KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi / 2026 / Sayı: 69

Ebeveyn Duygusal Erişebilirliği ve Psikolojik Sağlamlık Arasındaki İlişkide Kişilik Özelliklerinin Aracı Rolü

The Mediating Role of Personality Traits in the Relationship Between Parental Emotional Accessibility and Psychological Resilience

Özlem Uruş0009-0004-0485-9493
Gülşah Ertekin(NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6829-336X
Sayfa
44–74
Yayın Tarihi
2026-03-18
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca gerçekleştirilen aracılık analizleri, ilişkinin Uyumluluk, Dışa Dönüklük, Deneyime Açıklık ve Sorumluluk kişilik boyutları üzerinden dolaylı olarak açıklandığını ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı yetişkin bireylerin ebeveynlerinden algıladıkları duygusal erişilebilirlik ile psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin aracı rolü incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda, bireylerin ebeveynlerini duygusal açıdan ne ölçüde ulaşılabilir ve destekleyici algıladıklarının, yaşamın zorlu koşulları karşısında sergiledikleri dayanıklılık ve uyum kapasitesi üzerindeki etkisi analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca gerçekleştirilen aracılık analizleri, ilişkinin Uyumluluk, Dışa Dönüklük, Deneyime Açıklık ve Sorumluluk kişilik boyutları üzerinden dolaylı olarak açıklandığını ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebeveyn duygusal erişilebilirliği · psikolojik sağlamlık · kişilik özellikleri

Özet

Araştırmanın amacı yetişkin bireylerin ebeveynlerinden algıladıkları duygusal erişilebilirlik ile psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin aracı rolü incelenmiştir. Bu kapsamda, bireylerin ebeveynlerini duygusal açıdan ne ölçüde ulaşılabilir ve destekleyici algıladıklarının, yaşamın zorlu koşulları karşısında sergiledikleri dayanıklılık ve uyum kapasitesi üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Araştırma, psikolojik sağlamlığın gelişimsel temellerini ebeveynin duygusal erişebilirliği bağlamında ele alması ve söz konusu ilişkide kişilik özelliklerinin aracı mekanizmasını test etmesi bakımından literatüre özgün bir katkı sunmayı amaçlamıştır. Araştırmanın örneklemi 18–60 yaş aralığında 400 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde Demografik Bilgi Formu, Beş Faktör Kişilik Ölçeği, Ebeveyn Duygusal Erişilebilirliği Ölçeği ve Yetişkin Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 27 programı ve PROCESS Macro eklentisi aracılığıyla analiz edilmiştir. Katılımcıların demografik özellikleri betimsel istatistikler ile hesaplanmıştır. Analiz sonuçları, ebeveyn duygusal erişilebilirliğinin yetişkin psikolojik sağlamlığını pozitif ve anlamlı biçimde yordadığını göstermiştir. Ayrıca gerçekleştirilen aracılık analizleri, ilişkinin Uyumluluk, Dışa Dönüklük, Deneyime Açıklık ve Sorumluluk kişilik boyutları üzerinden dolaylı olarak açıklandığını ortaya koymuştur. Buna karşılık, Nevrotiklik boyutunun bu ilişkide anlamlı bir aracı rol üstlenmediği belirlenmiştir. Bu bulgular, ebeveyn duygusal erişilebilirliğinin psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisinin hem doğrudan hem de belirli kişilik özellikleri aracılığıyla dolaylı biçimde gerçekleştiğini göstermektedir.

Abstract

The purpose of this study is to investigate the mediating role of personality traits in the relationship between emotional availability perceived from parents and psychological resilience levels of adult individuals. In this context, the study analyzes the effect of how emotionally available and supportive individuals perceive their parents on their ability to exhibit resilience and adaptability in the face of life's challenging circumstances. The research aims to make a unique contribution to literature by addressing the developmental foundations of psychological resilience in the context of parental emotional availability and testing the mediating mechanism of personality traits in this relationship. The sample of the study consists of 400 adult individuals aged between 18–60 years. The data collection process involved the Demographic Information Form, the Big Five Personality Inventory, the Parental Emotional Availability Scale, and the Adult Psychological Resilience Scale. The obtained data were analyzed using IBM SPSS Statistics 27 and the PROCESS Macro extension. The demographic characteristics of the participants were calculated using descriptive statistics. The results of the analysis showed that parental emotional availability positively and significantly predicted adult psychological resilience. Additionally, mediation analyses revealed that the relationship was indirectly explained through the personality traits of Conscientiousness, Extraversion, Openness to Experience, and Agreeableness. In contrast, the Neuroticism dimension did not play a significant mediating role in this relationship. These findings indicate that the effect of parental emotional availability on psychological resilience occurs both directly and indirectly through certain personality traits.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Uruş, Ö., Ertekin, G. (2026). Ebeveyn Duygusal Erişebilirliği ve Psikolojik Sağlamlık Arasındaki İlişkide Kişilik Özelliklerinin Aracı Rolü. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, Sayı: 69, 44–74. https://doi.org/10.17498/kdeniz.1866101

