Dergiler / Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2025 / Cilt: 27 Sayı: 50

BİREYLERİN SİYASAL TOPLUMSALLAŞMASINDA AİLE İLİŞKİLERİNİN ETKİSİ: KESİTSEL BİR ÇALIŞMA

THE EFFECT OF FAMILY RELATIONS ON THE POLITICAL SOCIALIZATION OF INDIVIDUALS: A CROSS-SECTIONAL STUDY

Ali Tosun(Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi)0000-0001-7908-964X
Sayfa
1187–1209
Yayın Tarihi
2025-12-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Her ne kadar siyasal tutum ve davranışlarda düşük bir ortalamaya sahip olsalar da katılımcı bireylerin siyasal alanın farklılaşması ile siyasal katılım yollarının çeşitlenmesine bağlı olarak aile etkisinde kalmayarak kendi değerlerine göre bir siyasal düşünce yapısı oluşturdukları ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bireylerin toplumsal alandaki etkinliğinin sonuç verici bir duruma gelmesinde yöneten-yönetilen ilişkilerine bağlı bir şekilde biçimlenen siyasal toplumsallaşmanın önemli bir etkisi vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada bireylerin siyasal tutum ve davranışlarının ortaya konması ile bu tutum ve davranışların biçimlenmesinde aile ilişkilerinin etki düzeyi değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Her ne kadar siyasal tutum ve davranışlarda düşük bir ortalamaya sahip olsalar da katılımcı bireylerin siyasal alanın farklılaşması ile siyasal katılım yollarının çeşitlenmesine bağlı olarak aile etkisinde kalmayarak kendi değerlerine göre bir siyasal düşünce yapısı oluşturdukları ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Siyaset · Siyasal Katılım · Aile

Özet

Bireylerin toplumsal alandaki etkinliğinin sonuç verici bir duruma gelmesinde yöneten-yönetilen ilişkilerine bağlı bir şekilde biçimlenen siyasal toplumsallaşmanın önemli bir etkisi vardır. Siyasal katılımın bireylerce ele alınması çeşitli faktörlere bağlı olmaktadır. Bu faktörlerin önemli bir boyutunu ortaya koyan aile ilişkilerinin bireylerin siyasal tutum ve davranışların şekillenmesinde yadsınamaz bir yeri bulunmaktadır. Çalışmada bireylerin siyasal tutum ve davranışlarının ortaya konması ile bu tutum ve davranışların biçimlenmesinde aile ilişkilerinin etki düzeyi değerlendirilmiştir. Nicel araştırma yöntemi kullanılmış ve kolayda örnekleme yöntemi ile 421 kişiye ulaşılmıştır. Çalışmada Karaman ili sınırlılığı ifade etmektedir. Çalışmada bireylerin siyasal tutum ve davranış ortalarının düşük bir düzeyde olduğu ve siyasal alana karşı bir yabancılaşmanın söz konusu olduğu ortay çıkmıştır. Bireylerin ailelerinin ise siyasal toplumsallaşma boyutunda bireyleri fazla etkilemediği ve bireylerde özgürlükçü bir siyasal toplumsallaşma eğiliminin bulunduğu görülmektedir. Her ne kadar siyasal tutum ve davranışlarda düşük bir ortalamaya sahip olsalar da katılımcı bireylerin siyasal alanın farklılaşması ile siyasal katılım yollarının çeşitlenmesine bağlı olarak aile etkisinde kalmayarak kendi değerlerine göre bir siyasal düşünce yapısı oluşturdukları ortaya çıkmıştır.

Abstract

Political socialization, which is shaped by the relations between the ruler and the ruled, has an important effect on the effectiveness of individuals in the social sphere to become effective. The handling of political participation by individuals depends on various factors. Family relations, which reveal an important dimension of these factors, have an undeniable place in the formation of individuals' political attitudes and behaviors. In the study, the level of influence of family relations in the formation of these attitudes and behaviors was evaluated by revealing the political attitudes and behaviors of individuals. Quantitative research method was used and 421 people were reached with the convenience sampling method. Karaman province represents the limitation in the study. In the study, it was revealed that the individuals' political attitudes and behaviors were at a low level and there was an alienation from the political sphere. It is seen that the families of individuals do not affect individuals much in terms of political socialization and that individuals tend to have a liberal political socialization. Although they have a low average in political attitudes and behaviors, it has been revealed that the participating individuals have formed a political thought structure according to their own values, without being influenced by their families, due to the differentiation of the political field and the diversification of political participation methods.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tosun, A. (2025). BİREYLERİN SİYASAL TOPLUMSALLAŞMASINDA AİLE İLİŞKİLERİNİN ETKİSİ: KESİTSEL BİR ÇALIŞMA. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 27 Sayı: 50, 1187–1209. https://doi.org/10.18493/kmusekad.1538380

