KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 25 Sayı: 44

Eleştirel Barış Çalışmaları ve Uluslararası Barış Mimarisi: Uluslararası Barışın Tarihsel Bir Analizi

Critical Peace Studies and International Peace Architecture: A Historical Analysis of International Peace

Cavit Emre Aytekin(KAFKAS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4229-9381
Mehmet Akif Okur(YILDIZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ, SİYASET BİLİMİ VE ULUSLARARASI İLİŞKİLER BÖLÜMÜ, SİYASET BİLİMİ VE ULUSLARARASI İLİŞKİLER PR.)0000-0001-5095-6113
Sayfa
309–329
Yayın Tarihi
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eleştirel perspektifin barış kavramsallaştırması üzerindeki etkisini aydınlatmayı amaçlayan bu makalede söz konusu alternatif ve yenilikçi katkıların kapsayıcı bir değerlendirmesinin yanı sıra farklı teorik geleneklerde sürdürülen ancak barış çalışmaları nezdinde keşfedilmemiş olan bu perspektifin uluslararası barışa yönelik bir uyarlaması sunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Barış, Uluslararası İlişkiler (Uİ) disiplininde henüz geniş bir teorik bağlamda kavramsallaştırılmamış az sayıdaki kavramlardan biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makale söz konusu nispeten yeni teorik gelişmelere dayanarak uluslararası barışın tarihsel gelişimini değerlendirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Eleştirel perspektifin barış kavramsallaştırması üzerindeki etkisini aydınlatmayı amaçlayan bu makalede söz konusu alternatif ve yenilikçi katkıların kapsayıcı bir değerlendirmesinin yanı sıra farklı teorik geleneklerde sürdürülen ancak barış çalışmaları nezdinde keşfedilmemiş olan bu perspektifin uluslararası barışa yönelik bir uyarlaması sunulmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Barış Çalışmaları · Eleştirel Barış · Çatışma Çözümü

Özet

Barış, Uluslararası İlişkiler (Uİ) disiplininde henüz geniş bir teorik bağlamda kavramsallaştırılmamış az sayıdaki kavramlardan biridir. Bu durum barış çalışmalarını Uİ’nin yapısal analiz kapasitesinden ve tarihsel bilgilendirmesinden uzak bırakmış ve uluslararası barışın kökenlerine ilişkin uzun erimli ve yapısal bilgi oluşturma kapasitesini kısıtlamıştır. Ancak Uİ teorisine yapılan eleştirel katkılar ve barışı uluslararası düzenin tarihsel bir unsuru olarak tanımlayan güncel yapısal analiz literatürü bu problemi çözmek ve barış çalışmalarını Uİ ile bütünleştirmek için araştırılması ve takip edilmesi gereken yeni teorik ve kavramsal çalışmalar sunmaktadır. Bu makale söz konusu nispeten yeni teorik gelişmelere dayanarak uluslararası barışın tarihsel gelişimini değerlendirmektedir. Çalışmanın ana amacı Uİ ve barış çalışmalarında karşılaşılan kısıtlamaları aşmak için geliştirilen eleştirel barış çalışmaları ve uluslararası barış mimarisi gibi güncel yaklaşımlar bağlamında uluslararası barışın tarihsel analizine katkı sağlamaktır. Eleştirel perspektifin barış kavramsallaştırması üzerindeki etkisini aydınlatmayı amaçlayan bu makalede söz konusu alternatif ve yenilikçi katkıların kapsayıcı bir değerlendirmesinin yanı sıra farklı teorik geleneklerde sürdürülen ancak barış çalışmaları nezdinde keşfedilmemiş olan bu perspektifin uluslararası barışa yönelik bir uyarlaması sunulmaktadır.

Abstract

Peace is one of the few concepts in the discipline of International Relations (IR) that has yet to be conceptualized within a grand theoretical context. That theoretical flaw has hampered the potential of peace studies to provide long-term and structural knowledge of its origins by diverting from the IR’s structural analytical capability and historical information. However, critical contributions to IR theory offer novel theoretical and conceptual studies that define peace as a historical function of the international order in to address the problem and integrate peace studies with IR. Based on these relatively recent theoretical developments, this article evaluates the historical evolution of international peace. The primary purpose of this study is to provide a historical analysis of international peace in the context of contemporary contributions such as critical peace studies and the international peace architecture developed to address limitations in both IR and peace studies. This article, which aims to enlighten on the contributions of the critical approach to the conceptualization of peace, also provides an adaptation of this perspective to international peace, which has been pursued in different theoretical traditions but has not been investigated in peace studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aytekin, C. E., Okur, M. A. (2023). Eleştirel Barış Çalışmaları ve Uluslararası Barış Mimarisi: Uluslararası Barışın Tarihsel Bir Analizi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 25 Sayı: 44, 309–329. https://ajindex.com/articles/1427933

