KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Sayı: 12

Medeniyetin İnşası ve Uygarlığın Gelişmesinde Nebevi Metot

المنهج النبوي في التأسيس للمدنية والتطور الحضاري

Thamer Hatamleh
Sayfa
45–74
Yayın Tarihi
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada; vahye dayanan İslâmî metinlerin doğru anlaşılmasıyla ortaya çıkan mezkûr ilkeler açıklanacak ve İslâm devletinde medeniyetle uygarlığın gelişmesinde nasıl uygulandığı ortaya konulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm devletinin ilk lideri olan Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber (s.a.v.) Medine’ye hicret ettikten sonra ilk iş olarak devletin bütün düzeylerini hızlı bir şekilde inşa etti.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada; vahye dayanan İslâmî metinlerin doğru anlaşılmasıyla ortaya çıkan mezkûr ilkeler açıklanacak ve İslâm devletinde medeniyetle uygarlığın gelişmesinde nasıl uygulandığı ortaya konulacaktır.
🔬Tür:Diğer
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Uygarlığın nebevi metodu · Nebevi uygarlık · Nebevi uygarlığın gelişimi

Özet

İslâm devletinin ilk lideri olan Hz. Peygamber (s.a.v.) Medine’ye hicret ettikten sonra ilk iş olarak devletin bütün düzeylerini hızlı bir şekilde inşa etti. O, bunu vahyin metinleri olan (Kur’an ve sünneti) bir de İslâm’ın yüce hedeflerini doğru anlaması doğrultusunda gerçekleştirdi. Öte yandan devlet yönetimi, devlet işlerinin idaresi, onun gelişip ilerlemesi konusundaki çabalar devlet başkanlarının ilgilendikleri en önemli konulardır. Hz. Peygamber (s.a.v.) yaşadığı dönemde devlet yönetimi ve devlet işlerinin kalkınmasıyla öne çıkmıştır. İslâm devleti, onun (s.a.v.) döneminde daha önce kurulan büyük devletlerin seviyesine gelmiştir. Ardından bölgede köklü devletlerin; dünyada ise (sosyal, ekonomik, siyasal ve askeri) açılardan gelişmiş ülkelerin seviyesine çıkmıştır. Hz. Peygamber’in (s.a.v.) medeniyeti kurma çabasıyla (maddi ve manevi) uygarlığı geliştirmesi, vahiy metinlerinden çıkartılan bazı ilkelere dayanmaktadır. Bu çalışmada; vahye dayanan İslâmî metinlerin doğru anlaşılmasıyla ortaya çıkan mezkûr ilkeler açıklanacak ve İslâm devletinde medeniyetle uygarlığın gelişmesinde nasıl uygulandığı ortaya konulacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Hatamleh, T. (2018). Medeniyetin İnşası ve Uygarlığın Gelişmesinde Nebevi Metot. Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 12, 45–74. https://ajindex.com/articles/1465023

