Dergiler / Alternatif Politika / 2019 / Cilt: 11 - Sayı: 0

İKTİSADI DEPOLİTİZE ETMEK: 2008 KRİZİ SONRASINDA TÜRKİYE ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

DEPOLITICIZATION OF THE ECONOMIC MANAGEMENT: THE CASE OF TURKEY IN THE POST-2008 ERA

Sayfa
149–176
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Depolitizasyon stratejisi Türkiye’de özellikle 2001 krizi sonrasında devletin iktisadi süreçleri yönetirken kullandığı önemli bir araçtır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada 2008 krizi sonrasında Türkiye’de devletin ekonomi politikaları çerçevesinde krize verdiği tepkilere odaklanılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ardından Türkiye’de 2008 krizi sonrasında devletin krize verdiği tepkiler, bu süreçteki politika eğilimleri ve sürecin çelişkileri depolitizasyon stratejisi perspektifinden ele alınacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Depolitizasyon stratejisi Türkiye’de özellikle 2001 krizi sonrasında devletin iktisadi süreçleri yönetirken kullandığı önemli bir araçtır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada 2008 krizi sonrasında Türkiye’de devletin ekonomi politikaları çerçevesinde krize verdiği tepkilere odaklanılmaktadır. İlk olarak devlet teorisi içerisinden bir perspektif ile depolitizasyon kavramı incelenecektir. Ardından Türkiye’de 2008 krizi sonrasında devletin krize verdiği tepkiler, bu süreçteki politika eğilimleri ve sürecin çelişkileri depolitizasyon stratejisi perspektifinden ele alınacaktır. Neoliberalizmin küresel ölçekte güç kazandığı 1990’lı yıllardaki stratejilerden biri “ekonomiyi siyasetten arındırma” söylemi ve bunun üzerinden geliştirilen politikalardır. Bunlar özetle, ekonomi yönetiminin teknokratlara devredilmesi, temel iktisadi sektörlerde bağımsız denetleyici kuruluşların görev yapması, Merkez Bankasının (MB) bağımsızlığı ilkesi çerçevesinde para politikasının hükümetin yetki ve sorumluluk alanından çıkarılması ve temel kamusal hizmetlerin özelleştirilmesidir. Söz konusu politikalarla ekonomi ve siyaset arasındaki ilişki yeniden belirlenmeye çalışılmıştır. Depolitizasyon stratejisi Türkiye’de özellikle 2001 krizi sonrasında devletin iktisadi süreçleri yönetirken kullandığı önemli bir araçtır.

Abstract

This paper focuses on the reactions given by the state in Turkey to the financial crisis of 2008 in terms of economic policies. First, the concept of depoliticization is analyzed with a theoretical perspective ensuing from the Marxist state theory. Afterwards, the tendencies of transformation in the economy of Turkey starting from the 1980s are briefly explained and the policy decisions and the contradictions of this process are discussed from the perspective of depoliticization. One of the dominant themes in the 1990s when neoliberalism gained power in global scale revolved around the discourse of “depoliticizing the economy” and several policies were developed in line with this discourse. These policies have returned the management of the economy to the technocrats and independent auditing organizations working in fundamental economic sectors; they have taken the monetary policy out of the government’s area of authority and responsibility as part of the principle of the independence of the Central Bank. With these policies, the capitalist state has tried to redetermine the relation between the economic and the political. The strategy of depoliticization, indeed, has been an important tool that the state has been using while managing the financial processes in Turkey especially since the 2001 crisis. Since the 2008 crisis, this strategy has been implemented to strengthen the centralization tendencies that have been already dominant in the management of Turkish economy for the last four decades.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇARIKÇI, Ç. (2019). İKTİSADI DEPOLİTİZE ETMEK: 2008 KRİZİ SONRASINDA TÜRKİYE ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Alternatif Politika, Cilt: 11 - Sayı: 0, 149–176. https://ajindex.com/articles/142969

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akçay, Ümit (2013), “Sermayenin Uluslararasılaşması ve Devletin Dönüşümü: Teknokratik Otoriterizmin Yükselişi”, Praksis, 30-31: 11-39.
  2. Akçay, Ümit ve Ali Rıza Güngen (2014),
  3. Finansallaşma, Borç Krizi ve Çöküş: Küresel Kapitalizmin Geleceği (Ankara: Nota Bene Yayınları). Akçay, Ümit ve Ali Rıza Güngen (2016), “Türkiye’de Ekonomi Politikasında Arayışlar, Çıkmazlar ve Alternatifler”, Tören Tolga ve Melehat Kutun (Der.), Yeni Türkiye? Kapitalizm, Devlet, Sınıflar (İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı): 246-280.
  4. Aktaş, Alaattin (2010), “Türkiye’nin göstergeleri”, Ekonomik Forum, 8: 113-117.
  5. Bağımsız Sosyal Bilimciler (2015), AKP’li Yıllarda Emeğin Durumu, Yordam Kitap (İstanbul: Yordam Kitap). Bayramoğlu, Sonay (2005), Yönetişim Zihniyeti (İstanbul: İletişim Yayınları). Bedirhanoğlu, Pınar (2019a), “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve Türkiye’de Ekonomi Yönetiminin Dönüşümü”, Elif Karaçimen, Melda Yaman, Nurcan Özkaplan, Özgün Akduran, Şebnem Oğuz (Der.), Nuray Ergüneş İçin Yazılar (SAV Yayınları): 211-233.
  6. Bedirhanoğlu, Pınar (2019b), “Finansallaşma, Yeni Sınıfsal Çelişkiler ve Devletin Dönüşümü”, Çalışma ve Toplum, 2019/1: 371-388.
  7. Bonefeld, Werner (2007), “Devlet ve Sermaye: Politiğin Eleştirisi Üzerine”, Bonefeld, Werner ve John Holloway (Der.), Küreselleşme Çağında Para ve Sınıf Mücadelesi (çev. Cumhur Atay) (İstanbul: Otonom Yayıncılık): 255-284.
  8. Bonefeld, Werner (2010), “Free Economy and the Strong State: Some Notes on the State,” Capital and Class, 34-1: 15-24.
  9. Bonefeld, Werner (2014), Yıkıcı Akıl ve Olumsuzlama (İstanbul: Otonom Yayıncılık). Boratav, Korkut (2005), Türkiye İktisat Tarihi 1908-2002 (Ankara: İmge Yayıncılık). Burnham, Peter (2003), “Küreselleşme, Apolitikleştirme ve Modern Ekonomi Yönetimi”, Praksis, 3 (9): 163-182.
  10. Burnham, Peter (2006), “Depoliticisation: A Comment on Buller and Flinders”, British Journal of Politics and International Relations, 8 (2): 303-306.
  11. Burnham, Peter (2014), “Depoliticisation: Economic Crisis and Political Management”, Policy & Politics, 42 (2): 189-206.
  12. Cebeci, Ayşe (2012),
  13. Bilmediğimiz Kapitalizm, Gizli Elin Kurumsallaşması: YOİKK (İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı). Çavuşoğlu, Erbatu ve Julia Strutz (2018), “‘Şimdi Gideceğiz, Evleri Yıkacağız!’: Türkiye’nin Neoliberal Hegemonik Politikasında Mekânsal Yeniden Üretimin Rolü”, Akça, İsmet vd. (Der.), “Yeni Türkiye”ye Varan Yol, Neoliberal Hegemonyanın İnşası (İstanbul: İletişim Yayınevi): 199-219.
  14. Dik, Esra (2013), “643 Sayılı KHK ile Düzenlenen Bakan Yardımc