Dergiler / Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2025 / Cilt: 7 Sayı: 2

Yönetimde etik ve etik yönetimin kurumsallaşması

Ethics in management and institutionalisation of ethical management

Hasan Yılmaz(İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9212-8084
Erkan Özdemir(İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8284-3380
Sayfa
295–310
Yayın Tarihi
2025-12-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kurumsallaşma ve sürdürülebilir başarı sağlamada yönetimde etik ilkelerin rolü ve önemi vurgulanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yönetim, insan topluluklarının amaçlarını gerçekleştirmek için kaynakların planlanması, örgütlenmesi, yönlendirilmesi ve kontrol edilmesi sürecidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Etik yönetim ise, yönetim süreçlerinde dürüstlük, adalet, şeffaflık ve sorumluluk gibi etik değerlerin ön planda tutulmasını ifade eder.
💡
Sonuç & Katkı:Kurumsallaşma ve sürdürülebilir başarı sağlamada yönetimde etik ilkelerin rolü ve önemi vurgulanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Etik · Kurumsallaşma · Yönetim

Özet

Yönetim, insan topluluklarının amaçlarını gerçekleştirmek için kaynakların planlanması, örgütlenmesi, yönlendirilmesi ve kontrol edilmesi sürecidir. Yönetim, insan ilişkileri üzerine kuruludur ve bu nedenle ahlak ve etik, yönetim süreçlerinde büyük önem taşır. Etik yönetim ise, yönetim süreçlerinde dürüstlük, adalet, şeffaflık ve sorumluluk gibi etik değerlerin ön planda tutulmasını ifade eder. Küreselleşme, bilgi teknolojilerinin gelişimi, artan şeffaflık talepleri ve toplumsal bilinçlenme, etik değerlere dayalı bir yönetim anlayışını daha da gerekli hale getirmiştir. Bu makalede yönetimde etik ilkelerin önemi vurgulanmış ve etik yönetim anlayışının kurumsallaşarak bir kültür haline gelebileceği tartışılmıştır. Etik ilkeler ile yönetim anlayışının daha adil, şeffaf, hesap verebilir ve sürdürülebilir olacağı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ikincil veri analizi yöntemiyle etik ilkelerin kurumsal etik yönetim anlayışı üzerindeki etkisi bağlamında derlemesi yapılmıştır. Kurumsallaşma ve sürdürülebilir başarı sağlamada yönetimde etik ilkelerin rolü ve önemi vurgulanmıştır.

Abstract

Management is the process of planning, organising, directing and controlling resources to achieve the goals of human communities. Management is based on human relations and therefore morality and ethics are of great importance in management processes. Ethical management, on the other hand, refers to prioritising ethical values such as honesty, justice, transparency and responsibility in management processes. Globalisation, development of information technologies, increasing transparency demands and social awareness have made a management approach based on ethical values even more necessary. In this article, the importance of ethical principles in management is emphasised and it is argued that ethical management understanding can be institutionalised and become a culture. It is tried to reveal that the management understanding with ethical principles will be more fair, transparent, accountable and sustainable. In the study, a review study was conducted in the context of the impact of ethical principles on corporate ethical management understanding with secondary data analysis method. The role and importance of ethical principles in management in ensuring institutionalisation and sustainable success are emphasised.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yılmaz, H., Özdemir, E. (2025). Yönetimde etik ve etik yönetimin kurumsallaşması. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2, 295–310. https://doi.org/10.58588/aru-jfeas.1763741

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (41)