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (70)

  1. Adler, E., Barnett, M., ve Smith: (2002). Security Communities. Cambridge: Cambridge University Press.
  2. Bellamy, A. (2004). The Next Stage’in Peace Operations Theory? International Peacekeeping 11(1), 17-38.
  3. Blainey, G. (1973). The Causes of War. New York: The Free Press.
  4. Bräuchler, B. (2018). The Cultural Turn in Peace Research: Prospects and Challenges. Peacebuilding, 6(1), 17- 33.
  5. Bull, H. (1977). The Anarchical Society: A Study of Order in World Politics. Houndmills: Macmillan.
  6. Chandler, D. C. (2006). Empire in Denial: The Politics of State-Building. London: Pluto.
  7. Costantini, I., ve Hanau Santini, R. (2022). Power Mediators and the ‘Illiberal Peace’ Momentum: Ending Wars in Libya and Syria. Third World Quarterly, 43(1), 131-147. doi:10.1080/01436597.2021.1995711
  8. Deutsch, K. W., ve Singer, J. D. (1964). Multipolar Power Systems and International Stability. World Politics, 16(3), 390-406. doi:10.2307/2009578
  9. Doyle, M. W. (2005). Three Pillars of the Liberal Peace. American Political Science Review, 99(3), 463-466. doi:10.1017/S0003055405051798
  10. Duursma, A. (2014). A Current Literature Review of International Mediation. International Journal of Conflict Management, 25(1), 81-98. doi:10.1108/IJCMA-02-2012-0020
  11. Evangelista, M. (2005). Peace Studies: Critical Concepts in Political Science. Oxon: Taylor & Francis.
  12. Gaddis, J. L. (1992). International Relations Theory and the End of the Cold War. International Security, 17(3), 5- 58. doi:10.2307/2539129
  13. Galtung, J. (1969). Violence, Peace, and Peace Research. Journal of Peace Research, 6(3), 167-191. doi:10.1177/002234336900600301
  14. Gleditsch, N. P., Nordkvelle, J., ve Strand, H. (2014). Peace Research–Just the Study of War? Journal of Peace Research, 51(2), 145-158. doi:10.1177/0022343313514074
  15. Groff, L. (2018). What is Peace, How Have Our Concepts of Peace Evolved, and What is A Holistic Vision of Peace for The Twenty-First Century? C. P. Peterson, W. M. Knoblauch, & M. Loadenthal (Ed.), The Routledge History of World Peace Since 1750 içinde, (ss. 429-447). New York: Routledge.
  16. Heathershaw, J. (2008). Unpacking the Liberal Peace: The Dividing and Merging of Peacebuilding Discourses. Millennium, 36(3), 597-621. doi:10.1177/03058298080360031101
  17. Hellmüller: (2022). Peacemaking in a Shifting World Order: A Macro-Level Analysis of UN Mediation in Syria. Review of International Studies, 48(3), 543 - 559. doi:10.1017/S026021052200016X
  18. Hellmüller, S., Pring, J., ve P Richmond, O. (2020). How Norms Matter in Mediation: An Introduction. Swiss Political Science Review, 26(4), 345-363. doi:10.1111/spsr.12425
  19. Howard, L. M., ve Stark, A. (2017). How Civil Wars End: The International System, Norms, and the Role of External Actors. International security, 42(3), 127-171. doi:10.1162/ISEC_a_00305
  20. Jabri, V. (1995). Agency, Structure, and the Question of Power in Conflict Resolution. Global Society: Journal of Interdisciplinary International Relations, 9(2), 53-70. doi:10.1080/13600829508443086
  21. Jabri, V., ve Richmond, O. P. (2021). Critical Theory and the Politics of Peace. O. P. Richmond & G. Visoka (Ed.), The Oxford Handbook of Peacebuilding, Statebuilding, and Peace Formation içinde (ss. 91-106). New York: Oxford University Press.
  22. Jervis, R. (1988). War and Misperception. The Journal of Interdisciplinary History, 18(4), 675-700. doi:10.2307/204820
  23. Jutila, M., Pehkonen, S., ve Väyrynen, T. (2008). Resuscitating a Discipline: An Agenda for Critical Peace Research. Millennium, 36(3), 623-640. doi:10.1177/0305829808036003120