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Acâc el-Keremî, Hâfız Ahmed. el-İdâre fî asri’r-Rasûl. 2. Baskı. Mısır: Dârü’s-Selam, 2007.
  2. Maverdi, Ali b. Muhammed. Edebü’d-dünya ve’d-din. Dâru Mektebeti’l-hayât, 1986.
  3. İbn Abdülber, Ebû Ömer Yûsuf el-Kurtubî. el-İstî‘âb fî ma‘rifeti’l-ashâb. Thk. Ali el-Bicâvî. Beyrut: Dârü’l-cîl, 1992.
  4. Külâ‘î, Süleyman b. Mûsâ. el-İktifâ bi-mâ tezammanahu min mağâzî Rasûlillâh ve’s-selâsetü’l-hulefâ. Beyrut: ‘Âlemü’l-kütüb, 1417.
  5. Makrîzî, Takıyyüddîn Ahmed b. Ali. İmtâ‘u’l-esmâ’ bimâ li’n-nebî mine’l-aḥvâl ve’l-emvâl ve’l-ḥafede ve’l-metâʿ. Thk. Muhammed en-Nemîsî. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1999.
  6. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr. el-Bahrü’z-zehhâr. Thk. Mahfûzurrahman Zeynullah v.dğr. Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l-hikem, 1988-2009.
  7. Zebîdî, Muhammed b. Muhammed Murteza. Tâcu’l-Urûs. Mısır: Dârü’l- Hidâye, 1965.
  8. Taberî, Ebû Ca‘fer Muhammed b. Cerîr. Târîhu’l-ümem ve’l-mülûk. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1407.
  9. İbn Şebbe, Ebû Zeyd Ömer. Târîhu’l-Medîneti’l-münevvere. Thk. Fehîm Şeltût. Medine: y.y., 1393.
  10. İbn Asâkir, Ebü’l-Kâsım Ali b. el-Hasen b. Hibetillâh. Târîhu Dımaşk. Thk. Ömer b. Garâme el-Amrevî. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1995.
  11. İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ İsmâil b. Ömer. Tefsîrü’l-Kur’ani’l-azîm. Thk. Sâmî Selâme. Dâru Tayba, 1999.
  12. Şevket Muhammed Alyân. es-Sakâfetü’l-İslâmiyye ve tahdiyâtü’l-asr. Riyad: Dârü’ş-Şevvâf, 1996.
  13. İbn Abdülber, Ebû Ömer Yûsuf el-Kurtubî. ed-Dürer fî ihtisâri’l-mağâzî ve’ssiyer. Thk. Şevkî Dayf. Kahire: y.y., 1966.
  14. Beyhakî, Ahmed b. Hüseyn. es-Sünenü’l-Kübrâ. Thk. Muhammed Abdülkâdir Atâ. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 2003.
  15. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş‘as. es-Sünen. Thk. Muhyiddin Abdülhamîd. Beyrut: Dârü’l-Fikr, ts.
  16. İbn Mâce, Muhammed b. Yezîd. es-Sünen. Thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî. Beyrut: Dârü’l-Fikr, ts.
  17. Ekrem Ziyâ el-Ömerî. es-Sîretü’n-nebeviyyetü’s-sahîha. Medine: Mektebetü’l- Ulûm ve’l-hikem, 1991.
  18. Ali es-Sallâbî. es-Sîretü’n-nebeviyye ‘arzu vakâi‘ ve tahlîlu ahdâs. 10. Baskı. Beyrut: Dârü’l-Ma‘rife, 2010.
  19. Buhârî, Muhammed b. İsmâil. Sahîhü’l-Buhârî. Thk. Mustafa el-Buğâ. Dımaşk: Dâru İbn Kesîr, ts.
  20. Müslim, Müslim b. el-Haccâc en-Nisâbûrî. Sahîhu Müslim. Thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-türâsi’l-Arabî, ts. İbn Sa‘d, Muhammed. el-Tabakatü’l-kübrâ. Thk. İhsan Abbas. Beyrut: Dâru Sâdr, 1968.
  21. Dârekutnî, Ali b. Ömer. el-‘İlelü’l-vâride fi’l-ehâdîsi’n-nebeviyye. Thk. Mahfûzurrahman Zeynullah. Riyad: Dâru Taybe, 1985.
  22. İbnü’l-Cevzî, Ebü’l-Ferec Abdurrahman b. Ali. Garîbü’l-hadîs. Thk. Abdülmuʻtî Kalʻacî. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1995.
  23. Belâzurî, Ahmed b. Yahyâ b. Câbir b. Dâvûd. Futûhü’l-büldân. Beyrut: Dârve Mektebetü’l-Hilâl, 1988.
  24. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem. Lisânü’l-‘Arab. Beyrut: Dâru Sâdr, ts.Kehhâle, Ömer Rızâ. el-Mer’etu beyne’l-kadim ve’l-hadîs. Müessesetü’r-Risâle,1979.
  25. Hâkim, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh. el-Müstedrek ala’s-Sahîhayn. Thk. Mustafa Abdülkâdir Atâ. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1990.
  26. Ahmed b. Hanbel. el-Müsned. Thk. es-Seyyid Ebü’l-Maʻâti en-Nûrî. Beyrut: ‘Âlemü’l-kütüb, 1998.
  27. Ahmed b. Hanbel. el-Müsned. Kahire: Müessesetu Kurtuba, ts.
  28. İbrâhim Mustafa v.dğr. Mu’cemü’l-vasît. Kâhire: Dârü’d-Da‘ve, ts.
  29. Vâkıdî, Muhammed b. Ömer. el-Magâzî. Thk. Marsden Jones. 3. Baskı. Beyrut: ‘Âlemü’l-kütüb, 1984.
  30. Mustafa es-Sibâ‘î. Min ravâi‘i hadâratinâ. Riyad: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1999.
  31. Sâmir Hatâmleh. “el-Menhecü’n-nebevî fî idâreti’l-a‘mâl”. Mecelletu Câmi‘atü’l-Kudüs el-Meftûha. (2016).
  32. Salâhaddîn el-Müneccid. en-Nezmü’d-diplomâsiyye fi’l-İslâm. Dârü’l-Kitâb li’t-tibâ‘a ve’n-neşr, 1983.