Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu bağlamda makalenin temele iddiası, genelleşmiş bir ön kabul olan Türk siyasi geleneği içinde sağ çizginin kültürel hegemonya mücadelesinde başarılı olamadığı tezinin tartışmalı olduğu ve hatta bu dizilerin farklı ülkelere ihracı, kültürel hegemonyanın içerde olduğu kadar dışarısıyla olan bağlantısı da iktidarın oyun alanını genişletmekte ve kültürel meşruiyet noktasında söylemini güçlendirdiğidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Son dönemlerde ana akım televizyon kanallarında yayınlanan tarihi diziler Osmanlıya olan ilgiyi arttırmıştır. Kurgu ve gerçek arasında belirli bir tarih görüşüne referans, bu dizileri ilgi odağı haline getirmiştir. Dizilerin oluşturduğu Osmanlı anlatısının şimdinin kültürel ikliminden beslendiği açıktır. Diziler bir bakıma Osmanlı geçmişini, her şeyin olup bittiği bir tarih anlatısının ötesinde kültürel hegemonyanın inşasında ayrıcalıklı bir yere dönüştürmüştür. Osmanlı tarihine ilişkin kaynak azlığına rağmen popüler okuma biçiminin idealize ettiği kuruluş dönemi bu bakımdan sürekli yeniden üretilen bir söylemin konusu olmaktadır. Bu bağlamda tarihi diziler, kuruluş dönemine ilişkin antropolojik kültürden beslenen ve iktidarın söylemiyle uyumlu anlatıyı meşrulaştırma bakımından etkili bir enstrümandır. Makalede popülerlikleri sayesinde geniş kitlelere ulaşan Diriliş Ertuğrul ve Kuruluş Osman dizlerine referansla Türkiye’deki kültürel hegemonya mücadelesi sorunsallaştırılmaya çalışılacaktır. Tarihi diziler üzerinden bakıldığında kültürel hegemonya mücadelesinin sınırlarının sadece ülke sınırları içinde değil “yumuşak” güç” olarak sınırları aşan bir yapısının olduğu da bu çalışmanın ilgi alanlarından birdir. Bu bağlamda makalenin temele iddiası, genelleşmiş bir ön kabul olan Türk siyasi geleneği içinde sağ çizginin kültürel hegemonya mücadelesinde başarılı olamadığı tezinin tartışmalı olduğu ve hatta bu dizilerin farklı ülkelere ihracı, kültürel hegemonyanın içerde olduğu kadar dışarısıyla olan bağlantısı da iktidarın oyun alanını genişletmekte ve kültürel meşruiyet noktasında söylemini güçlendirdiğidir.
Abstract
In recent years, historical TV series broadcast on mainstream Turkish channels have significantly increased public interest in the Ottoman Empire. By navigating between fiction and historical fact, these series reference a specific view of history, making them highly appealing to broad audiences. It is evident that the narratives they construct about the Ottoman past are shaped by today’s cultural climate. Rather than presenting Ottoman history as a concluded timeline, these series reframe it as a privileged space in the construction of cultural hegemony.Despite the limited historical sources on the early Ottoman period, a popular and idealized reading continues to reproduce a dominant discourse around it. In this context, historical dramas serve as powerful instruments that legitimize a narrative aligned with the ruling power’s discourse, drawing on cultural and anthropological themes.This article explores the cultural hegemony struggle in Turkey through the popular TV series Diriliş: Ertuğrul and Kuruluş: Osman. It argues that this struggle extends beyond national borders, functioning as a form of “soft power.” Contrary to the widespread belief that the conservative political tradition in Turkey has failed to establish cultural hegemony, the global export of these series suggests otherwise, expanding the government’s ideological reach and cultural legitimacy.