KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Yeme Farkındalığı Ölçeği'ni Türkçeye Uyarlama Çalışması

Adaptation Study of the Mindful Eating Questionnaire (MEQ) into Turkish

Gizem KÖSE
Muhittin TAYFUR
İnci BİRİNCİOĞLU
Aslıhan DÖNMEZ
Sayfa
1–19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızdan elde edilen verilerle YFÖ-30 ölçeğinin yeme farkındalığını değerlendirmede Türkiye örneklemi için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu gösterilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada yeme farkındalığının tanımı yapılmış ve yeme farkındalığını değerlendirmek için geliştirilen 'Yeme Farkındalığı Ölçeği (YFÖ-30)'nin (MEQ) Türkiye örneklemi için geçerlik ve güvenirlik analizlerinin yapılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gönüllü üniversite öğrencileri arasından 360 kişi çalışmaya alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızdan elde edilen verilerle YFÖ-30 ölçeğinin yeme farkındalığını değerlendirmede Türkiye örneklemi için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu gösterilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:318 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada yeme farkındalığının tanımı yapılmış ve yeme farkındalığını değerlendirmek için geliştirilen 'Yeme Farkındalığı Ölçeği (YFÖ-30)'nin (MEQ) Türkiye örneklemi için geçerlik ve güvenirlik analizlerinin yapılması amaçlanmıştır. Gönüllü üniversite öğrencileri arasından 360 kişi çalışmaya alınmıştır. Araştırmaya katılan kişilerden MEQ uyarlanmış Türkçe formu ve paralel form olarak Yeme Tutumu Testi (YTT) ölçeklerini tam olarak doldurması istenmiştir. Ölçekleri tam olarak dolduran 318 katılımcı ile çalışma tamamlanmıştır. YFÖ-30 geçerlik ve güvenilirlik çalışması ölçeğin iç tutarlılığı (Cronbach alfa değeri: 0.733), madde toplampuan analizi, faktör analizleri, paralel form korelasyonları (YFÖ-30 puanı arttıkça YTT puanı ve puan grubu azalmaktadır), faktör korelasyonları [YFÖ-30 puanı arttıkça, faktör puanları artmaktadır. Disinhibisyon (r=0.739), Duygusal Yeme (r=0.700), Yeme Kontrolü (r=0.594), Yeme Disiplini (r=0.449), Farkındalık (r=0.523), Enterferans (r=0.502) faktörlerinin YFÖ-30 ile ilişkisi istatistiksel olarak önemli (p 0.05). YTT puanı arttıkça YFÖ-30 faktör puanlarının hepsi azalmaktadır. YFÖ-30 faktörlerinden sadece Disinhibisyon (r=-0.205, p 0.05)] incelenmiştir. Çalışmamızdan elde edilen verilerle YFÖ-30 ölçeğinin yeme farkındalığını değerlendirmede Türkiye örneklemi için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu gösterilmiştir.

Abstract

Adaptation Study of the Mindful Eating Questionnaire (MEQ) into Turkish In this study we aimed to define the ‘mindful eating’ and discover the reliability and validity analyses of Mindful Eating Questionnaire (MEQ) in Turkish sample, which has been developed to evaluate the relationship between eating behavior and mindful eating. 360 volunteer university students included to our study. Participants in the survey asked to fill Turkish form of MEQ and Eating Attitude Test (EAT) completely. The study was completed with 318 participants fully filled the scales. For reliability and validity of Turkish version of MEQ; internal consistency (Cronbach’s alfa: 0.733), item-total score analyses, factor analyses, parallel form correlations (As MEQ scores increase and both EAT scores and EAT score group (cutoff:30) increases) and factor correlations) As MEQ scores increase, Disinhibition (r=0.739), Emotional Eating (r=0.700), Control of Eating (r=0.594), Eating Discipline (r=0.449), Mindfulness (r=0.523), Interference (r=0.502) increasing are statistically significant (p<0.001). As EAT scores increase just factor Disinhibition (r=-0.205) decrease statistically significant (p<0.001)] were obtained. As a result of our study, MEQ showed that the scale is valid and reliable measurement tool for the evaluation of mindful eating in our sample for Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSE, G., TAYFUR, M., BİRİNCİOĞLU, İ., DÖNMEZ, A. (2016). Yeme Farkındalığı Ölçeği'ni Türkçeye Uyarlama Çalışması. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 1–19. https://ajindex.com/articles/147291

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Alberts, H.J.EM., Thewissen, R., & Raes, L. (2012). Dealing with problematic eating behavior: The effects of a mindfulness-based intervention on eating behavior, food cravings, dichotomous thinking and body image concern. Appetite, 58: 847–851.
  2. Anderson, L.M., Reilly, E.E., Schaumberg, K., Dmochowski, S., & Anderson, D.A. (2016). Contributions of mindful eating, intuitive eating, and restraint to BMI, disordered eating, and meal consumption in college students.Eat Weight Disorders, 21:83–90.
  3. Apolzan, J.W., Myers, C.A., Cowley, A.D., Brady, H., Hsia, D.S., Stewart, T.M.,. & Martin, C.K. (2016). Examination of the reliability and validity of the Mindful Eating Questionnaire in pregnant women. Appetite, 100: 142-151.
  4. Arnow, B., Kenardy, J., & Agras, W.S. (1995). The Emotional Eating Scale: The development of a measure to assess coping with negative affect by eating. Intl J Eating Disorders, 18(1):79-90.
  5. Baer, R.A., Smith, G.T., & Allen, K.B. (2004). Assessment of mindfulness by selfreport: The Kentucky Inventory of Mindfulness Skills. Assessment, 11(3):191-206.
  6. Baer, R.A., Smith, G.T., Hopkins, J., Krietemeyer, J., & Toney, L. (2006). Using selfreport assessment methods to explore facets of mindfulness. Assessment,13(1):27-45.
  7. Baer, R.A., Fischer, S., & Huss, D.B. (2005). Mindfulness and acceptance in the treatment of disordered eating. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy, 23(4): 281–300.
  8. Bektaş, M., Bektas, I., Selekoğlu, Y., Kudubes, A.A., Altan, S.S., & Ayar, D. (2016). Psychometric properties of the Turkish version of the Emotional Eating Scale for children and adolescents. Eating Behaviors, 22(1): 217-221.
  9. Beshara, M., Hutchinson, A.D., & Wilson, C. (2013). Does mindfulness matter? Everyday mindfulness, mindful eating and self-reported serving size of energy dense foods among a sample of South Australian adults. Appetite, 67: 25–29.
  10. Bishop, S. R., Lau, M., Shapiro, S., Carlson, L., Anderson, N. D., Carmody, J.,. & Devins, G. (2004). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical psychology: Science and practice, 11(3), 230- 41. Bozan, N. (2009). Hollanda Yeme Davranışı Anketinin (DEBQ) Türk Üniversite Öğrencilerinde Geçerlilik ve Güvenirliğinin Sınanması. Basılmamış doktora tezi. Başkent Üniversitesi,
  11. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Bölümü, Ankara.
  12. Brazeau, A.S., Leong, A., Meltzer, S.J., Cruz, R., DaCosta, D., Hendrickson-Nelson, M.,. & Dasgupta, K. (2014). Group-based activities with on-site c