Dergiler / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 27 - Sayı: 1

Türkiye Yem Bitkileri Genetik Kaynakları

Forage Crops Genetic Resources of Turkey

Sayfa
51–55
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yeni teknolojik gelişmeler ile daha ayrıntılı çalışmalar yapılarak önümüzdeki yıllarda yüzyüze geleceğimiz iklim değişikliklerine karşı daha dayanıklı materyallerin bitki genetik kaynakları kullanılarak geliştirilebileceği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çok çeşitli nedenlerle erozyona uğrayan ve kaybolma tehlikesi bulunan yem bitkisi cins ve türlerinin toplanması, üretilmesi, karakterizasyonun yapılıp değerlendirilmesi ve uzun süreli muhafaza altına alınıp araştırıcıların hizmetine sunulması önem arz etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doğal floranın korunması, botanik kompozisyonun bozulmaması ve gelecek kuşaklara yem bitkisi bakımından zengin bir materyal kaynağının bırakılması amacıyla yapılan çalışmalar günden güne önemli ivme kazanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yeni teknolojik gelişmeler ile daha ayrıntılı çalışmalar yapılarak önümüzdeki yıllarda yüzyüze geleceğimiz iklim değişikliklerine karşı daha dayanıklı materyallerin bitki genetik kaynakları kullanılarak geliştirilebileceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çok çeşitli nedenlerle erozyona uğrayan ve kaybolma tehlikesi bulunan yem bitkisi cins ve türlerinin toplanması, üretilmesi, karakterizasyonun yapılıp değerlendirilmesi ve uzun süreli muhafaza altına alınıp araştırıcıların hizmetine sunulması önem arz etmektedir. Doğal floranın korunması, botanik kompozisyonun bozulmaması ve gelecek kuşaklara yem bitkisi bakımından zengin bir materyal kaynağının bırakılması amacıyla yapılan çalışmalar günden güne önemli ivme kazanmıştır. Ülkemizde genetik kaynakların kullanılması konusunda önemli aşamalar kaydedilmiş, geliştirilen çeşitlerin ekonomiye kazandırılması ile önemli bir katkı sağlanıp ülke ekonomisine katma değer yaratılmıştır. Yeni teknolojik gelişmeler ile daha ayrıntılı çalışmalar yapılarak önümüzdeki yıllarda yüzyüze geleceğimiz iklim değişikliklerine karşı daha dayanıklı materyallerin bitki genetik kaynakları kullanılarak geliştirilebileceği düşünülmektedir.

Abstract

Studies on collection, regeneration and conservation of forage crops genetic resources that have been exposed to erosion pressure and in danger of extintion due to various reasons has taken important momentum in terms of maintaining plant researchers with this material and of inheriting rich natural resources to next generations. Important developments on utilization of plant genetic resources have also been achieved. Registred varities have been put into national economy getting added values. It is thought that due to new technologic advancements further detailed studies to be carried out could faciliate more resistant material adaptable to climatic conditions facing us using plant genetic resources.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZPINAR, H., İNAL, F. N., AY, E., ACAR, A., SABANCI, C. O. (2017). Türkiye Yem Bitkileri Genetik Kaynakları. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 27 - Sayı: 1, 51–55. https://ajindex.com/articles/144580

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Cocks, P. S. 1999. Reproductive strategies and genetic structures of wild and naturalised legume populations. In: S. J. Bennett and P. S. Cocks (eds.) Genetic Resources of Mediterranean Pasture and Forage Legumes. pp. 20-31.
  2. Kluwer Aca. Publ. Netherland. Davis, P. H. 1970. Flora of Turkey and East Aegean islands. Vol.3. Edinburgh Uni. Press.
  3. UK Davis, P. H. 1965-1985. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Volume 1-9, Edinburgh University Press.
  4. Edinburg. Davis, P. H., R. R. Mill, and K. Tan. 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Volume 10 (Supplemental), Edinburgh University Press,
  5. Edinburgh. Esquinas-Alcazar, J. T. 1993. Plant genetic resources. In: M. D. Hayward, N. O. Bosemark and I. Romagose (eds.) Plant Breeding: Principles and Prospects. pp. 33-51. Chapman & Hall, London. Fırıncıoğlu, H. K., D. Uncuer, S. Ünal ve F. Aydın. 1996. Bazı fiğ (Vicia sp.) ve mürdümük (Lathyrus sp.) türlerinin tarımsal özellikleri üzerinde bir araştırma. Türkiye 3. Çayır Mera ve Yem Bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996. s.685-691. Atatürk Üni. Zir. Fak. Erzurum. Harlan, J. G. 1951. Anatomy of gene centers. Amer. Nat. 85: 97-103.
  6. Harlan, J. G. 1965. The possible role of weed races in the evaluation of cultivated plants. Euphytica 14: 173-176
  7. Harlan, J. R. 1971. Agricultural origins: Centres and noncenters. Science 174: 468-474.
  8. Hawkes, J. G. 1983. The diversity of crop plants. Harvard Uni. Press. P.184. Mass. USA Kurt, O., A. T. Özmen ve N. Alınoğlu. 1990. Nadas uygulanan bölgelerimizde ve mera ıslahında kullanılabilecek tek yıllık yoncaların saptanması. Doğa, Türk Tarım ve Ormancılık Dergisi 14 (3): 306-313.
  9. Özgen M., M. S. Adak, G. Söylemezoğlu ve H. Ulukan. 2000. Bitki genetik kaynaklarının Korunma ve Kullanımında Yeni Yaklaşımlar. Türkiye Ziraat Mühendisliği 5. Teknik Kongresi, 17-21 Ocak 2000, Ankara, s. 259-284.
  10. Özpınar, H. ve C. O. Sabancı. 2014. Tüylü Fğ (Vicia villosa Roth) Populasyonlarının Agronomik Özelliklerinin Değerlendirilmesi. Anadolu, ETAE Dergisi 24(2):1-9.
  11. Özpınar, H., C. O. Sabancı, A. A. Acar, and S. Aksu. 2003. Evaluation of orchardgrass (Dactylis glomerata L.) populations collected in Turkey. 8th Meeting of ECP/GR Working Group of Forages. Ages, Linz. Paroda, R. S., and R. K. Arora. 1991. Plant genetic resources: General perspective. In: (eds.) Plant Genetic Resources-Conservation and Management. pp. 1-23. IPGRI Reg. Off. New Delhi. Malhotra Pub. House. New Delhi. India. Sabancı, C. O. 1994. Ege Bölgesi fiğ ıslah çalışmaları üzeri