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (71)

  1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z. ve Ekşili, N. (2014). Kuşakların Değişen Yüzü ve Y Kuşağı ile Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 165-182.
  2. Akgün, R. C. (2023). The Necessity and Chance in Aristotle’s Theory of Society and Ethics. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 6(2), 215-225.
  3. Akgün, R. C. (2024). Toplumsal Hareketler ve Siyasette Olumsuz Duygulanımların Rolü Üstüne Kuramsal Bir İnceleme. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 26(46), 168-186.
  4. Akıncı, S. (2014). Siyasal Katılım Düzeyleri Üzerine Bir İnceleme. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 34-45.
  5. Akkaya, K. (2018). Toplumsal Değişimin Aile Kurumuna Etkisi Bağlamında Çokeşli Evlilikler: Erzurum/Hınıs Örneği. Üsküdar Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmet Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  6. Akyol, H., Akar, T. ve Akar, G. (2023). Dijitalleşme ve Ekonomik Büyüme: AB Ülkelerinden Yeni Kanıtlar. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(49), 99-114.
  7. Alp, A. (2024). Toplumsal Değişim Sürecinde Aile. Bitig Edebiyat Fakültesi Dergisi, 4(7), 43-60.
  8. Altan, C. (2011). Eğitim-Siyasal Eğilim İlişkisi: Mersin Örneği. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(1), 313-329.
  9. Aluş, Y. (2015). Kültürel ve Toplumsal Gerçekliğimiz Açısından Aile Anlayışlarının ve Türk Ailesinin Değerlendirmesi. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), 15-24.
  10. Aslan, M. ve Kaya, G. (2004). 1980 Sonrası Türkiye’de Siyasal Katılmada Sivil Toplum Kuruluşları. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(1), 213-223.
  11. Atabey, G. ve Hasta, D. (2018). Siyasal Katılım, Siyasal Yeterlik ve Toplumsal Cinsiyet. Nesne Psikoloji Dergisi (NPD), 6(13), 484-516.
  12. Aydın, A. (2019). Olumlu ve Olumsuz Manası ile Siyasal Katılım Türlerinin İncelenmesi. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10(17), 2119-2138.
  13. Barnes, S. ve Kease, M. (1979). Political Action, Mass Participation in Five Western Democratiez, Safe Publications, California.
  14. Baykal, D. (1970). Siyasal Katılma Bir Davranış İncelemesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  15. Büyüktosunoğlu, T. (2013). Selçuk ve Dicle Üniversitesi Öğrencilerinin Siyasal Katılma Davranışları Üzerine Uygulamalı Bir Çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Ana Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  16. Can, Y. (2004). Durkheim ve Merton’ın Anomi Kuramları Bağlamında Cemaatten Cemiyete Türk Toplumu. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 1(2), 95-105.
  17. Canatan, K. ve Yıldırım, E. (2011). Aile Sosyolojisi. İstanbul: Açılım Kitap.
  18. Canbaz, S., Eyidiker, U. ve Poyraz, E. (2019). Siyasal Katılım ve Üniversite Öğrencilerinin Siyasal Katılıma Bakışı: Babaeski Meslek Yüksekokulu Örneği. International Social Sciences Studies Journal, 5(35), 2537-2551.
  19. Candan, H. ve Işık, M. (2019). İdeolojik Devletin Siyasal Toplumsallaşma Aracı Olarak Okulun İşlevi: Kavramsal Bir Analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 24(3), 567-585.
  20. Çakır, M. (2022). Aile Sosyolojisine İlişkin Temel Kavramlar-Bir Aile Sosyolojisi Terimleri Sözlüğü Denemesi. In: Kırboğa, Z. ve Dağcı, T. (ed.), Gelenek ve Modernite Arasına Sıkışmış Bir Kurum: Aile. Kitap Dünyası Yayınları.
  21. Çam, E. (2005). Siyaset Bilimine Giriş. İstanbul: Der Yayınları.
  22. Çengel, M. ve Kaygısız, Ü. (2021). Siyasal Katılımda Sosyal Ağların Rolü: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Sosyal Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 4(7), 631-650.
