Dergiler / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 4 Sayı: 12

ÖĞRETMENLERİN PENCERESİNDEN OYUN VE EĞİTİM PROGRAMLARINDA OYUNA YER VERME DURUMLARI

PRESCHOOL TEACHER’S PERSPECTIVES ON PLAY AND THEIR ROLES REGARDING VARIOUS GAMES IN EVERYDAY LIFE IN KINDERGARTEN

Fatma Ünal(Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi)
Emine Ela Kök(Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi)
Yunus Pınar(Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi)
Sayfa
731–746
Yayın Tarihi
2017-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları öğretmenlerin; oyunu öğrenme, deneyimleme, eğlenme, zaman geçirme, rahatlama, kendini gerçekleştirme, ifade etme, gelişimi destekleme aracı olarak gördüklerini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oyun, çocuklar için önemli bir eylem, araştırmaya yönelik serüvenin ise başlangıcıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda yapılan çalışmada; okul öncesi öğretmenlerinin; oyun kavramına ilişkin algıları, çocuk için oyunun önemine ilişkin görüşleri, eğitim programında oyun etkinliklerine yer verme durumları, oyun etkinliklerini planlama ve uygulama sürecinde dikkate aldıkları konular ile karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları öğretmenlerin; oyunu öğrenme, deneyimleme, eğlenme, zaman geçirme, rahatlama, kendini gerçekleştirme, ifade etme, gelişimi destekleme aracı olarak gördüklerini göstermektedir.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Okul Öncesi Eğitimi · Öğretmen · Oyun

Özet

Oyun, çocuklar için önemli bir eylem, araştırmaya yönelik serüvenin ise başlangıcıdır. Öğretmen, çocuğun bu serüveninde çocuğun en yakınında olan kişilerden biridir. Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerinin oyun kavramına ilişkin algılarının ve eğitim ortamında oyuna yer verme durumlarının ortaya konulmasıdır. Bu doğrultuda yapılan çalışmada; okul öncesi öğretmenlerinin; oyun kavramına ilişkin algıları, çocuk için oyunun önemine ilişkin görüşleri, eğitim programında oyun etkinliklerine yer verme durumları, oyun etkinliklerini planlama ve uygulama sürecinde dikkate aldıkları konular ile karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, gönüllülük esasına dayalı olarak araştırmaya katılan Antalya ilinde görev yapan on yedi okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma olgu bilim deseninde nitel bir çalışmadır. Veri toplama aracı olarak yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Görüşme formunda yer alan soruların işlevselliği üç okul öncesi öğretmeninin katıldığı pilot uygulama ile kontrol edilmiştir. Pilot uygulamanın ardından görüşme formuna son şekli verilerek çalışma grubuna uygulanmıştır. Öğretmenlerden elde edilen veriler araştırmacılar tarafından kodlanarak içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma bulguları öğretmenlerin; oyunu öğrenme, deneyimleme, eğlenme, zaman geçirme, rahatlama, kendini gerçekleştirme, ifade etme, gelişimi destekleme aracı olarak gördüklerini göstermektedir. Ayrıca araştırmadan elde edilen bulgular, öğretmenlerin oyunda ödül ve ceza ile ilgili uygulamaları kullandıklarını; bazı öğretmenlerin ceza uygulamalarından kaçınmasına rağmen, ödül kullanmaya devam ettiklerini ortaya çıkarmaktadır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin oyuna ilişkin görüşlerini ortaya koymasının yanı sıra öğretmenlerin sınıf içi oyun uygulamalarına ait ögeler içermesi bakımından da önemli görülmektedir

Abstract

Play can be thougt of as an important way children explore the world from different perspectives and preschool teachers play a highly sensitive role in preschool children's play. The purpose of the present study was to demonstrate preschool teachers' perceptions of play and examine teachers' thinking and practices in relation to the role of the play in everyday life in kindergarten. We have also investigated teachers' views regarding games, the importance of games in educational activities for kids, teachers problems by planning educational activities and how they generate possible solutions. The volunteer participant of this study consists of 17 preschool teachers in Antalya. Qualitative research methodology was used for our study and phenomenological study was chosen as a research design. A structured interview is used in this study which covered qualitative data collection techniques. This study proceeded from a content analysis, a widely used qualitative research technique which coding categories are derived directly from the text data. The salient findings revealed that preschool teachers perceive the play/game as a type of learning and experience, or a way to spending time, relaxation, self-realization, or a tool to help children express their feelings and as a method for support child’s development. Amongst other findings, it can be assumed that teachers use carrot and stick method during a play and some teachers have a tendency to using praise and a reward system to motivate the children. On the one hand, the results show Kindergarten teachers' perspectives on play in the classroom, on the other hand, provides some information on the teachers roles regarding indoor and outdoor games

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ünal, F., Kök, E. E., Pınar, Y. (2017). ÖĞRETMENLERİN PENCERESİNDEN OYUN VE EĞİTİM PROGRAMLARINDA OYUNA YER VERME DURUMLARI. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 12, 731–746. https://ajindex.com/articles/1458194

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Bolat, Ö. (2016). Beni ödülle cezalandırma. İstanbul: Doğan.
  2. Ceglowski, D. (1997). Understandıng and building upon chıldren's perceptions of play activities in early childhood programs. Early Childhood Education Journal, 25 (2), 107-112.
  3. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative and mixed methods approaches (4.baskı). California: Sage Publications.
  4. Elkind, D.(2011). Oyunun gücü. B. Onur (Haz.). Ankara: İmge Yayınları.
  5. Giren, S. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin “okul öncesi dönem çocuğu için oyun” kavramına ilişkin metaforlar. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 12(1), 372-388.
  6. Glesne, C. (2015). Becoming qualitative researchers: An introduction. (A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu Çev.). Ankara: Anı yayınları.
  7. Haktanır, G. (2008). Okul öncesi eğitime giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
  8. MEB. (2013). Okul öncesi eğitim programı. Ankara: MEB.
  9. Merriam, S. (2015). Qualitative research and case study applications in education. San Francisco: Jossey-Bass.
  10. Özdemir, A. ve Ramazan, O. (2012). Oyuncağa çocuk, anne ve öğretmen bakış açısı. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 2(1), 2-16.
  11. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (Çev. Bütün, M. ve Demir, S.B.). Ankara: Pegem Akademi.
  12. Piaget, J. (1962). Play, dreams and ımitations in childhood. New York: The Norton Library.
  13. Rothlein, L. ve Brett, A. (1987). Children's, teachers' and parents' perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53.
  14. Rousseau, J. J. (1889). Emile (E. Worthington, Çev.). Boston: D. C. Heath & Company.
  15. Sevinç, M. (2004). Erken çocukluk gelişimi ve eğitiminde oyun. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
  16. Tuğrul, B., Aslan, Ö. M., Ertürk, G., ve Altınkaynak, Ş. Ö. (2014). Anaokuluna devam eden altı yaşındaki çocuklar ile okul öncesi öğretmenlerinin oyun hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 101-116.
  17. Ünal, F. (2017). Okul öncesi öğretmen adaylarının oyun kavramına ilişkin metaforik algıları.
  18. Route educational and social science journal. 4(5), 407-426.
  19. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  20. Yıldız, V. (1997). Okul öncesi eğitimde oyunun kullanılması. Nasıl Eğitim Sistemi: Güncel Uygulamalar ve Geleceğe İlişkin Öneriler Eğitim Sempozyumu’nda sunulmuştur. İzmir.
  21. Rothlein, L. ve Brett, A. (1987). Children's, teachers' and parents' perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53.