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (73)

  1. Allport, G. W. (1961). Pattern and Growth in Personality. New York, NY: Holt, Rinehart & Winston.
  2. Arslan, G. (2015). Yetişkin Psikolojik Sağlamlık Ölçeği’nin (YPSÖ) psikometrik özellikleri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 16(2), 344–357. doi: 10.12984/eed.45159
  3. Bacanlı, H., İlhan, T. ve Aslan, S. (2009). Beş Faktör Kuramına Dayalı Bir Kişilik Ölçeğinin Geliştirilmesi: Sıfatlara Dayalı Kişilik Testi (SDKT). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 261-279.
  4. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall, NJ.
  5. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: W. H. Freeman, Henry Holt & Co.
  6. Barrick, M. R. ve Mount, M. K. (1991). The Big Five personality dimensions and job performance: A meta-analysis. Personnel Psychology, 44(1), 1-26. doi: 10.1111/j.1744-6570.1991.tb00688.x
  7. Basım, H. N., Çetin, F. ve Tabak, A. (2009). Beş faktör kişilik özelliklerinin kişilerarası çatışma çözme yaklaşımlarıyla ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 24(63), 20-34.
  8. Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. Journal of Early Adolescence, 11(1), 56-95. doi: 10.1177/0272431691111004
  9. Biringen, Z. (2000). Emotional availability: Conceptualization and research findings. American Journal of Orthopsychiatry, 70(1), 104-114. doi: 10.1037/h0087711
  10. Biringen, Z., Robinson, J. L., & Emde, R. N. (1998). The emotional availability scale (3rd ed.). Fort Collins, CO: Department of Human Development and Family Studies, Colorado State University.
  11. Bitlisli, İ., Yılmaz, D. ve Kılıç, S. (2013). Beş faktör kişilik özellikleri ile stres arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 5(2), 27-39.
  12. Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience: A review of the literature on adult survivors of loss and trauma. American Psychologist, 59(1), 20-28. doi: 10.1037/0003-066X.59.1.20
  13. Bowen, M. (1978). Family therapy in clinical practice. New York, NY: Jason Aronson.
  14. Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss, Vol. 1: Attachment. Attachment and Loss. New York, NY: Basic Books.
  15. Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. New York, NY: Basic Books.
  16. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  17. Burger, J. M. (2006). Personality (7th ed.). Belmont, CA: Cengage Learning.
  18. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, E. A., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  19. Campbell-Sills, L., Cohan, S. L. ve Stein, M. B. (2006). Relationship of resilience to personality, coping, and psychiatric symptoms in young adults. Behaviour Research and Therapy, 44(2), 585-599. doi: 10.1016/j.brat.2005.06.005
  20. Çelik, E. (2022). Ebeveyn duygusal erişilebilirliği ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide bilişsel esnekliğin aracı rolü, (Yüksek lisans tezi). Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  21. Devers, A. (2018). Private international law aspects of non-marital unions some French reflections on the applicable law. Public and Private International Law Bulletin, 37(2), 963–994.
  22. Doğan, T. (2013). Beş faktör kişilik özellikleri ve öznel iyi oluş. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14(1), 56-64.
  23. Dunst, C. J. (2023). Meta-analyses of the relationships between family systems practices, parents’ psychological health, and parenting quality. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(18), 6723. doi: 10.3390/ijerph20186723
  24. Erikson, E. H. (1984). Identity and the life cycle. New York, NY: W.W. Norton & Company.
  25. Fairbairn, W. R. D. (1952). Psychoanalytic studies of the personality. London, UK: Routledge & Kegan Paul.
  26. Fonagy, P. ve Target, M. (2003). Psychoanalytic theories: Perspectives from developmental psychopathology. London, UK: Whurr Publishers.
  27. Funder, D. C. (2012). The personality puzzle (6th ed.). New York, NY: W. W. Norton & Company.
