Dergiler / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 6 Sayı: 12

İbn Adî ve “El-Kâmil Fi’d-Duʻafâ” İsimli Eserindeki Cerh-Taʻdîl Metodu

Ibn Adi and His Validation and Invalidation Method in His “Al Kamil in Vulnerable Narrators”

Sayfa
279–300
Yayın Tarihi
2016-11-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşbu makalede İbn  Adî’nin el-Kâmil adlı eserindeki cerh-ta’dîl metodu incelenecektir. 

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İbn Adî el-Cürcânî’nin (ö. 365/975)’nin el-Kâmil fi’d-Duʻafâi’r-Ricâl adlı eseri  cerh-taʻdîl ilmi alanında – özellikle de cerh ile ilgili – önemli kitaplardan biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kitabında yer verdiği ravi  sayısı 2200’e yakındır.
💡
Sonuç & Katkı:İşbu makalede İbn  Adî’nin el-Kâmil adlı eserindeki cerh-ta’dîl metodu incelenecektir. 
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Cerh-taʻdîl · İbn Adî · el-Kâmil fi’d-Duʻafâ

Özet

İbn Adî el-Cürcânî’nin (ö. 365/975)’nin el-Kâmil fi’d-Duʻafâi’r-Ricâl adlı eseri  cerh-taʻdîl ilmi alanında – özellikle de cerh ile ilgili – önemli kitaplardan biridir. İbn  Adî bu eserinde, zayıf râvîleri ve bazı âlimler tarafından zayıf addedilen sika râvîleri  bir araya getirmiştir. İbn Adî eserinde yer verdiği râvîlerin rivayetlerini ve âlimlerin  onlar – ki kendisi bunlara muallel râvîler demektedir – hakkındaki verdiği bilgileri  zikretmek suretiyle bu raviler hakkında hüküm vermek şeklindeki uygulamasıyla diğer  âlimler arasında temâyüz eder. İbn Adî kitabında yer verdiği her ravi hakkında kendisinden  önce yaşamış âlimlerin görüşlerini toplamıştır. Kitabında yer verdiği ravi  sayısı 2200’e yakındır. Ayrıca o cerh-ta’dîl konusunda mu’tedildir. İşbu makalede İbn  Adî’nin el-Kâmil adlı eserindeki cerh-ta’dîl metodu incelenecektir. 

Abstract

İbn Adi Al Jirjani,s book called as “Al Kamil in Vulnerable Narrators” is considered  as one of the significant books in the Validation and Invalidation science,  especially in the science of Invalidation. AL Jirjani embraced Vulnerable Narrators  besides the trustworthy narrators indicated by some scholars as Vulnerable. He  differentiates from other scholars with the applied method in his book bringing out  narrator’s Hadiths Adjudging them through scrutinizing their narrations (Hadiths)  and scholars’ opinions called as Accounted Biography. Ibn Adi gathered prior scholars’ opinions related to each narrator. The number of the narrators passed in his  book is about 2200. Also, he was one of the clement scholars in the field of Validation  and Invalidation. In this research, we will discuss his approach of Validation and  Invalidation in his own book.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Hatamleh, T. (2016). İbn Adî ve “El-Kâmil Fi’d-Duʻafâ” İsimli Eserindeki Cerh-Taʻdîl Metodu. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 12, 279–300. https://doi.org/10.29029/busbed.328665

