Dergiler / Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Üniversite Öğrencilerinde Duygu Ayarlama Becerileri, Öfke Kontrol Biçimleri ve Travmatik Yaşantıların Kendine Zarar Verme Davranışlarını Yordayıcı Rolü

The Predictive Role of Emotion Regulation, Anger Management Styles and Traumatic Experience on Non-Suicidal Self-Injury Behaviours of University Students

Sayfa
28–36
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara dayanarak, özellikle travmatik yaşantıların ardından çocukların ve gençlerin üzüntü ve öfke gibi olumsuz duygularını ayarlama becerilerinin geliştirilmesinin yaşanabilecek kendine zarar verme davranışlarının azaltılabilmesi ve/veya önlenebilmesi için önemli katkılar sağlayabileceği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde duygu ayarlama becerisi, öfke kontrol biçimi ve travma yaşantısının kendine zarar verme davranışını (KZVD) yordama gücünü ve KZVD’nin cinsiyet ve yaşa göre farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma ilişkisel tarama modelinde olup 564 (kadın n=492; erkek n=72; Yaş, X=20.88) üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgulara dayanarak, özellikle travmatik yaşantıların ardından çocukların ve gençlerin üzüntü ve öfke gibi olumsuz duygularını ayarlama becerilerinin geliştirilmesinin yaşanabilecek kendine zarar verme davranışlarının azaltılabilmesi ve/veya önlenebilmesi için önemli katkılar sağlayabileceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde duygu ayarlama becerisi, öfke kontrol biçimi ve travma yaşantısının kendine zarar verme davranışını (KZVD) yordama gücünü ve KZVD’nin cinsiyet ve yaşa göre farklılaşıp farklılaşmadığını araştırmaktır. Bu amaca ek olarak, üniversite öğrencilerinin yaş ve cinsiyetleri de ilgili değişkenlerle ilişkileri açısından incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde olup 564 (kadın n=492; erkek n=72; Yaş, X=20.88) üniversite öğrencisi ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu’nun yanı sıra, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri, Duygu Ayarlama Güçlüğü Ölçeği, Sürekli Öfke ve Öfke Tarzı Ölçeği, Olayların Etkisi Ölçeği kullanılmıştır. Aşamalı regresyon analizleri, travmatik yaşantıların, duygu ayarlama becerilerinin düşük olmasının ve sürekli öfkenin KZVD’yi yordadığını göstermiştir (F (3,560)=24,14, p<0,05). Bu üç değişken varyansın %19,3’ünü açıklamıştır. Buna karşın, öfke kontrol biçimlerinin yanı sıra, öğrencilerin KZVD puanlarında yaş ve cinsiyete göre anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bulgulara dayanarak, özellikle travmatik yaşantıların ardından çocukların ve gençlerin üzüntü ve öfke gibi olumsuz duygularını ayarlama becerilerinin geliştirilmesinin yaşanabilecek kendine zarar verme davranışlarının azaltılabilmesi ve/veya önlenebilmesi için önemli katkılar sağlayabileceği düşünülmektedir.

Abstract

Ths study aims to explore the predictive role of emotional regulation, anger management style and traumatic experience on Non-suicidal Self-injury (NSSI) behaviour and whether NSSI varies depending on the gender and age of the university students. In addition to this purpose, the gender and age of university students were examined in terms of their relations with the relevant variables. Th study is in the realm of the quantitative research which was conducted with 564 university students (female n=492; male n=72; X=20.88). Th data were collected through fie data collection tools; Th Inventory of Statements about Self-Injury Diffilties in Emotion Regulation Scale, Trait Anger and Anger Expression Scale and Impact of Event Scale-Revised as well as the Demographic Information Form. Th results of the stepwise regression analyses show that the predictor variables of NSSI are the traumatic experiences, lack of emotion regulation skills and trait anger (F(3,560)=24.14, p<0.05). It was found that these three variables explained 19.3% of the variance. Besides the anger management styles, age and gender imply no signifiant diffrences on non-suicidal self-injury behaviour of the students. Results suggest that enabling individuals to regulate their negative emotions such as sadness and anger on children and young people especially right after the traumatic experiences would highly contribute to the decrease and/or prevention of non-suicidal self-injury behaviours

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜÇLÜ, C. H., KAPÇI, E. G. (2020). Üniversite Öğrencilerinde Duygu Ayarlama Becerileri, Öfke Kontrol Biçimleri ve Travmatik Yaşantıların Kendine Zarar Verme Davranışlarını Yordayıcı Rolü. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 28–36. https://ajindex.com/articles/142667

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Albayrak, B., & Kutlu, Y. (2009). Ergenlerde öfke ifade tarzı ve ilişkili faktörler. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 2(3), 57-69. http://hemsirelik.maltepe.edu.tr/dergiler/cilt2sayi3/ cilt2sayi3/57-69.pdf Andover, M. S., Primack, J. M., Gibb, B. E., & Pepper, C. M. (2010). An examination of non-suicidal self-injury in men: Do men diffr from women in basic NSSI characteristics? Archives of Suicide Research, 14(1), 79-88. https://doi. org/10.1080/13811110903479086 Baetens, I., Claes, L., Muehlenkamp, J., Grietens, H., & Onghena, P. (2011). Non-suicidal and suicidal self-injurious behavior among Flemish adolescents: A web-survey. Archives of Suicide Research, 15(1), 56-67. https://doi.org/10.1080/13811118.2011.540467
  2. Bildik, T., Somer, O., Başay, B., Başay, Ö. & Özbaran, B. (2013). Kendine zarar verme davranışı değerlendirme envanterinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 24(1), 49-57.
  3. Bresin, K., & Schoenleber, M. (2015). Gender diffrences in the prevalence of nonsuicidal self-injury: A meta-analysis. Clinical Psychology Review, 38, 55-64. https://doi.org/10.1016/j. cpr.2015.02.009 Carroll, J., Shaffr, C, Spensley, J., & Abramowitz, S. I. (1980). Family experiences of self-mutilating patients. American Journal of Psychiatry, 137(7), 852-853. https://doi.org/10.1176/ ajp.137.7.852 Cavanaugh, R. M. (2002). Self-mutilation as a manifestation of sexual abuse in adolescent girls. Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology, 15(2), 97-100. https://doi.org/10.1016/s1083- 3188(01)00151-6
  4. Classen, C. A., Trivedi, M. H., Shimizu, I., Stewart, S., Larkin, G. L., & Litovitz, T. (2006). Epidemiology of nonfatal deliberate self‐ harm in the united states as described in three medical databases. Suicide And Life-Theatening Behavior, 36(2), 192-212. https:// doi.org/10.1521/suli.2006.36.2.192 Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences, New Jersey: Erlbaum. Çorapçıoğlu, A., Yargıç, İ., Geyran, P., & Kocabaşoğlu, N. (2006). Olayların etkisi ölçeği (Ies-R) Türkçe versiyonunun geçerlik ve güvenilirliği. [Validity and Reliability of Turkish Version of “Impact of Event Scale-Revised” (Ies-R)]. A Journal of Psychiatry, Neurology and Behavioral Science, 44(1), 14-22. https://toad.halileksi.net/ sites/default/fies/pdf/olaylarin-etkisi-olcegi-toad_0.pdf Erdem, Ş. (2009). Üniversite öğrencilerinde kendine zarar verme davranışının demografi değişkenler, travmatik yaşantılar ve benlik kapas