Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışmaya probiyotik grubunda 120 ve kontrol grubunda 120 olmak üzere toplam 240 çocuk dahil edildi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, antibiyotik tedavisi başlanan 2–12 yaş arası çocuklarda Lactobacillus rhamnosus GG ve Bifidobacterium animalis subsp. lactis içeren probiyotik desteği kullanımının antibiyotik ilişkili ishal, gastrointestinal tolerabilite, sağlık hizmeti kullanımı ve sosyal sonuçlar üzerindeki etkisini gerçek yaşam verileriyle değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: 01.01.2026–01.06.2026 tarihleri arasında 15 merkezde çocuk polikliniği/çocuk sağlığı ve hastalıkları birimlerinde herhangi bir enfeksiyon tanısıyla antibiyotik tedavisi başlanan 2–12 yaş arası çocuklar çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar, antibiyotik tedavisi sırasında L. rhamnosus GG ve B. animalis subsp. lactis içeren probiyotik desteği kullanıp kullanmamalarına göre Grup 1 (Probiyotik, n=120) ve Grup 2 (Kontrol, n=120) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Birincil sonlanım noktası, başka bir klinik nedenle açıklanamayan, 24 saat içinde üç veya daha fazla yumuşak/sulu dışkılama olarak tanımlanan antibiyotik ilişkili ishal gelişimi olup; ikincil sonlanımlar arasında gastrointestinal yakınmalar, tekrar sağlık kuruluşuna başvuru, antibiyotik değişimi/kesilmesi, okul/kreş devamsızlığı ve aile iş gücü kaybı değerlendirilmiştir. Sürekli değişkenler için Mann–Whitney U testi, kategorik değişkenler için ki-kare/Fisher'in kesin testi kullanılmış; bağımsız risk faktörlerini belirlemek amacıyla çok değişkenli lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya probiyotik grubunda 120 ve kontrol grubunda 120 olmak üzere toplam 240 çocuk dahil edildi. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, antibiyotik endikasyonu, kullanılan antibiyotik türü ve antibiyotik kullanım süresi açısından anlamlı fark saptanmadı. Antibiyotik ilişkili ishal sıklığı probiyotik grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşüktü (%16,7’ye karşı %32,5; p=0,007). Probiyotik kullanımı, antibiyotik ilişkili ishal riskinde %49 relatif azalma ile ilişkili bulundu (RR=0,51; %95 GA: 0,32–0,83). Ayrıca probiyotik grubunda ishal süresi, maksimum günlük dışkılama sayısı, karın ağrısı, gaz, şişkinlik, bulantı/kusma, tekrar sağlık kuruluşuna başvuru, hastaneye yatış, antibiyotik değişimi/kesilmesi, ek tedavi gereksinimi, okul/kreş devamsızlığı ve aile iş gücü kaybı anlamlı olarak daha düşük bulundu. Sonuç: Lactobacillus rhamnosus GG ve Bifidobacterium animalis subsp. lactis içeren probiyotik desteği, antibiyotik tedavisi alan 2–12 yaş arası çocuklarda antibiyotik ilişkili ishal ve ilişkili klinik-sosyal yükte anlamlı azalma ile ilişkili bulunmuştur.
Abstract
ABSTRACT Objective: This study aimed to evaluate the association between probiotic supplementation containing Lactobacillus rhamnosus GG and Bifidobacterium animalis subsp. lactis and antibiotic-associated diarrhea, gastrointestinal tolerability, healthcare utilization, and social outcomes in children aged 2–12 years receiving antibiotic therapy, using real-world clinical data. Materials and Methods: This multicenter cohort study included children aged 2–12 years who were prescribed antibiotic therapy for an infectious diagnosis in pediatric outpatient clinics and/or departments of pediatrics across 15 centers between January 1, 2026, and June 1, 2026. Patients were categorized according to probiotic use during antibiotic therapy into the probiotic group, receiving supplementation containing L. rhamnosus GG and B. animalis subsp. lactis in addition to antibiotics (Group 1, n=120), and the control group, receiving antibiotics alone (Group 2, n=120). The primary outcome was antibiotic-associated diarrhea, defined as three or more loose or watery stools within 24 hours without an alternative clinical explanation. Secondary outcomes included gastrointestinal symptoms, repeat healthcare visits, antibiotic modification or discontinuation, school/daycare absenteeism, and parental workday loss. Continuous variables were compared using the Mann–Whitney U test, whereas categorical variables were analyzed using the chi-square test or Fisher’s exact test, as appropriate. Multivariable logistic regression analysis was performed to identify independent factors associated with antibiotic-associated diarrhea. Results: A total of 240 children were included, with 120 patients in each group. Baseline characteristics, including age, sex, antibiotic indication, antibiotic class, and duration of antibiotic therapy, were comparable between the groups. The incidence of antibiotic-associated diarrhea was significantly lower in the probiotic group than in the control group (16.7% vs. 32.5%; p=0.007). Probiotic supplementation was associated with a 49% relative reduction in the risk of antibiotic-associated diarrhea (RR=0.51; 95% CI: 0.32–0.83). The probiotic group also had significantly shorter diarrhea duration, lower maximum daily stool frequency, and lower rates of abdominal pain, flatulence, bloating, nausea/vomiting, repeat healthcare visits, hospitalization, antibiotic modification/discontinuation, need for additional treatment, school/daycare absenteeism, and parental workday loss. Conclusion: In children aged 2–12 years receiving antibiotic therapy, supplementation with Lactobacillus rhamnosus GG and Bifidobacterium animalis subsp. lactis was associated with a lower incidence of antibiotic-associated diarrhea and a reduced clinical and social burden, supporting its potential role as a practical adjunctive strategy to improve gastrointestinal tolerability during antibiotic treatment.