective; the aim of this study is to determine the disaster preparedness perceptions of First and Emergency Aid (paramedic) program students studying at a health-themed university and to examine the sociodemographic and educational factors affecting this perception. Materials and Methods; the sample of this descriptive and cross-sectional study consisted of 165 paramedic students. Data were collected using a Personal Information Form created by the researchers and the "Perception of Disaster Preparedness of Personnel Working in Pre-Hospital Emergency Medical Services (HASPAHA) Scale". Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, and hierarchical multiple linear regression analysis were used for the statistical analysis of the data. Results; the mean HASPAHA total score of the participants was found to be 106.33 ± 17.84, indicating that the students' disaster preparedness perceptions were at a good level. According to the final model generated by hierarchical regression analysis; a higher class level (β=.277, p<.001), willingness to take duty in disasters (β=.336, p<.001), finding the content of disaster education adequate (β=.259, p<.01), and finding current disaster knowledge adequate (β=.169, p<.05) significantly and positively predicted the perception of disaster preparedness. Conversely, "finding the education duration adequate" (β=−.333, p<.01) negatively affected the preparedness perception. Age, gender, student status, the intention to be a UMKE volunteer, and previous disaster experience had no statistically significant effect on the preparedness perception. Conclusion; the disaster preparedness perceptions of paramedic students are generally above average. The quality and content of the education, rather than the length of the education period, are critically more important in making students feel ready for disasters and increasing their awareness. In this context, it is recommended that the paramedic education curriculum should not remain purely theoretical; it should be enriched with simulations, field exercises with live subjects, and scenario-based applications.