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Selman, “İbn Adî”, DİA, XIX, 297-298.
  2. EL-IRÂKÎ, Abdürrahim b. Hüseyin, Şerhu Elfiyeti’l-Hadîs, Thk: Abdullatif el-Hamim- Mahir Yasin Fahl, Daru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut, 1. Basım, 2002.
  3. İBN EL-İMÂD, Abdulhay el-Hanbeli, Şezerâtu’z-Zeheb, Daru’l-Fikr, Beyrut, 1. Basım, 1979.
  4. İBN ADÎ, Ebu Ahmed Abdullah b. Adîy el-Cürcânî, El-Kâmil fi Du’afâi’r-Ricâl, Dâru’l- Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut, 1. Basım, 1997/1418.
  5. İBN EBİ Hâtim Abdurrahman er-Râzî, El-Cerh ve’t-Ta’dîl, Matbaatu Meclisi Daireti’l- Maarifi’l-Osmaniyye, Haydarabad/Dekkan, Hindistan. Dar İhya et-Turas el-Arabi, Beyrut, 1. Basım, 1271/1952.
  6. İBN HACER, Ahmed b. Askalânî, Tehzîbu’t-Tehzîb, Matbaatu Meclisi Daireti’l-Maarifi’l- Osmaniyye, Haydarabad/Dekkan, Hindistan. 1. Basım, 1325.
  7. İBN HACER, Takrîbu’t-Tehzîb, Thk: Muhammed Avvame, Dâru’r-Reşîd, Suriye, 1. Basım. 1986.
  8. İBN HALLİKÂN, Ebu’l-Abbâs Şemsuddîn Ahmed b. Muhammed, Vefeyatu’l-A’yân, Thk: İhsan Abbas, 1. Basım, Dâru’s-Sadır, Beyrut, Tsz.
  9. İBN KESÎR, Ebu’l-Fida İsmail b. Ömer, El-Bidâye ve’n-Nihâye, Dar el-Fikr, Beyrut, 1. Basım, 1996/1416.
  10. İBN RECEB EL-HANBELÎ, Abdurrahman b. Ahmed, Şerhu İlel et-Tirmizî, Thk: Nûruddîn Itr, Dâru’l-Melâh, Dımaşk, 1. Basım, 1978.
  11. İBN TAĞRÎ BURDÎ, En-Nucûmu’z-Zâhira fi Mulûki Mısr ve’l-Kâhira, Vizarâtu’s-Sakâfe, el- Kâhira, Tsz.
  12. EL-HALİL B. ABDULLAH EL-HALÎLÎ EL-KAZVÎNÎ, El-İrşâd fi Ma’rifeti Ulemâi’l-Hadîs, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1993/1414.
  13. EL-KÂSİMÎ, Muhammed Cemaluddîn b. Muhammed, Kavâidu’t-Tahdîs min Funûni Mustalahi’l-Hadîs, Müessesetü’r-Risâle, 1. Basım, 2004.
  14. NUR, Züheyir Osman, İbn Adî ve Menhecuhu fi Kitabi’l-Kâmil, Mektebetü’r-Ruşd, Riyad. 1. Basım, 1997.
  15. SEHÂVÎ, Muhammed b. Abdirrahman, Fethu’l-Muğîs Şerhu Elfiyeti’l-Hadîs, Dâru’l-Kutubi’lİlmiyye, Beyrut, 1996/1417.
  16. SUYÛTÎ, Celaleddin Abu’l Fazl Abdurrahman b. Kemaleddin, Tabakatu’l-Huffâz, Dâru’l- Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut, 1. Basım, 1983/1403.
  17. SUYÛTÎ, Tedribu’r-Râvî, Thk, Abdulvehhab Latif, Daru’s-Saade, Mısır, Tsz.
  18. UKAYLÎ, Ebu Cafer Muhammed b. Amr b. Musa b. Hammad, ed-Du’afâu’l-Kebîr, Dâru’l- Meketebeti’l-İlmiyye, Beyrut, 1. Basım, 1984/1404.
  19. EZ-ZEHEBÎ, Siyeru A’lami’n-Nübelâ, Thk: Şuayb el-Arnavut ve diğerleri, Müessesetü’r- Risale, Beyrut, 6. Basım, 1989/1409.
  20. EZ-ZEHEBÎ, Zikru Men Yu’temedu Kavlehu fi’l-Cerhi ve’t-Ta’dil, Thk: Abdulfettah EBU ĞUDDE, Mektebu’l-Matbuâti’l-İslamiyye, Halep, 5. Basım, 1984.
  21. EZ-ZEHEBÎ, Mîzânu’l-İ’tidâl, Thk: Ali Muhammed El-Câvî, Dâru’l-Marife, Beyrut, Tsz.
  22. EZ-ZİRİKLÎ, Hayruddîn b. Mahmud b. Muhammed, El-A’lâm, Dâru’l-İlm Lilmelayin/Beyrut, 9. Basım, 1990.