  24. Kagan, K. (1997). The Myth of the European Concert: The Realist‐Institutionalist Debate and Great Power Behavior in the Eastern Question, 1821–41. Security Studies, 7(2), 1-57. doi:10.1080/09636419708429341
  25. Kant, I. (1915). Perpetual Peace, a Philosophical Essay. London: G. Allen & Unwin ltd.
  26. Kastner, P. (2020). Glocal Peace Mediators as Norm Translators. Swiss Political Science Review, 26(4), 364- 383. doi:10.1111/spsr.12423
  27. Kivimaki, T. (2016). Paradigms of Peace: A Pragmatist Introduction to the Contribution to Peace of Paradigms of Social Science. London: Imperial College Press.
  28. Krause, K., ve Jütersonke, O. (2005). Peace, Security and Development in Post-Conflict Environments. Security Dialogue, 36(4), 447-462. doi:10.1177/0967010605060449
  29. Little, R. (2007). The Balance of Power and Great Power Management. R. Little & J. Williams (Ed.), The Anarchical Society in A Globalized World içinde (ss. 97-120). New York: Palgrave Macmillan.
  30. Mac Ginty, R. (2010). No War, No Peace: Why So Many Peace Processes Fail to Deliver Peace. International Politics, 47(2), 145-162. doi:10.1057/ip.2010.4
  31. Mac Ginty, R. (2014). Everyday Peace: Bottom-up and Local Agency in Conflict-Affected Societies. Security dialogue, 45(6), 548-564. doi:10.1177/0967010614550899
  32. Mac Ginty, R., ve Richmond, O. P. (2013). The Local Turn In Peace Building: A Critical Agenda For Peace. Third World Quarterly, 34(5), 763-783. doi:10.1080/01436597.2013.800750
  33. Martín, F. E. (2005). Critical Analysis of the Concept of Peace in International Relations. Peace Research, 37(2), 45-59.
  34. Mateos, Ò., ve Rodríguez, A. I. (2021). Understanding Peace, Conflict and Security Through Alternative Narratives. Tripodos(51), 9-11. doi:10.51698/tripodos.2021.51
  35. Miller, B. (2005). When and How Regions Become Peaceful: Potential Theoretical Pathways to Peace. International Studies Review, 7(2), 229-267. doi:10.1111/j.1468-2486.2005.00482.x
  36. Morgenthau, H. J. (1947). Scientific Man vs. Power Politics. Chicago: University of Chicago Press.
  37. Northedge, F., ve Donelan, M. (1971). International Disputes: The Political Aspects. London: Europa Publications.
  38. Nye, J. S. (1990). Soft Power. Foreign policy(80), 153-171.
  39. Oneal, J. R. (2013). From Realism to the Liberal Peace: Twenty Years of Research on the Causes of War. G. Lundestad (Ed.), International Relations Since the End of the Cold War: New and Old Dimensions içinde (ss. 42-62). Oxford: Oxford University Press.
  40. Paris, R. (2006). Bringing the Leviathan Back in: Classical versus Contemporary Studies of the Liberal Peace. International Studies Review, 8(3), 425-440. doi:10.1111/j.1468-2486.2006.00601.x
  41. Patomäki, H. (2001). The Challenge of Critical Theories: Peace Research at the Start of the New Century. Journal of Peace Research, 38(6), 723-737. doi:10.1177/0022343301038006005
  42. Pugh, M. (2005). The Political Economy of Peacebuilding: A Critical Theory Perspective. International Journal of Peace Studies, 10(2), 23-42.
  43. Pugh, M. (2013). The Problem-Solving and Critical Paradigms. R. M. Ginty (Ed.), Routledge Handbook of Peacebuilding (ss. 28-41). London: Routledge.
  44. Rampton, D., ve Nadarajah: (2017). A Long View of Liberal Peace and Its Crisis. European Journal of International Relations, 23(2), 441-465. doi:10.1177/1354066116649029
  45. Randazzo, E. (2016). The Paradoxes of the ‘Everyday’: Scrutinising the Local Turn in Peace Building. Third World Quarterly, 37(8), 1351-1370. doi:10.1080/01436597.2015.1120154
