Dergiler / Spor Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 31 - Sayı: 3

Genç Erkek Basketbolcularda Yapılan Farklı Isınma Yöntemlerinin Bazı Performans Parametreleri Üzerine Akut Etkisi

Acute Effect on Some Performance Parameters of Different Warm-Up Methods in Young Men Basketball

Sayfa
96–105
Yayın Tarihi
2020-11-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda, basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programı sonrasında elde edilen performans parametreleri arasında GKD ve DS için istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p>0.05), YDK performansı için fark bulunamamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı genç erkek basketbolcularda yapılan basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programlarının germe kısalma döngüsü (GKD), dikey sıçrama (DS) yüksekliği ve yön değiştirmeli koşu (YDK) performansına akut etkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma grubunu 12 genç erkek basketbolcu (yaş ortalaması 15,7 ± 1,8 (yıl); boy uzunluğu 170,3 ± 7,2 (cm); vücut ağırlığı 67 ± 14,0 (kg) ; antrenman yaşı 3,6 ± 1,7 (yıl) oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda, basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programı sonrasında elde edilen performans parametreleri arasında GKD ve DS için istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p>0.05), YDK performansı için fark bulunamamıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Isınma · Germe Kısalma Döngüsü · Dikey Sıçrama

Özet

Bu çalışmanın amacı genç erkek basketbolcularda yapılan basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programlarının germe kısalma döngüsü (GKD), dikey sıçrama (DS) yüksekliği ve yön değiştirmeli koşu (YDK) performansına akut etkisinin incelenmesidir. Araştırma grubunu 12 genç erkek basketbolcu (yaş ortalaması 15,7 ± 1,8 (yıl); boy uzunluğu 170,3 ± 7,2 (cm); vücut ağırlığı 67 ± 14,0 (kg) ; antrenman yaşı 3,6 ± 1,7 (yıl) oluşturmaktadır. Çalışmanın ilk iki günü basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programı ile yapılacak olan ölçümlere ilişkin uyum antrenmanları uygulanmıştır. Birinci gün bir grup basketbola özgü dinamik ısınma, bir gurup FIFA+11 ısınma programını uygularken, ikinci ölçüm gününde gruplar yer değiştirmiştir. Her iki ısınma prosedüründen sonra 4 dakika dinlenme ve devamında sırasıyla GKD düzeyi ölçülmüş, devamında DS ve YDK testi yapılmıştır. Ölçümler Optojump sistemi ile kayıt altına alınmıştır. Yapılan ısınma protokollerinin performans üzerine olan etkisini karşılaştırmak için parametrik testlerden İlişkili Örneklemler için T-Test, GKD ile DS ve YDK arasındaki ilişkiye Pearson Korelasyon testi ile bakılmıştır. Çalışma sonucunda, basketbola özgü dinamik ısınma ve FIFA+11 ısınma programı sonrasında elde edilen performans parametreleri arasında GKD ve DS için istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p>0.05), YDK performansı için fark bulunamamıştır. FIFA+11 ısınma programı sonrasında GKD ile DS ve YDK performansı arasında istatistiksel olarak yüksek düzeyde bir ilişki vardır (p<0.01). Bu çalışmada, FIFA+11 ısınma programının GKD’yi olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir. Sonuç olarak antrenörlerin içerisinde patlayıcı hareketler içeren sıçrama, sprint özelliklerine yönelik yapılan çalışmalar öncesinde nöromüsküler bir ısınma yöntemi kullanması önerilebilir.