  23. Çukurçayır, M. A. (2002). Küreselleşme Sürecinde Yurttaş Yönetim Siyaset. Konya: Çizgi Kitabevi.
  24. Çukurçayır, M. A. (2012). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi.
  25. Dağcı, T. (2022). Günümüz Ailesinde Değişim Alanları. In: Kırboğa, Z. ve Dağcı, T. (ed.), Gelenek ve Modernite Arasına Sıkışmış Bir Kurum: Aile. Kitap Dünyası Yayınları.
  26. Dahl, R. A. (1963). Modern Political Analysis. Englewood Cliffs, Prentice Hall, Inc.
  27. Daver, B. (1993). Siyaset Bilimine Giriş. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  28. Değirmenci, N. ve Gülel, F. E. (2022). Dışsal Siyasal Etkililik ile Siyasal Katılma Arasındaki İlişkiye Bir Bakış: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7(1), 17-31.
  29. Dilber, F. (2012). Seçmenlerin Kitle İletişim Araçlarından Aldığı Siyasal İçerikli Bilgilerden Etkilenme Düzeyi: Karaman İli Seçmenleri Üzerine Bir Alan Araştırması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1(4), 83-105.
  30. Dursun, D. (2012). Siyaset Bilimi. İstanbul: Beta Yayınları.
  31. Engin, M. (2022). Türkiye'de Aile Yapısının Dönüşümü: Sorunlar ve Beklentiler. Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 2(1), 123-136.
  32. Eriş, V. ve Akıncı, A. (2019). 21. Yüzyıl Demokrasilerinde Siyasal Katılım: Türkiye Örneği. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 35-55.
  33. Erol, V. (2022). Sosyal Medyanın Türk Aile Yapısına Etkisi. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(43), 1127-1139.
  34. Eser, H. B. (2013). Siyasal Bilgi Edinme Amacı İle İnternetin Kullanımı, Siyasal Yeterlilik, İlgi ve Katılım İlişkisi Üzerine Bir Araştırma. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(8), 1873-1893.
  35. Eser, H. B. ve Sarışahin, P. (2016). Cinsiyet- Siyasal Katılım İlişkisi: SDÜ Örnek Olayı. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7(15), 38-58.
  36. Güleç Solak, S. (2016). Uluslararası Belgelerde Yerel Demokrasi ve Katılım. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 3(7), 197-209.
  37. Güloğlu, M. F. (2019). Aileyi Yeniden Tanımlamak: Değişimler ve Süreklilikler. Toplumsal Değişim, 1, 47-78.
  38. Gür, B. S. ve Kurt, T. (2011). Türkiye’de Ailelerin Eğitim İhtiyaçları. Aile ve Toplum Dergisi, 12(7), 33-62.
  39. Gürlevik, Ö. (2019). Siyasal Tercihlerde Seçmenleri Etkileyen Faktörler, Aksaray İli Örneği. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  40. Hallaç, S. ve Öz, F. (2014). Aile Kavramına Kuramsal Bir Bakış. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 6(2), 142-153.
  41. Ilgaz Büyükbaykal, C. (2005). Kitle İletişim Araçları ve Toplumsal Yaşam. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Hakemli Dergisi, 21, 71-75.
  42. Kalaycıoğlu, E. (2008). Türkiye’de Demokrasi’nin Pekişmesi: Bir Siyasal Kültür Sorunu, içinde: Ergun Özbudun’a Armağan, Ankara: Yetkin Kitabevi.
  43. Kapani, M. (2011). Politika Bilimine Giriş. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  44. Karaca, B. G. (2017). Türk Hukukunda Aile Kavramı ve Ailenin Korunması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  45. Karakoç, R. (2018). Siyasal Katılma Düzey ve Biçimleri Üzerine Bir İnceleme. International Social Sciences Studies Journal, 4(24), 5052-5058.
  46. Karslı, E. (2019). Modernleşme Sürecinde Çözülen Aile Yapısı ve Kadının Yeniden İnşası. Uluslararası Hukuk ve Sosyal Bilim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-14.
  47. Kocakaya, R. ve Çalık Var, E. (2018). Aile İşlevselliği: Engelli Üyeye Sahip Aileler Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(58), 707-716.
  48. Kutlu, A. (2018). Dönüşen Medya Çağında Siyasal Katılım: İstanbul’da Yaşayan 18-22 Yaş Seçmen Örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 5(3), 90-106.