  28. George, D. ve Mallery, P. (2019). IBM SPSS statistics 26 step by step: A simple guide and reference (16. baskı). Routledge.
  29. Gizir, C. A. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerinde bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128.
  30. Gökçe, G. (2013). Ebeveynin duygusal erişilebilirliği ve genel psikolojik sağlık: Duygu düzenleme, kişilerarası ilişki tarzı ve sosyal desteğin rolü, (Yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  31. Gravetter, F. J. ve Wallnau, L. B. (2014). Statistics for the behavioral sciences (9. baskı). Wadsworth.
  32. InfoFinland, (2025). Aile nedir? Erişim adresi: https://www.infofinland.fi/tr/family/what-is-a-family
  33. İnanç, Y. ve Yerlikaya, M. (2011). Kişilik kuramları. Ankara: Pegem Akademi.
  34. John, O. P. ve Srivastava, S. (1999). The Big Five trait taxonomy: History, measurement, and theoretical issues. In L. A. Pervin ve O. P. John (Eds.), Handbook of personality: Theory and research (2nd ed., pp. 102-138). New York, NY: Guilford Press.
  35. Karaırmak, Ö. ve Siviş-Çetinkaya, R. (2011). Benlik saygısının ve kontrol odağının psikolojik sağlamlık üzerindeki rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(35), 30–43.
  36. Karreman, A. ve Vingerhoets, A. J. J. M. (2012). On the relationship between emotional intelligence and social support: A review. Personality and Individual Differences, 53(3), 201–212. doi: 10.1016/j.paid.2012.03.022
  37. Klag, S. ve Bradley, G. (2004). The role of resilience in the development of trauma-related symptoms. Journal of Traumatic Stress, 17(3), 205-212.
  38. Lum, J. J. ve Phares, V. (2005). Assessing the emotional availability of parents. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 27(3), 211-226.
  39. Lumley, M. N., Dozois, D. J., Hennig, K. H. ve Marsh, A. (2011). Cognitive organization, child-parent attachment, and psychological well-being in adolescence. Cognitive Therapy and Research, 35(5), 400–415.
  40. Luthans, F., Youssef, C. M. ve Avolio, B. J. (2007). Psychological capital: Developing the human competitive edge. New York, NY: Oxford University Press.
  41. Luthar, S. S. ve Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: Implications for interventions and future research. Child Development, 71(3), 543-562. doi: 10.1111/1467-8624.00164
  42. Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience processes in development. American Psychologist, 56(3), 227- 238. doi: 10.1037/0003-066X.56.3.227
  43. Masten, A. S. ve Barnes, A. J. (2018). Resilience in development: Toward a conceptual integration of science and practice. Annual Review of Clinical Psychology, 14(1), 73–98.
  44. McCrae, R. R. ve Costa, P. T. (1999). A five-factor theory of personality. In L. A. Pervin & O. P. John (Eds.), Handbook of personality: Theory and research (2nd ed., pp. 139-153). New York, NY: Guilford Press.
  45. McCrae, R. R. ve Costa, P. T. (2003). Personality in adulthood: A five-factor theory perspective (2nd ed.). New York, NY: Guilford Press.
  46. McCrae, R. R. ve Costa, P. T., Jr. (2008). The five-factor theory of personality. In O. P. John, R. W. Robins, & L. A. Pervin (Eds.), Handbook of personality: Theory and research (3rd ed., pp. 159-181). New York, NY: Guilford Press.
  47. Mikulincer, M. ve Shaver, P. R. (2007). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change. New York, NY: Guilford Press.
  48. Mikulincer, M. ve Shaver, P. R. (2016). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change (2. ed.). New York, NY: Guilford Press.
  49. Minuchin, S. (1974). Families and family therapy. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  50. Newman, R. (2005). The concept of resilience. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 44(2), 179-181.
  51. O'Connell, M. ve O'Brien, M. (2015). Conscientiousness and Resilience in Adolescents: The Mediating Role of Coping Strategies. Journal of Youth and Adolescence, 44(2), 405-419.
