Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 65 - Sayı: 4

TÜRK CEZA MUHAKEMESİNDE MADDİ GERÇEĞE ULAŞMANIN ÖN KOŞULU OLARAK HUKUKA AYKIRI DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ YASAĞI

Prohibition of Evaluation of the Unlawful Evidence as Prerequisite of Reaching to Material Fact in Turkish Criminal Procedure

Sayfa
1815–1924
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada söz konusu ayrıma da yer verilmek suretiyle hukuka aykırı delillerin değerlendirilmesi yasağı teorik ve pratik açıdan tartışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk hukukunda delil değerlendirme yasağının mutlak olduğu genel kabul görmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada söz konusu ayrıma da yer verilmek suretiyle hukuka aykırı delillerin değerlendirilmesi yasağı teorik ve pratik açıdan tartışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Gerçekliğe ulaşmaya çabalarken yargıcın hukuka uygun delillerle kendini sınırlaması gerekir. Türk hukukunda delil değerlendirme yasağının mutlak olduğu genel kabul görmektedir. Hukukumuzda delillerin değerlendirilmesinde kamusal makamlar ile özel kişiler arasında bir fark gözetilmemektedir. Ancak usule aykırı olarak ulaşılan delillerden söz edilmesi, delilin başından itibaren hukuka aykırı olmasını zorunlu kılmaktadır. Dolayısıyla delilin hukuka aykırı olması özel şahıslar ve yetkili kamu görevlileri açısından birbirinden farklı değerlendirilmelidir. Çalışmada söz konusu ayrıma da yer verilmek suretiyle hukuka aykırı delillerin değerlendirilmesi yasağı teorik ve pratik açıdan tartışılmaktadır.

Abstract

The purpose of the criminal proceedings is to achive to the material facts. Judge should limit himself with accordance with the law of evidence when trying to reach to reality. In Turkish law it is accepted that inhibition of evaluation of the unlawful evidence is absolute. In our legal system there is no difference between public authorities and private persons with regard to evaluation of the evidence. However it is to be mentioned from the evidence that achieved as violation of procedure, necessitates that the evidence is to be unlawful from the beginning. Therefore the evidence to be contrary to law should be considered different from each other in terms of the private individuals and the authorized public servants. In this study, the inhibition of evaluation of the unlawful evidence is discussed as theoretical and practical by giving place to this distinction.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖDEKLİ, M. (2016). TÜRK CEZA MUHAKEMESİNDE MADDİ GERÇEĞE ULAŞMANIN ÖN KOŞULU OLARAK HUKUKA AYKIRI DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ YASAĞI. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 65 - Sayı: 4, 1815–1924. https://ajindex.com/articles/145109

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akyürek, Güçlü, “Ceza Yargılamasında Hukuka Aykırı Delillerin Değerlendirilmesi Sorunu”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı: 101, Ankara, 2012.
  2. Alacakaptan, Uğur, “Delil Yasakları”, Yargı Reformu 2000
  3. Sempozyumu, İzmir, 2000.
  4. Albayrak, Mustafa, Ceza Muhakemesi Kanunu Öz Kitap, Adalet Yayınları, Ankara, 2015.
  5. Arslan, Çetin / Özkul, Fatih, “Yargı Kararları Işığında 1982 Anayasasında Suç ve Cezaya İlişkin Temel İlkelerin Değerlendirilmesi”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Yıl: 4, Sayı: 15, Ankara, Ekim 2013.
  6. Beulke, Werner, Strafprozessrecht, C. F. Müller, München, 2010.
  7. Bıçak, Vahit, Suç Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınları, Ankara, 2010 (Suç Muhakemesi). Bıçak, Vahit, “Usulsüz Olarak Elde Edilen Delillerin Akıbeti: Katı ve Esnek Yaklaşımlar”, İnsan Hakları Yıllığı, Cilt: 17-18, Sayı: 1, TODAİE Yayınları, Ankara, 1997 (“Yaklaşımlar”). Blum, Binyamin, “Doctrines Without Borders: The ‘New’ Israeli Exclusinary Rule and the Dangers of Legal Transplantation”, Stanford Law Review, Vol: 60, No: 6, April 2008.
  8. Centel, Nur / Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınları, İstanbul, 2008 (Ceza Muhakemesi). Centel, Nur / Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku Pratik Çalışma Kitabı, Beta Yayınları, İstanbul, 2013 (Pratik Çalışma). Çınar, Ali Rıza, “Hukuka Aykırı Kanıtlar”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı: 55, Ankara, 2004.
  9. Değirmenci, Olgun, Ceza Muhakemesinde Sayısal (Dijital) Delil, Seçkin Yayınları, Ankara, 2014.
  10. Demirbaş, Timur, Sanığın Hazırlık Soruşturmasında İfadesinin Alınması, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları No: 71, İzmir, 1996.
  11. Donay, Süheyl, Ceza Yargılama Hukuku, Beta Yayınları, İstanbul, 2010.
  12. Dönmezer, Sulhi / Erman, Sahir, Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku, Genel Kısım, Cilt: II, Beta Yayınları, İstanbul, 1999.
  13. Dülger, Murat Volkan, “Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Gäfgen Kararı Bağlamında Ceza Muhakemesinde İşkence Tehdidi İle Elde Edilen Delillerin Kullanımı Sorunu”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı: 111, Ankara, Mart-Nisan 2014 (“Gäfgen Kararı”). Dülger, Murat Volkan, Ceza Muhakemesi Hukukunda Dışlama Kuralı ve Hukuka Aykırı Delillerin Uzak Etkisi (Zehirli Ağacın Meyvesi Öğretisi), Seçkin Yayınları, Ankara, 2014 (Dışlama Kuralı). Erdağ, Ali İhsan, “İletişimin Denetlenmesi Kapsamında İki Önemli Sorun Olarak: Mağdurun İletişiminin Tespiti ve İletişimin Mağdur Tarafından Kaydedilmesi”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı: 92, Ankara, 2011.
  14. Erdem, Mustafa Ruhan, Ceza Muhakemesinde Organize Suç