  49. Lane, R. E. (1965). Political Life. Glencoe. New York: The Free Press.
  50. Lipset, S.M. (1964). Siyasi İnsan. (Çev.: Mete Tunçay). Ankara: Türk Siyasi İlimler Derneği Yayınları.
  51. Milbrath, L. W. ve Goel, M. L. (1977). Political Participation; How and Why Do People, Get İnvolved in Politics.
  52. Miller, A. H. (1974). Political Issues and Trust in Government; 1964-1970. American Political Science Review, 68, 951-972.
  53. Nie, N. H., Verba, S. ve Converse, P. E. (1989). Siyasal Katılma Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı. (Çev:. İ. Turan- T. Karamustafaoğlu). Ankara: Siyasi İlimler Türk Derneği Yayınları.
  54. Oktay, E. ve Pekküçükşen, Ş. (2009). Yerel Yönetimlerin Demokratikleşmesinin Bir Aracı Olarak Sivil Toplum Kuruluşları-Türkiye İçin Kısa Bir Değerlendirme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(16), 172-186.
  55. Okur Çakıcı, F. ve Çakıcı, A. B. (2020). Sosyal Yardımlaşma Bağlamında Sivil Toplumun Rolü: Sosyal Dayanışma ve Yardımlaşma Örnekleri. The Journal of International Scientific Researches, 5(3), 203-208.
  56. Okur Çakıcı, F. ve Doğanay, T. C. (2022). Siyasal Partiler ve Tipolojileri Üzerinden Türkiye’de Genel Seçimlerin Dönemsel Değerlendirilmesine Yönelik Nitel Bir Araştırma. İMGELEM, 6(11), 605-630.
  57. Özer, K. (2022). Ailede Sağlık ve Cinsellik. In: Kırboğa, Z., ve Dağcı, T. (ed.), Gelenek ve Modernite Arasına Sıkışmış Bir Kurum: Aile. Kitap Dünyası Yayınları.
  58. Öztürk, O. (2020). Aile Kurumunun Z Kuşağının Siyasal Katılım Davranışına Etkisi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  59. Sayar, K. ve Bağlan, F. (2010). Koruyucu Psikoloji. İstanbul: Timas Yayınları.
  60. Şahin, E. B. (2015). Hemşeri Dernekleri ve Siyasal Katılım: Mersin Örneği. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  61. Tancan, B. N. (2022). Aile İçi İletişimin Bireyin Gelişimine Etkisi. Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Ana Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  62. Taşdelen, H. M. (2011). Siyaset Sosyolojisi. İstanbul: Kocav Yayınları.
  63. Tunç, A. ve Özdemir, F. N. (2020). Türkiye’de Sivil-Asker İlişkilerinin Siyasete Etkisi. Turkish Studies - Social, 15(6), 3179-3196.
  64. Turğut, F. (2017). Tarihsel Süreçte Aile Kurumunun Dönüşümü ve Geleceğine Yönelik Çıkarımlar. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 1(1), 93-117.
  65. Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). https://www.tuik.gov.tr/. (Erişim Tarihi: 05.06.2024).
  66. Usta, S. ve Dilber, F. (2020). Gençlerin Siyasal Katılımlarında Partiler Arası Seçim İttifakının Rolü: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi’nde Bir Araştırma. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 938- 957.
  67. Üçok, A. (2014). Ailede Anne-Baba-Çocuk İletişimi Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Ana Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.
  68. Verba, S. ve Nie, N. H. (1972). Participation in America, Political Democracy and Social Equality. New York, Herper and Raw.
  69. Yavuz, S. ve Güllüpınar, F. (2019). Türkiye’de Çocuğun Ekonomik Değerini Etkileyen Faktörler: 2016 Aile Yapısı Araştırması Analizi Üzerinden Sosyolojik Bir Değerlendirme. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 39(2), 379- 409.
  70. Yeniçırak, H. (2023). Bir Anomi Formu Olarak Devrim: Durkheim ve Schopenhauer Ekseninde Bir Değerlendirme. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(44), 57-68.
  71. Yıldız, D. ve Uzunsakal, E. (2018). Alan Araştırmalarında Güvenilirlik Testlerinin Karşılaştırılması ve Tarımsal Veriler Üzerine Bir Uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 14-28.