  52. Oshio, A., Taku, K., Hirano, M. ve Saeed, G. (2018). Resilience and Big Five personality traits: A meta-analysis. Personality and Individual Differences, 127, 54–60. doi: 10.1016/j.paid.2018.01.048
  53. Pearce, C. E. ve Kiel, E. J. (2025). The family stress model during the coronavirus-19 pandemic: Identifying parental resilience factors. Journal of Family Psychology, 39(8), 1229–1241. doi: 10.1037/fam0001387
  54. Resilience Research Centre, (2013). The Adult Resilience Measure: User Manual. Halifax, NS: Resilience Research Centre, Dalhousie University.
  55. Roberts, B. W., Walton, K. E. ve Viechtbauer, W. (2006). Patterns of mean-level change in personality traits across the life course: A meta-analysis of longitudinal studies. Psychological Bulletin, 132(1), 1–25. doi: 10.1037/0033- 2909.132.1.1
  56. Seibert, S. E. ve Kraimer, M. L. (2001). The five-factor model of personality and career success. Journal of Vocational Behavior, 58(1), 1–21. doi: 10.1006/jvbe.2000.1757
  57. Somer, O., Korkmaz, M. ve Tatar, A. (2002). Beş Faktör Kişilik Envanteri'nin Geliştirilmesi-I: Ölçek ve Alt Ölçeklerin Oluşturulması. Türk Psikoloji Dergisi, 17(49), 21-33.
  58. Somer, O., Tatar, A. ve Korkmaz, M. (2001). Ege Üniversitesi, Çok Boyutlu Kişilik Ölçeğinin Geliştirilmesi. (98/EDB/02 No’lu, E. Ü. Rektörlüğü Araştırma Projesi Raporu), Ege Üniversitesi.
  59. Sroufe, L. A. (2005). Attachment and development: A prospective, longitudinal study from birth to adulthood. Attachment & Human Development, 7(4), 349–367. doi: 10.1080/14616730500365928
  60. Sroufe, L. A. ve Rutter, M. (1984). The domain of developmental psychopathology. Child Development, 55(1), 17- 29. doi: 10.2307/1129836
  61. Süzen, B. (2015) 1999 Marmara Depremini Yaşamış Bireylerin Psikolojik Dayanıklılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Uygulamalı Psikoloji Programı. İstanbul.
  62. Terzi, Ş. (2008). Üniversite öğrencilerinde psikolojik sağlamlık ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(29), 1–11. doi: 10.17066/pdrd.34849
  63. Topuz, C. (2013). Üniversite öğrencilerinde özgeciliğin öznel iyi oluş ve psikolojik iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Fatih Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  64. Tugade, M. M. ve Fredrickson, B. L. (2004). Resilient individuals use positive emotions to bounce back from negative emotional experiences. Journal of Personality and Social Psychology, 86 (2), 320–333. doi: 10.1037/0022-3514.86.2.320
  65. Türk Dil Kurumu (TDK). (2024). Büyük Türkçe Sözlük. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/
  66. Walsh, F. (2003). Family resilience: A framework for clinical practice. Family Process, 42(1), 1-18. doi:10.1111/j.1545- 5300.2003.00001.x
  67. Walsh, F. (2012). Family resilience: A framework for clinical practice. New York, NY: Guilford Press.
  68. Werner, E. E. ve Smith, R. S. (1992). Overcoming the odds: High-risk children from birth to adulthood. Ithaca, NY: Cornell University Press.
  69. Winnicott, D. W. (1965). The maturational processes and the facilitating environment: Studies in the theory of emotional development. New York, NY: International Universities Press.
  70. Xu Ding, L., Zheng, L., Liu, Y., Zhang, W., Wang, N., Duan, H. ve Wu, J. (2023). Parenting styles and psychological resilience: The mediating role of error monitoring. Biological Psychology, 180, 108587. doi: 10.1016/j.biopsycho.2023.108587
  71. Yavuzer, H. (2012). Ana-baba ve çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  72. Young, J. E., Klosko, J. S. ve Weishaar, M. E. (2003). Schema therapy: A practitioner's guide. New York, NY: Guilford Press.
  73. Zhang, L. P., Zhao, Q., Luo, Z. C., Lei, Y. X., Wang, Y., ve Wang, P. X. (2015). Prevalence and risk factors of posttraumatic stress disorder among survivors five years after the “Wenchuan” earthquake in China. Health and Quality of Life Outcomes, 13, 75. doi: 10.1186/s12955 015 0247 z