Abstract

The aim of this study is to evaulate the effects of dynamic warm-up and FIFA + 11 warm-up programs, stretching-shortening cycle (SSC), vertical jump (VJ) height and change of direction running (COD) performance in young male basketball players. Twelve young male basketball players participated in this studuy (age 15.7 ± 1.8; height 170.3 ± 7.2; weight 67 ± 14.0; training age 3.6 ± 1.7). In the first two days of the study, basketball-specific warm-up were applied regarding the measurements to be made with the FIFA+11 warm-up program.On the first day, a group of basketball-specific dynamic warm-up applied a group of FIFA+11 warm-up programs, and then the second measurement day the groups were displaced. After both warm-up procedures, 4 minutes of rest, followed by SSC, VJ, and COD test, respectively. Measurements were recorded with the Optojump system. In order to compare the effect of warming protocols on performance, paired simple t-test, which is one of the parametric tests, was examined by the pearson correlation test between the SSC and VJ and the COD. As a result of the study, there are statistically significant difference in the SSC and VJ performance parameters obtained after basketball-specific dynamic warm-up and FIFA+11 warm-up program. (p<.05), but there isn’t statically difference in COD performance. After FIFA+11 warm-up program, there is a statistically high relationship between SSC and VJ performance and COD performance (p <0.01). This study suggest that the FIFA+11 warm-up program had a positive effect on SSC. As a result, it may be suggested that coaches use a neuromuscular warm-up method prior to the studies on explosive movements that involve explosive movements and sprint features.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

IŞIKDEMİR, E., UZLAŞIR, S., KÖKLÜ, Y. (2020). Genç Erkek Basketbolcularda Yapılan Farklı Isınma Yöntemlerinin Bazı Performans Parametreleri Üzerine Akut Etkisi. Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 3, 96–105. https://ajindex.com/articles/147595

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Alemdaroğlu BU. (2012). The relationship between muscle strength, anaerobic performance, agility, sprint ability and vertical jump performance in professional basketball players. Journal of Human Kinetics, 31: 149-158
  2. Alemdaroğlu, BU. (2011). Basketbolda Farklı Oyuncu Sayılarıyla Oynanan Yarı Saha ve Tam Saha Oyunlarına Verı̇len Fı̇zyolojı̇k Cevapların Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Ankara Üniversitesi, Ankara
  3. Brughelli M, Cronin, J. (2008). Influence of running velocity on vertical, leg and joint stiffness: modelling and recommendations for future research. Sports Medicine, 38, 647–657
  4. Butler RJ, Crowell HP., Davis IM. (2003). Lower extremity stiffness: Implications for performance and injury. Clinical Biomechanic 18: 511–517
  5. Clansey AC, Hanlon M, Wallace ES., Lake MJ. (2012). Effects of fatigue on running mechanics associated with tibial stress fracture risk. Medicine Science Sports Exercise, 44: 1917–1923
  6. Debenham JR, Travers MJ, Gibson W, Campbell A, Allison GT. (2014). Achilles tendinopathy alters stretch-shortening cycle behaviour during a sub-maximal hopping task. Journal of Science Medicine Sports, doi:10.1016/j. jsams.2014.11.391
  7. Delextrat A, Cohen D. (2009). Strength, power, speed, and agility of women basketball players according to playing position. Journal of Strength and Conditioning Research. 23(7): 1974–1981
  8. Drinkwater EJ, Pyne JDB, Mckenna MJ. (2008). Design and interpretation of anthropometric and fitness testing of basketball players. Sports Medicine; 38(7): 565-578
  9. Dutto DJ, Smith GA. (2002). Changes in springmass characteristics during treadmill running to exhaustion. Medicine Science Sports Exercise, 34: 1324–1331
  10. Erculj F, Blas M, and Bracic M. (2010). Physical demands on young elite european female basketball players with special reference to speed, agility, explosive strength, and take-off power. Journal of Strength and Condition Reseurch, 24 (11): 2970-2978
  11. Flanagan EP, Harrison AJ. (2007). Muscle dynamics differences between legs, in healthy adults. Journal of Strength and Condition Research, 21: 67–72
  12. Gabbett T, Sheppard JM, Prıtchard-Peschek KR, Leverit MD, Aldred MJ. (2008) Influence of closed skill and open skill warm-ups on the performance of speed, change of direction speed, vertical jump, and reactive agility in team sport athletes. Journal of Strength and Conditioning Research, 22 (5)
  13. Girard O, Millet GP, Slawinski J, Ra