  46. Rasmussen, M. V. (2003). The West, Civil Society, and the Construction of Peace. London: Palgrave.
  47. Richmond, O. P. (2001a). A Genealogy of Peacemaking: The Creation and Re-Creation of Order. Alternatives, 26(3), 317-348. doi:10.1177/030437540102600304
  48. Richmond, O. P. (2001b). Maintaining Order, Making Peace. London: Palgrave.
  49. Richmond, O. P. (2005). The Transformation of Peace. London: Springer.
  50. Richmond, O. P. (2006). Patterns of Peace. Global Society, 20(4), 367-394. doi:10.1080/13600820600929705
  51. Richmond, O. P. (2016). Peace in International Relations Theory. The Palgrave Handbook of Disciplinary and Regional Assroaches to Peace içinde (ss. 57-68). London: Springer.
  52. Richmond, O. P. (2019). Peace in International Relations. New York: Routledge.
  53. Richmond, O. P. (2021). The Evolution of the International Peace Architecture. European Journal Of International Security, 6(4), 379-400.
  54. Richmond, O. P. (2022). The Grand Design: The Evolution of the International Peace Architecture. Oxford: Oxford University Press.
  55. Rousseau, J.-J. (1760). Abstract of Monsieur the Abbé de Saint-Pierre’s Plan for Perpetual Peace. The plan for Perpetual Peace, on the Government of Poland, and Other Writings on History and Politics içinde, (ss. 27-49). Hanover: Dartmouth College Press.
  56. Rousseau, J.-J. (1917). A Lasting Peace Through the Federation of Europe and the State of War. London: Constable and Company.
  57. Sagan: D., Waltz, K., ve Betts, R. K. (2007). A Nuclear Iran: Promoting Stability or Courting Disaster? Journal of International Affairs, 60(2), 135-150.
  58. Sagan: D., ve Waltz, K. N. (2010). Is Nuclear Zero the Best Option? The National Interest, 24 Ağustos 2010(109), 88-96. https://nationalinterest.org/greatdebate/no-3951
  59. Spector, C. (2013). Who is the Author of the Abstract of Monsieur l’abbe´ de Saint-Pierre’s ‘Plan for Perpetual Peace’? From Saint-Pierre to Rousseau. History of European Ideas, 39(3), 371-393. doi:10.1080/01916599.2012.714631
  60. Subedi, D. (2022). Rethinking Peacebuilding in the Age of Populism. Peace Review, 33(4), 495-505. doi:10.1080/10402659.2021.2043009
  61. Van Iterson Scholten, G. (2014). The Meanings of Peace A Conceptual Model of Different Concepts of Peace in Academic Literature. Paper presented at the Past, present and future of peace research, Groningen, Netherlands.
  62. Vuković: (2020). Peace Mediators as Norm Entrepreneurs: The EU's Norm Diffusion Strategy in Montenegro's Referendum on Independence. Swiss Political Science Review, 26(4), 449-467. doi:10.1111/spsr.12424
  63. Waltz, K. (1959). Man, the State, and War: A Theoretical Analysis. New York: Columbia University Press.
  64. Waltz, K. (1979). Theory of International Politics. New York: McGraw-Hill.
  65. Waltz, K., ve Quester, G. H. (1982). Uluslararası Ilişkiler Kuramı ve Dünya Siyasal Sistemi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi.
  66. Ware, A., Ware, V.-A., ve Kelly, L. M. (2022). Strengthening Everyday Peace Formation After Ethnic Cleansing: Operationalising a Framework in Myanmar’s Rohingya Conflict. Third World Quarterly, 43(2), 289-308. doi:10.1080/01436597.2021.2022469
  67. Wendt, A. (1992). Anarchy is What States Make of It: The Social Construction of Power Politics. International Organization, 46(2), 391-425. doi:10.1017/S0020818300027764
  68. Wright, Q. (1942). A Study of War. Chicago: University of Chicago Press.
  69. Zarakol, A. (2011). After Defeat: How the East Learned to Live with the West. Cambridge: Cambridge University Press.
  70. Zaum, D. (2012). Beyond the "Liberal Peace". Global Governance, 18(1), 121-132. doi:10.1163/19426720-01801010