  1. Akdemir, F. (2014). Ahlak mı, etik mi? Etimolojik ve epistomolojik bir çözümleme. Kamu etiği-seçilmiş kongre bildirileri içinde (s. 3-11). TODAİE Yayınları.
  2. Akdeniz, İ. (2019). Yerel yönetimlerde etik kültürün geliştirilmesi. Sayıştay Dergisi, (112), 27-52.
  3. Aydın, İ. (2023). Yönetsel mesleki ve örgütsel etik. Pegem Akademi Yayıncılık.
  4. Aydın, M. (2013). Jeremy Bentham’ın ahlak anlayışı ve Felicific Calculus. Ü. Güneş (Ed.), II. Türkiye Lisansüstü Çalışmaları Kongresi bildiriler kitabı içinde (s. 601-617). İLEM.
  5. Başaran, İ. E. (1985). Örgütlerde işgören hizmetlerinin yönetimi. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  6. Başaran, İ. E. (1989). Yönetim. Gül Yayınevi.
  7. Bayındır, A. (2021). Dinî ahlâkın otonomluğunun imkânı. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(22), 383-395.
  8. Bayındır, F. R. (2022). Kant’ın ödev ahlakının özgünlüğü üzerine bir eleştiri. İdrak Dini Araştırmalar Dergisi, 2(2), 363-375.
  9. Bentham, J. (1973). Bentham’s political thought (B. Parekh, Der.). Croom Helm.
  10. Berkman, Ü. (1983). Az gelişmiş ülkelerde kamu yönetiminde yolsuzluk ve rüşvet. TODAİE Yayınları.
  11. Buber, M. (2003). Ben ve sen (İ. Palsay, Çev.). Kitâbiyât Yayınları.
  12. Bursalı, Y. M. (2018). Kurumsal yönetim ilkeleri ışığında etik kurallar ve sosyal sorumluluk. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 32(2), 505-532.
  13. Cevizci, A. (2002). Etiğe giriş. Paradigma Yayınları.
  14. Covey, S. R. (1996). Etkili insanların 7 alışkanlığı: Kitlesel değişim için altın kurallar (G. Suveren & O. Deniztekin, Çev.). Varlık Yayınları.
  15. Çevikbaş, R. (2006). Yönetimde etik ve yozlaşma. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 265-290.
  16. Çınar, A. (2013). Değerler felsefesi ve psikolojisi. Emin Yayınları.
  17. Demir, G. (2020). Akademisyenlik mesleğinde etik kod arayışı. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, (6), 65-80.
  18. Demirci, M. ve Genç, F. N. (2008). Türkiye’de kamu yönetimi reform sürecinde etik yapılanma. Amme İdaresi Dergisi, 41(2), 43-58.
  19. Durakoğlu, A. (2013). Gazali’de ahlak eğitimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 211-226.
  20. Düzgün, Ş. A. (2018). Mâtürîdî’de bireysel ahlaki otonomi. Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7(14), 1-10.
  21. Erozosky, G. (1992). Discrimination. L. C. Becker ve C. B. Becker (Ed.), Encyclopedia of ethics. St. James Press.
  22. Eryılmaz, B. (2022). Kamu yönetimi düşünceler, yapılar, fonksiyonlar, politikalar. Umuttepe Yayınları.
  23. Fromm, E. (1981). Sevme sanatı (I. Gündüz, Çev.). Say Kitap.
  24. Fromm, E. (1995). Erdem ve mutluluk (A. Yörükan, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  25. Hazıroğlu, T. (2019). Yüceliş insanlığın tekamülü. İz Yayıncılık.
  26. İpek, S. ve Küçükkelepçe, Ö. (2022). Kamu yönetiminde etiğin önemi: Türkiye ve Yeni Zelanda örneği. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 9(4), 161-175.
  27. Köknel, Ö. (1996). Bireysel ve toplumsal şiddet. Altın Kitaplar.
  28. Kuçuradi, İ. (2003). Etik ve etikler. Türkiye Mühendislik Haberleri, 423(1), 7-9.
  29. Küçükoğlu, T. M. (2012). Etik değerler ve etiğin kurumsallaştırılması. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 4(1), 177-186.
  30. Lamberton, L. H. ve Minor, L. (1995). Human relations: Strategies for success. Irwin Mirror Press.
  31. Madi, İ. (2015). Homo Economicus’un doyumsuzluk-“açgözlülük” aksiyomunun semavi dinler perspektifinden değerlendirmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53), 145-162.
  32. Nuttall, J. (1997). Ahlak üzerine tartışmalar: Etiğe giriş (A. Yılmaz, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
  33. Özgener, Ş. (2009). İş ahlakının temelleri yönetsel bir yaklaşım. Nobel Yayın.
  34. Özkal Sayan, İ. (2020). Etik ve kamu etiği: Eleştirel bir bakış. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 12(2), 147-174.
  35. Peterson, D. K. (2002). The relationship between unethical behavior and the dimensions of the ethical climate questionnaire. Journal of Business Ethics, 41(4), 313-326.
  36. Pieper, A. (1999). Etiğe giriş (V. Atayman ve G. Sezer, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
  37. Saygılı, E. E. ve Öztürkoğlu, Y. (2017). Corporate governance and social responsibility issues in code of ethics. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 19(2), 378-388.
  38. Toker, G. A. (2008). Mobbing: İşyerinde yıldırma. Pegem Akademi Yayınevi.
  39. Tutum, C. (1979). Personel yönetimi. TODAİE Yayınları.
  40. Uygun, O. (1996). Türkiye’de demokrasi ve insan hakları (İnsan Hakları Araştırma ve Derleme Dizisi 3). TODAİE.
  41. Yıldız, A. (2018). Temelleri ve uygulamaları ile iş ahlakı, hukuk ve ahlak arasındaki ilişki. İGİAD Yayınları.